ANIRUDDHA'S WEDDING AND RECEPTION | VISHNU PARVA SECTION - 187 - 131

CHAPTER CLXXXVII

(ANIRUDDHA'S WEDDING AND RECEPTION)

Vaishampāyana said:—Thereupon having his eyes expanded with joy the large-armed Ahuka said to the highly effulgent Krishna:—"O descendant of Yadu, hear what I say. O my child, seeing thee safely return we are all enjoying with the Apsaras. Do thou undertake a great festival for Aniruddha's return and wedding. United with Aniruddha and encircled by her friends the great Ushā is living with the greatest possible pleasure. Baidarbhi says that the great daughter of the high-souled Kumbhānda should be enlisted as Ushā’s companion. Confer now that charming and beautiful daughter of Kumbhānda on Shāmva and the remaining maidens should be duly given unto the other princes. Let a great festival take place in thy residence as well as in that of Aniruddha. Hear, the damsels of sweet voice are playing on musical instruments in the inner appartment. Some of them are dancing and others are singing. Some with glee are conversing with one another. And some, adorned with garlands and clad in variegated raiments, are moving about hither and thither. Some, under the influence of wine, are going to others, and some, with eyes expanded in joy, are playing at chess. Ushā is encircled by her companions; take her into the palace. The beautiful and noble daughter of Vāna, by name Ushā, is a worthy daughter-in-law of thy race. Welcome her with all dignity (1-11)."

உஷயா ஸஹாநிருத்³த⁴ஸ்ய விவாஹ꞉ உஷா²ஹரணஸமாப்திஷ்²ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 184 (187) - 128 (131)

அத²ஆஷ்²டாவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

உஷயா ஸஹாநிருத்³த⁴ஸ்ய விவாஹ꞉ உஷா²ஹரணஸமாப்திஷ்²ச

வைஷ²ம்பாயந உவாச 

அதா²ஹுகோ மஹாபா³ஹு꞉ க்ருஷ்ணம் ப்ராஹ மஹாத்³யுதி꞉ |

ஹர்ஷாது³த்பு²ல்லநயந꞉ ஷ்²ரூயதாம் யது³நந்த³ந ||2-128-1

ஏவம் க³தே(அ)நிருத்³த⁴ஸ்ய க்ரியதாம் மஹது³த்ஸவ꞉ |

க்ஷேமாத்ப்ரத்யாக³தம் த்³ருஷ்ட்வா ஸேவ்யமாநா꞉ ஸஹாஸதே ||2-128-2

உஷாபி ச மஹாபா⁴கா³ ஸகீ²பி⁴꞉ பரிவாரிதா |

ரமதே பரயா ப்ரீத்யா சாநிருத்³தே⁴ந ஸங்க³தா ||2-128-3

கும்பா⁴ண்ட³து³ஹிதா ராமா  உஷாயா꞉ ஸகி²மண்ட³லே |

ப்ரவேஷ்²யதாம் மஹாபா⁴கா³ வைத³ர்பீ⁴ம் வர்த⁴யத்யுத ||2-128-4

ஸாம்பா³ய தீ³யதாம் ராமா கும்பா⁴ண்ட³து³ஹிதா ஷு²பா⁴ |

ஷே²ஷாஷ்²ச கந்யா ந்யஸ்யந்தாம் குமாராணாம் யதா²க்ரமம் ||2-128-5

KRISHNA FINDS ANIRUDDHA: GIVES THE KINGDOM TO KUMBHANDA AND FIGHTS WITH VARUNA FOR COWS | VISHNU PARVA SECTION - 186 - 130

CHAPTER CLXXXVI

(KRISHNA FINDS ANIRUDDHA: GIVES THE KINGDOM TO KUMBHANDA AND FIGHTS WITH VARUNA FOR COWS)

Vaishampāyana said:—Having thus obtained a number of boons Vāna was highly pleased. And having attained to the dignity of Mahākala he went with Rudra (1). Vāsudeva too, on the other hand, repeatedly asked Nārada, saying:—"O reverend sir, my mind is overpowered with affection. I wish to know truly where Aniruddha is waiting bound with the noose of serpents. The heroic Aniruddha being taken away stealthily the city of Dwārakā is filled with anxiety. I will therefore soon release him for whom I have come here. O sir, I wish to see even to-day Aniruddha who has his enemies slain. Tell me if you know the place." Thus addressed by Krishna Nārada replied: (2-5). "O Mādhava, the prince Aniruddha is waiting, bound with serpents, in the female appartment." In the meantime quickly coming there Chitralekhā said:—"O lord, this is the female appartment of the high-souled and energetic king of Daityas Vāna. Do thou enter here at ease." (6-7). Thereupon Baladeva, Krishna, Pradyumna, Narada and Suparna entered into the female appartment for releasing Aniruddha. Seeing Garuda, all the huge serpents, which stuck to Aniruddha's person in the shape of arrows, at once left him. Coming out of his body those serpents dropped on the ground as arrows. Afterwards observed and addressed by Krishna the highly illustrious Aniruddha, delighted and with folded hands, said (8-11):—"O god of gods, O Keshava, thou art always victorious over thy enemies: even the performer of hundred sacrifices cannot stand before thee." Thereupon with a delighted mind the noble-minded Aniruddha saluted the highly powerful and illustrious Balabhadra. Afterwards with folded hands he bowed unto the great Garuda. Afterwards the powerful Makaraketana, holding variegated shafts, approached his father Pradyumna and saluted him. Ushā too, encircled by her friends, saluted the highly powerful and irrepressible Vāshudeva and Suparna of unimpeded course. And with bashfulness she also bowed unto the holder of the flowery bow (12-17).

அநிருத்³த⁴ஸ்ய நாக³பாஷ²மோசநம் க்ருஷ்ணஸ்ய வருணாலயக³மநம் வருணேந ஸஹ யுத்³த⁴ம் த்³வாரகாப்ரத்யாக³மநம் ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 183 (186) - 127 (130)

அத² ஸப்தவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

அநிருத்³த⁴ஸ்ய நாக³பாஷ²மோசநம் க்ருஷ்ணஸ்ய வருணாலயக³மநம் வருணேந ஸஹ யுத்³த⁴ம் த்³வாரகாப்ரத்யாக³மநம் ச

வைஷ²ம்பாயந உவாச 

ஏவம் வராந்ப³ஹூந்ப்ராப்ய பா³ண꞉ ப்ரீதமநாப⁴வத் |

ஜகா³ம ஸஹ ருத்³ரேண மஹாகாலத்வமாக³த꞉ ||2-127-1

வாஸுதே³வோ(அ)பி ப³ஹுதா⁴ நாரத³ம் பர்யப்ருச்ச²த |

க்வாநிருத்³தோ⁴(அ)ஸ்தி ப⁴க³வந்ஸம்யதோ நாக³ப³ந்த⁴நை꞉ ||2-127-2

ஷ்²ரோதுமிச்சா²மி தத்த்வேந ஸ்நேஹக்லிந்நம் ஹி மே மந꞉ |

அநிருத்³தே⁴ ஹதே வீரே க்ஷுபி⁴தா த்³வாரகா புரீ ||2-127-3

ஷீ²க்⁴ரம் தம் மோக்ஷயிஷ்யாமோ யத³ர்த²ம் வயமாக³தா꞉ |

அத்³ய தம் நஷ்டஷ²த்ரும் வை த்³ரஷ்டுமிச்சா²மஹே வயம் ||2-127-4

ஸ ப்ரதே³ஷ²ஸ்து ப⁴க³வந்விதி³தஸ்தவ ஸுவ்ரத |

ஏவமுக்தஸ்து க்ருஷ்ணேந நாரத³꞉ ப்ரத்யபா⁴ஷத ||2-127-5

KARTIKEYA GOES TO THE BATTLE-FIELD | VISHNU PARVA SECTION - 184 - 128

CHAPTER CLXXXIV

(KARTIKEYA GOES TO THE BATTLE-FIELD)

Janamejaya said:—After the high-souled Krishna and Rudra had retired from the battle-field, how did the hair-stirring battle of the enemies continue (1)?

கார்திகேயாபயாநம் பா³ணபா³ஹுச்சே²த³நம் பா³ணஸ்ய ஹராத்³வரளாபா⁴தி³கீர்தநம் ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 182 (184&185) - 126 (128&129)

அத² ஷத்³விம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

கார்திகேயாபயாநம் பா³ணபா³ஹுச்சே²த³நம் பா³ணஸ்ய ஹராத்³வரளாபா⁴தி³கீர்தநம் ச

ஜநமேஜய உவாச 

அபயாதே ததோ தே³வே க்ருஷ்ணே சைவ மஹாத்மநி |

புநஷ்²சாஸீத்கத²ம் யுத்³த⁴ம் பரேஷாம் லோமஹர்ஷணம் ||2-126-1

வைஷ²ம்பாயந உவாச 

கும்பா⁴ண்ட³ஸங்க்³ருஹீதே து ரதே² திஷ்ட²ந்கு³ஹஸ்தத்தா³ |

அபி⁴து³த்³ராவ க்ருஷ்ணம் ச ப³லம் ப்ரத்³யும்நமேவ ச ||2-126-2

தத꞉ ஷ²ரஷ²தைருக்³ரைஸ்தாந்விவ்யாத⁴ ரணே கு³ஹ꞉ |

அமர்ஷரோஷஸங்க்ருத்³த⁴꞉ குமார꞉ ப்ரவரோ நத³ன் ||2-126-3

ஷ²ரஸம்வ்ருதகா³த்ராஸ்தே த்ரயஸ்த்ரய இவாக்³நய꞉ |

ஷோ²ணிதௌக⁴ப்லுதைர்கா³த்ரை꞉ ப்ராயுத்⁴யந்த கு³ஹம் தத꞉ ||2-126-4

ததஸ்தே யுத்³த⁴மார்க³ஜ்ஞாஸ்த்ரயஸ்த்ரிபி⁴ரநுத்தமை꞉ |

வாயவ்யாக்³நேயபார்ஜந்யைர்பி³பி⁴து³ர்தீ³ப்ததேஜஸ꞉ ||2-126-5

THE EARTH GOES TO BRAHMA: MARKANDEYA EXPLAINS HOW BRAHMA, VISHNU, SIVA ARE ONE | VISHNU PARVA SECTION - 183 - 127

CHAPTER CLXXXIII

(THE EARTH GOES TO BRAHMA: MARKANDEYA EXPLAINS HOW BRAHMA, VISHNU, SIVA ARE ONE)

Vaishampāyana said:—When the three eyes (of Siva) were burning all the worlds were covered with darkness; and Nandi, Rudra and his car were not visible (1). Then Rudra, burning in double effulgence on account of his anger and strength, took up his arrow having sharpened darts on four sides with which he had killed Tripura. When the three-eyed deity took up that arrow, set it to his bow and was about to discharge it the high-souled Vāsudeva, cognizant of the minds of all, came to know of it. Thereupon the quick-handed and highly powerful Purusottama took up his weapon Jrimbhana (yawning) and made with it Hara yawn. With that arrow the Divine Hara, the conqueror of Asuras and Rakshasas, was stupified together with his bow and arrows and lost consciousness. Having stupified with his weapon his own self in the shape of Rudra together with his bow and arrows the highly powerful Krishna, identical with all, blew his conch-shell. Seeing Shankara stupified and hearing the blare of his conch-shell Pānchajanya and the twang of of his bow Shrānga all the creatures were filled with fear. In the meantime Rudra's followers arrived at the battle-field and resorting to an illusory fight attacked Pradyumna. The highly powerful and energetic Makaraketana however made them all asleep and with his arrows began to kill the Dānavas who had innumerable Pramathas amongst them (2–10). While Rudra, of unwearied actions, yawned a flame came out of his mouth and consumed the ten quarters. At that time assailed by those powerful armies the goddess Earth, trembling, approached the great Brahmā and said "O thou of large arms, O great god, I have been assailed with great energies. I have been so much loaded with the weight of Rudra and Kesheva that I will again be reduced to one all-extending ocean. O grand-father, do you think of this unbearable burden of mine. Do thou find out some means, by which released of my burden I may uphold the mobile and immobile creations" (11-15).

ப்³ரஹ்மவாக்யாத்க்ருஷ்ணபா³ணயோர்யுத்³த⁴நிவ்ருத்தி꞉ பிதாமஹஜிஜ்ஞாஸயா மார்கண்டே³யகர்த்ருகம் ஹரிஹரமாஹாத்ம்யகீர்தனம் ஸ்தவகத²னம் ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 181 (183) - 125 (127)

அத² பஞ்சவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

ப்³ரஹ்மவாக்யாத்க்ருஷ்ணபா³ணயோர்யுத்³த⁴நிவ்ருத்தி꞉ பிதாமஹஜிஜ்ஞாஸயா மார்கண்டே³யகர்த்ருகம் ஹரிஹரமாஹாத்ம்யகீர்தனம் ஸ்தவகத²னம் ச

வைஷ²ம்பாயன உவாச 

அந்த⁴காரீக்ருதே லோகே ப்ரதீ³ப்தே த்ர்யம்ப³கே ததா² |

ந நந்தீ³ நாபி ச ரதோ² ந ருத்³ர꞉ ப்ரத்யத்³ருஷ்²யத ||2-125-1

த்³விகு³ணம் தீ³ப்ததே³ஹஸ்து ரோஷேண ச பா³லேன ச |

த்ரிபுராந்தகரோ பா³ணம் ஜக்³ராஹ ச சதுர்முக²꞉ ||2-125-2

ஸந்த³த⁴த்கார்முகம் சைவ க்ஷேப்துகாமஸ்த்ரிலோசன꞉ |

விஜ்ஞாதோ வாஸுதே³வேன சித்தஜ்ஞேன மஹாத்மன ||2-125-3

ஜ்ரும்ப⁴ணம் நாம ஸோ(அ)ப்யஸ்த்ரம் ஜக்³ராஹ புருஷோத்தம꞉ |

ஹரம் ஸஞ்ஜ்ரும்ப⁴யாமாஸ க்ஷிப்ரகாரீ மஹாப³ல꞉ |

ஸஷ²ர꞉ ஸத⁴னுஷ்²சைவ ஹரஸ்தேநாஷு² ஜ்ரும்பி⁴த꞉ ||2-125-4

ஸம்ஜ்ஞாம் ந லேபே⁴ ப⁴க³வான்விஜேதாஸுரரக்ஷஸாம் |

ஸஷ²ரம் ஸத⁴னுஷ்கம் ச த்³ருஷ்ட்வாத்மானம் விஜ்ரும்பி⁴தம் ||2-125-5

THE FIGHT BETWEEN KRISHNA AND SHANKARA | VISHNU PARVA SECTION - 182 - 126

CHAPTER CLXXXII

(THE FIGHT BETWEEN KRISHNA AND SHANKARA)

Vaishampāyana said:—Thereupon riding quickly Vinatā's son, those three (heroes), stationed in the battle-field like three fire-gods, began to fight there. Seated on Garuda's back those highly powerful three heroes assailed and dispersed the Dānava army with a downpour of arrows. Assailed with the strokes of discus, plough-share and arrows the irrepressible and huge Danava army were worked up with anger. As fire increases in a room with dry fuels so the fire, engendered by Krishna’s arrows, increased that fire burning like that of dissolution, and consumed thousands of Dānavas in the battle-field (1-5).

பா³ணஸைந்ய꞉ ஸஹ க்ருஷ்ணஸ்ய யுத்³த⁴ம் பா³ஆஅஸைந்யாபயாநம் ருத்³ரேண ஸஹ க்ருஷ்ணயுத்³தா⁴தி³கீர்தநம் ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 180 (182) - 124 (126)

அத² சதுர்விஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

பா³ணஸைந்ய꞉ ஸஹ க்ருஷ்ணஸ்ய யுத்³த⁴ம் பா³ஆஅஸைந்யாபயாநம் ருத்³ரேண ஸஹ க்ருஷ்ணயுத்³தா⁴தி³கீர்தநம் ச

வைஷ²ம்பாயந உவாச

ததஸ்தே த்வரிதா꞉ ஸர்வே த்ரயஸ்த்ரய இவாக்³நய꞉ |

வைநதேயமதா²ருஹ்ய யுத்⁴யமாநா ரணே ஸ்தி²தா꞉ ||2-124-1

தத꞉ ஸர்வாண்யநீகாநி பா³ணவர்ஷைரவாகிரன் |

அர்த³யந்வைநதேயஸ்தா² நத³ந்தோ(அ)திப³லாத்³ரணே ||2-124-2

சக்ரளாங்க³ளபாதைஷ்²ச பா³ணவர்ஷைஷ்²ச பீடி³தம் |

ஸஞ்சுகோப மஹாநீகம் தா³நவாநாம் து³ராஸத³ம் ||2-124-3

கக்ஷே(அ)க்³நிரிவ ஸம்வ்ருத்³த⁴꞉ ஷு²ஷ்கேந்த⁴நஸமீரித꞉ |

க்ருஷ்ணபா³ணாக்³நிருத்³பூ⁴தோ விவ்ருத்³தி⁴ம் பரமாம் க³த꞉ ||2-124-4

தா³நவாநாம் ஸஹஸ்ராணி தஸ்மிந்ஸமரமூர்த⁴நி |

யுகா³ந்தாக்³நிரிவார்சிஷ்மாந்த³ஹமாநோ வ்யராஜத ||2-124-5

ஜ்வரஸ்ய பராஜயோ வரளாப⁴ஷ்²ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 179 (181) - 123 (125)

அத² த்ரயோவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

ஜ்வரஸ்ய பராஜயோ வரளாப⁴ஷ்²ச

வைஷ²ம்பாயந உவாச 

ம்ருதமித்யபி³விஜ்ஞாய ஜ்வரம் ஷ²த்ருநிஷூத³ந꞉ |

க்ருஷ்ணோ பு⁴ஜப³லாப்⁴யாம் து சிக்ஷேபாத² மஹீதலே ||2-123-1

முக்தமாத்ர꞉ ஸ பா³ஹுப்⁴யாம் க்ருஷ்ணதே³ஹம் விவேஷ² ஹ |

அமுக்த்வா விக்³ரஹம் தஸ்ய க்ருஷ்ணஸ்யாப்ரதிமௌஜஸ꞉ ||2-123-2

ஸ ஹ்யாவிஷ்டஸ்ததா² தேந ஜ்வரேணாப்ரதிமௌஜஸா |

க்ருஷ்ண꞉ ஸ்க²லந்நிவ முஹு꞉ க்ஷிதௌ கா³ட⁴ம் வ்யவர்தத ||2-123-3

ஜ்ரும்ப⁴தே ஷ்²வஸதே சைவ வல்க³தே ச புந꞉ புந꞉ |

ரோமாஞ்சோத்தி²தகா³த்ரஷ்²ச நித்³ரயா சாபி⁴பூ⁴யதே ||2-123-4

தத꞉ ஸ்தை²ர்யம் ஸமாலம்ப்³ய க்ருஷ்ண꞉ பரபுரஞ்ஜய꞉  |

விகுர்வதி மஹாயோகீ³ ஜ்ரும்ப⁴மாண꞉ புந꞉ புந꞉ ||2-123-5

KRISHNA'S BATTLE WITH JVARA (FEVER) | VISHNU PARVA SECTION - 180 - 124

CHAPTER CLXXX

(KRISHNA'S BATTLE WITH JVARA (FEVER))

Vaishampāyana said:—Thus conversing with one another they, holding mace, club and ploughshare respectively huge like mountain summits, rode Garuda the foremost of birds. Thereupon, O Janamejaya, when Rohini's son engaged in the battle his form grew dreadful like Kāla, as if desirous of consuming all, at the end of a cycle. Ranging in the battle-field the highly powerful Baladeva, expert in fighting, drew the enemies with his plough-share and grinded them with his mace. The highly powerful Pradyumna, the foremost of men, thwarted the fighting Dānavas with his arrows. Blowing his conch-shell Janārddana, the holder of conch-shell, discus and club, resembling a mass of collyrium, fought in many ways. Having struck the Daityas with his wings and mutilated them with his nails and beak the intelligent son of Vinata despatched them to the abode of Yāma. Thus assailed with a downpour of arrows and overpowered by those four heroes the dreadful army of the Asuras fled away from the battle-field (64–70). 

KRISHNA GOES TO SONITPURA AND FIGHTS WITH RUDRA'S FOLLOWERS ON THE WAY | VISHNU PARVA SECTION - 179 - 123

CHAPTER CLXXIX

(KRISHNA GOES TO SONITPURA AND FIGHTS WITH RUDRA'S FOLLOWERS ON THE WAY)

Vaishampāyana said:—At that time with the sound of conch-shells and bugles, the songs of bards and panegyrists by thousands and blessings of men exclaiming victory Janarddana appeared like the moon, sun and Sakra. O king, when Vinatā's son flew up into the sky his, beauty, increased by Hari's energy, became immense (1-3). Desirous of killing Vāna the lotus-eyed Keshava assumed a form having eight arms and resembling a mountain. At that time Janārddana, the holder of Shranga-bow, assumed innumerable heads. In his four right hands he had sword, discus, club and arrows and by his left four hands he held the leathern protector, the Srānga-bow, the thunder-bolt and conch-shell. Seated on Garudha's back, Sanghkarshana, holding a thousand forms and white weapons, irrepressible unto all creatures like the mount Kailāsha with its summit, shone like the rising moon. With a view to display his prowess in battle the high-souled Pradyumna assumed a form like that of Sanatkumār (4–8). Thereupon shaking innumerable mountains and obstructing the course of the wind with the forcible flapping of his wings the powerful Vinatā's son went on. Endued with the speed of the mind he crossed the most sacred route of the Siddhas and Chāranas. At that time Rāma said to Krishna, incomparable in battle:—"O Krishna, what wonder is this that we have all on a sudden been shorn of our effulgence? We have all a golden hue. What is the cause? Have we come to the side of the mount Sumeru?" (9–12) The Lord said:—"Methinks, O slayer of thy enemies, Vāna's city is near at hand. To protect him, the fire, stationed in his city, is coming out blazing. O holder of plough-share, we have been possessed by the effulgence of the fire of oblation: this has changed our colour." Rāma replied:—"If by approaching the city of Vāna we have been shorn of the lustre of our body, do what you think proper afterwards" (13–15). The Lord said:—"O Vinatā's son, do what you think proper. After you have found out a means I shall do what I think proper" (16).

யுத்³தே⁴(அ)க்³னிக³ணாபயானம் ஜ்வரோத்பத்திஸ்தேன க்ருஷ்ணஸ்ய யுத்³த⁴ம் ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 178 (179&180) - 122 (123&124)

அத² ஏகவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

யுத்³தே⁴(அ)க்³னிக³ணாபயானம் ஜ்வரோத்பத்திஸ்தேன க்ருஷ்ணஸ்ய யுத்³த⁴ம் ச

வைஷ²ம்பாயன உவாச

ததஸ்தூர்யனிநாதை³ஷ்²ச ஷ²ங்கா²னாம் ச மஹாஸ்வனை꞉ |

ப³ந்தி³மாக³த⁴ஸூதானாம்ஸ்தவைஷ்²சாபி ஸஹஸ்ரஷ²꞉ ||2-122-1

ஸ தூன்முகை²ர்ஜயாஷீ²ர்பி⁴꞉ ஸ்தூயமானோ ஹி மானவை꞉ |

ப³பா⁴ர ரூபம் ஸோமார்கஷு²க்ராணாம் ப்ரதிமம் ததா³ ||2-122-2

அதீவ ஷு²ஷு²பே⁴ ரூபம் வ்யோம்னி தஸ்யோத்பதிஷ்யத꞉ |

வைனதேயஸ்ய ப⁴த்³ரம் தே ப்³ரும்ஹிதம் ஹரிதேஜஸா ||2-122-3

அதா²ஷ்டபா³ஹு꞉ க்ருஷ்ணாஸ்து பர்வதாகாரஸம்நிப⁴꞉ |

விப³பௌ⁴ புண்ட³ரீகாக்ஷோ விகாங்க்ஷன்பா³ணஸங்க்ஷயம் ||2-122-4

அஸிசக்ரக³தா³பா³ணா த³க்ஷிணம் பார்ஷ்²வமாஸ்தி²தா꞉ |

சர்ம ஷா²ர்ங்க³ம் ததா² சாபம் ஷ²ங்க²ம் சைவாஸ்ய வாமத꞉ ||2-122-5 

ANXIETY OF THE YADAVAS FOR ANIRUDDHA | VISHNU PARVA SECTION - 178 - 122

CHAPTER CLXXVIII

(ANXIETY OF THE YADAVAS FOR ANIRUDDHA)

Vaishampāyana said:—When Ariruddha was taken away as captive, his beloved wives and their companions cried there in his absence, like so many ewes (1). "Alas! even under the protection of the Lord Krishna, we are weeping helplessly stricken with fear and grief (2). He, under the shade of whose arms, Adityas, Maruts and the gods headed by Indra, are living without any anxiety in the celestial region, has been visited by such a great calamity in this world. Alas! who has stolen away his heroic grandson Aniruddha? (3–4). Alas, that wicked-minded one, who has excited this unbearable fire of Vasudeva's anger, has indeed no fear in this world (5). He is standing before the teeth of Death with his mouth wide open. Indeed such an enemy can stand before Vasudeva in battle. Committing such an ill turn by the Yadu king Keshava can even Sachi's lord escape with his life? (6-7). Alas, our husband has been stolen away today or our lord has forsaken us and made us objects of pity. Oh I on account of the separation of our lord, we have been brought under control by death" (8).

ஷ்²ருதஹ்ருதாநிருத்³த⁴பாஷ²ப³ந்த⁴நஸ்ய க்ருஷ்ணஸ்ய ஷோ²ணிதபுரக³மநம் | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 177 (178) - 121 (122)

அத² ஏகவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

ஷ்²ருதஹ்ருதாநிருத்³த⁴பாஷ²ப³ந்த⁴நஸ்ய க்ருஷ்ணஸ்ய ஷோ²ணிதபுரக³மநம்

வைஷ²ம்பாயந உவாச 

ததோ(அ)நிருத்³த⁴ஸ்ய க்³ருஹே ருருது³꞉ ஸர்வயோஷித꞉ |

ப்ரியம் நாத²மபஷ்²யந்த்ய꞉ குரர்ய இவ ஸங்க⁴ஷ²꞉ ||2-121-1

அஹோ தி⁴க்கிமித³ம் நாத² நாதே² க்ருஷ்ணே வ்யவஸ்தி²தே |

அநாதா² இவ ஸந்த்ரஸ்தா ருதி³மோ ப⁴யபீடி³தா꞉ ||2-121-2

யஸ்யேந்த்³ரப்ரமுகா² தே³வா꞉ ஸாதி³த்யா꞉ ஸமருத்³க³ணா꞉ |

பா³ஹுச்சா²யாமுபாஷ்²ரித்ய வஸந்தி தி³வி தே³வதா꞉ ||2-121-3

தஸ்யோத்பந்நமித³ம் லோகே ப⁴யத³ஸ்ய மஹாப⁴யம் |

தஸ்யாநிருத்³த⁴꞉ பௌத்ரஸ்து வீரா꞉ கேநாபி நோ ஹ்ருத꞉ ||2-121-4

அஹோ நாஸ்தி ப⁴யம் நூநம் தஸ்ய லோகே ஸுது³ர்மதே꞉ |

வாஸுதே³வஸ்ய ய꞉ க்ரோத⁴முத்பாத³யதி து³꞉ஸஹம் ||2-121-5  

THE GODDESS CONSOLES ANIRUDDHA | VISHNU PARVA SECTION - 177 - 121

CHAPTER CLXXVII

(THE GODDESS CONSOLES ANIRUDDHA)

Vaishampāyana said:—While the heroic Aniruddha was imprisoned in the city of Shonita along with Ushā by Bali's son king Vāna, he, seeking refuge with goddess Koumāri for his own safety, sang a hymn in her praise. Having saluted the endless, undecaying, eternal prime deity the Lord Narayana, I chant the glories of Chandi, the worshipful goddess Katyāyani, worshipped of all the gods and worlds and adored by the gods, Rishis and Rakshasas, reciting the names sung by Hari (1-5).

அநிருத்³த⁴க்ருதார்யாஸ்தவோ தத்³வரளாப⁴ஷ்²ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 176 (177) - 120 (121)

அத² விம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

அநிருத்³த⁴க்ருதார்யாஸ்தவோ தத்³வரளாப⁴ஷ்²ச

வைஷ²ம்பாயந உவாச

யதா³ பா³ணபுரே வீர꞉ ஸோ(அ)நிருத்³த⁴꞉ ஸஹோஷயா |

ஸம்நிருத்³தோ⁴ நரேந்த்³ரேண பா³ணேந ப³லிஸூநுநா ||2-120-1

ததா³ தே³வீம் கோடவதீம் ரக்ஷார்த²ம் ஷ²ரணம் க³த꞉ |

யத்³கீ³தமநிருத்³தே⁴ந தே³வ்யா꞉ ஸ்தோத்ரமித³ம் ஷ்²ர்^இணு ||2-120-2

அநந்தமக்ஷயம் தி³வயமாதி³தே³வம் ஸநாதநம் |

நாராயணம் நமஸ்க்ருத்ய ப்ரவரம் ஜக³தாம் ப்ரபு⁴ம் ||2-120-3

சண்டீ³ம் காத்யாயநீம் தே³வீமார்யாம் லோகநமஸ்க்ருதாம்  |

வரதா³ம் கீர்தயிஷ்யாமி நாமபி⁴ர்ஹரிஸம்ஸ்துதை꞉ ||2-120-4

ருஷிபி⁴ர்தை³வதைஷ்²சைவ வாக்புஷ்பைரர்சிதாம் ஷு²பா⁴ம் |

தாம் தே³வீம் ஸர்வதே³ஹஸ்தா²ம் ஸர்வதே³வநமஸ்க்ருதாம் ||2-120-5

CHITRALEKHA UNITES ANIRUDDHA WITH USHA: ANIRUDDHA'S FIGHT WITH VANA'S SOLDIERS | VISHNU PARVA SECTION - 176 - 120

CHAPTER CLXXVI

(CHITRALEKHA UNITES ANIRUDDHA WITH USHA: ANIRUDDHA'S FIGHT WITH VANA'S SOLDIERS)

Vaishampāyana said:—Having arrived at the city of Dwārakā and living near the palace of Vāsudeva Chitrālekha began to think of the measures by which she might know how Aniruddha had been to the city of Vanā. While she was thus thinking she saw the ascetic Nārada engaged in meditation in the water (1–2). Seeing him, Chitralekhā, having her eyes expanded with joy, approached him. Having saluted him she stood before him hanging her head down. Having blessed Chitralekhā Nārada said:—"I wish to know truly why you have come here." Hearing it Chitralekha, with folded hands, said to the celestial saint Nārada worshipped of the world (3-5). "Listen to it, O Reverend Sir. I have come here as a messenger for taking Aniruddha with me. Hear, O Muni, why I am to take him with me. A great Asura, by name Vāna, lives in the city of Shonitapura. He has a most beautiful daughter by name Ushā. She has been attached to that best of men, Pradyumna's son, for he has been selected by her as her husband on account of the boon given by the goddess. I have come here to take him with me. Do what leads to my success. O great Muni, after I had taken Aniruddha to Shonitpura communicate the news to Keshava having eyes like red lotuses for truly an encounter shall take place between Krishna and Vāna. Highly powerful is the great Asura Vāna in battle, so Aniruddha will not be able to defeat him. The large-armed Keshava will vanquish that thousand-armed Asura. O reverend Sir, I have come to you for finding out the means by which the lotus-eyed (Keshava) may come to know of it. How shall I steal away Aniruddha and how may Keshava learn the real truth? O Sir, if you are propitiated with me I shall not have to fear Keshava. When angered the large armed Keshava can consume even the three worlds: do that by which Keshava, stricken with sorrow for his grand-son, may not consume me with a curse. You should, O celestial saint, concert a measure by which Ushā may get her husband and I may not have anything to fear (6-15)." Thus addressed by Chitralekhā the divine Nārada said to her the following sweet words:—"I offer you protection. Shorn of fear hear what I say. O you of sweet smiles, if any encounter takes place when you steal away Aniruddha to the appartment of maidens remember me. O beautiful lady, I am much fond of seeing battles and I take great pleasure in them. Accept the Tāmasa learning which can infatuate all the worlds and which I have mastered by practising hard austerities." After the great saint Nārada had said this, Chitralekhā, quick-coursing like mind, said "So be it." Thereupon having saluted the high-souled Rishi Nārada she set out in the sky searching for Aniruddha's house (17–21).

அநிருத்³த⁴ஸ்யோஷயா ஸஹ கா³ந்த⁴ர்வேந விவாஹோ பா³ணதத்ஸைந்யாப்⁴யாம் யுத்³த⁴ம் ச | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 175 (176) - 119 (120)

அதை²கோநவிம்ஷ²த்யதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

அநிருத்³த⁴ஸ்யோஷயா ஸஹ கா³ந்த⁴ர்வேந விவாஹோ பா³ணதத்ஸைந்யாப்⁴யாம் யுத்³த⁴ம் ச

வைஷ²ம்பாயந உவாச

அத² த்³வாரவதீம் ப்ராப்ய ஸ்தி²தா ஸா ப⁴வநாண்திகே |

ப்ரவ்ருத்திஹரணார்தா²ய சித்ரளேகா² வ்யசிந்தயத் ||2-119-1

அத² சிந்தயதீ ஸா து பு³த்³தி⁴பு³த்³த்⁴யர்த²நிஷ்²சயம் |

அபஷ்²யந்நாரத³ம் தத்ர த்⁴யாயந்தமுத³கே முநிம் ||2-119-2

தம் த்³ருஷ்ட்வா சித்ரளேகா² து ஹர்ஷேணோத்பு²ல்லலோசநா |

உபஸ்ருத்யாபி⁴வாத்³யாத² தத்ரைவாதோ⁴முகீ² ஸ்தி²தா ||2-119-3

நாரத³ஸ்த்வாஷி²ஷம் த³த்த்வ சித்ரளேகா²மதா²ப்³ரவீத் |

கிமர்த²மிஹ ஸம்ப்ராப்தா ஷ்²ரோதுமிச்சா²மி தத்த்வத꞉ ||2-119-4

தே³வர்ஷிமத² தம் தி³வ்யம் நாரத³ம் லோகபூஜிதம் |

க்ருதாஞ்ஜலிபுடா பூ⁴த்வா சித்ரளேகா² த்வதா²ப்³ரவீத் ||2-119-5