Thursday, 21 January 2021

SHAMVARA'S DEATH | VISHNU PARVA SECTION - 164 - 108

CHAPTER CLXIV

(SHAMVARA'S DEATH)

Pradyuma killed Shamvara

Vaishampāyana said:—Thereupon filled with anger Shamvara took up his club. O descendant of Bharata, when Shamvara took up his club there rose twelve suns, the mountains trembled and the earth shook. The water of the ocean flowed upwards, the gods were agitated, the sky was filled with vultures, fire brands fell, dreadful wind blew and Indra sent down showers of blood. Beholding all those evil omens the heroic Pradyumna soon got down from his car. And folding his hands he recollected the beloved consort of Shankara, Pārvati, and bending his head began to chant her glories (1-5).

ஷ²ம்ப³ரவத⁴꞉ | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 163 (164) - 107 (108)

அத² ஸப்தாதி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

ஷ²ம்ப³ரவத⁴꞉

Pradyuma killed Shamvara

வைஷ²ம்பாயந உவாச
ஷ²ம்ப³ரஸ்து தத꞉ க்ருத்³தோ⁴ முத்³க³ரம் தம் ஸமாத³தே³ |
முத்³க³ரே க்³ருஹ்யமாணே து த்³வாத³ஷா²ர்கா꞉ ஸமுத்தி²தா꞉ ||2-107-1

பர்வதாஷ்²சலிதா꞉ ஸர்வே ததை²வ வஸுதா⁴தலம் |
உந்மார்கா³꞉ ஸாக³ரா யாதா꞉ ஸங்க்ஷுப்³தா⁴ஷ்²சபி தே³வதா꞉ ||2-107-2

க்³ருத்⁴ரசக்ராகுலம் வ்யோம உல்காபாதோ ப³பூ⁴வ ஹ |
வவர்ஷ ருதி⁴ரம் தே³வ꞉ பருஷம் பவநோ வவௌ ||2-107-3

ஏவம் த்³ருஷ்ட்வா மஹோத்பாதாந்ப்ரத்³யும்ந꞉ ஸ த்வராந்வித꞉ |
அவதீர்ய ரதா²த்³வீர꞉ க்ருதாஞ்ஜலிபுட꞉ ஸ்தி²த꞉ ||2-107-4

தே³வீம் ஸஸ்மார மநஸா பார்வதீம் ஷ²ங்கரப்ரியாம் |
ப்ரணம்ய ஷி²ரஸா தே³வீம் ஸ்தோதும் ஸமுபசக்ரமே ||2-107-5

Wednesday, 20 January 2021

சம்பர வதங்குறித்த நாரதர் சொல் | விஷ்ணு பர்வம் பகுதி – 163 – 107

(ஷம்பரவதே நாரதவாக்யம்)

Shamvara comes to the battle-field | Vishnu-Parva-Chapter-163-107 | Harivamsha In Tamil


பகுதியின் சுருக்கம் : சம்பராசுரனுக்கும் பிரத்யும்னனுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற போர்; பிரத்யும்னனின் முற்பிறவி வரலாறு...


War between Asura Shamvara and Pradyumna

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, "ஓ மன்னா, அப்போது கோபத்தில் நிறைந்திருந்த சம்பரன் தன் தேரோட்டியிடம், "ஓ வீரா, விரைவில் என் தேரை பகைவனிடம் கொண்டு செல்வாயாக.(1) எனக்குத் தீங்கிழைத்தவனைக் கணைகளால் நான் கொல்லப் போகிறேன்" என்றான்.

SHAMVARA COMES TO THE BATTLE-FIELD | VISHNU PARVA SECTION - 163 - 107

CHAPTER CLXIII

(SHAMVARA COMES TO THE BATTLE-FIELD)

War between Asura Shamvara and Pradyumna

Vaishampāyana said;—O king, thereupon filled with anger Shamvara said to his charioteer:—"O hero, do you soon take my car to the enemy. With arrows I will kill him who has done me wrong." Hearing the words of his master, the charioteer, always doing good to him, drove the car adorned with gold. Beholding the chariot approach him, Pradyumna, having delightful eyes, took up in anger his bow and set to it golden arrows. He then struck Shamvara with it and excited his anger in battle (1–4). That arrow cutting to his very vitals, Shamvara, the enemy of gods, was greatly bewildered. And holding the reins of the car he lost consciousness. Regaining his consciousness a few moments after the Dānava Shamvara took up his bow in anger and struck Krishna's son with seventy sharpened arrows. Pradyumna, with seven shafts, cut off those arrows into seven parts before they could reach him. And with seventy sharpened winged arrows he struck Shamvara. As a cloud covers a mountain with its showers so he struck Shamvara again with a thousand beautiful winged arrows. Thereupon all the quarters being covered with arrows the sky was so enshrouded by darkness that even the sun was not visible. Seeing it Shamvara dispelled that darkness with his thunderbolt and showered arrows on Pradyumna's car. O king, Pradyumna too, displaying light-handedness, cut off those arrows into many pieces with his knotty shafts. When that great downpour of arrows was stopped by Krishna's son, Shamvara, by his illusory powers, showered trees. Beholding those trees Pradyumna was beside himself with anger and destroyed them all by discharging fiery weapons. When all the trees were reduced to ashes Shamvara made a downpour of stones which Pradyumna removed from the battle-field by means of airy weapons. O king, thereupon, Shamvara, the enemy of gods, took up his bow and created a great illusory display by throwing on Pradyumna's car lions, tigers, bears, monkeys, horses, camels, asses and cloud-like elephants. Kāma however, with Gandharva weapons, cut them off into many pieces (5–17). Beholding his illusion dispelled by Pradyumna Shamvara, beside himself with anger, displayed another feat. He showered youthful, well-decked elephants with sixty heads each, mad after fighting and ridden by expert drivers. Beholding those illusory creations about to fall on him the great lotus-eyed (Pradyumna) having the emblem of a fish on his flag, desired to create illusory lions. O king, as the sun sends away the night so the illusory lions, created by the intelligent son of Rukshmini, destroyed the illusory elephants. Beholding his illusory elephants killed, Shamvara, the king of Dānavas, created Sunmohini Māyā. Beholding that Mohini (fascinating) Māyā the creation of Maya, discharged by Shamvara, the powerful Pradyumna obstructed it with his Sanjnā (consciousness) weapon (18–23). Greatly exercised with anger on account of his illusion being destroyed the highly powerful king of Dānavas, Shamvara displayed an illusion of lions. Beholding the lions about to fall on him the powerful son of Rukshmini took up Gandharva weapons and created Sharabhas.[1] As the wind scatters clouds so those Sharabhas, having eight legs, claws and teeth, pursued the lions. Beholding the lions pursued by the illusory eight-legged animals Shamvara began to think of measures for killing them. He thought: "Alas! How stupid I am. Why did I not kill him in his infancy? Now this wicked-minded one has attained to youth and mastered all the weapons. How shall I kill this enemy stationed at the head of the battle? The dreadful illusion of serpents, which the great god Hara, the destroyer of Asuras, instructed me in, is only known to me. Let me now spread that great illusion of serpents. Methinks this powerful and wicked Māyāvia will be consumed thereby" (24–30).

ஷ²ம்ப³ரவதே⁴ நாரத³வாக்யம் | விஷ்ணு பர்வம் அத்யாயம் - 162 (163) - 106 (107)

அத² ஷட³தி²கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

ஷ²ம்ப³ரவதே⁴ நாரத³வாக்யம்


War between Asura Shamvara and Pradyumna

வைஷ²ம்பாயன உவாச 
ஷ²ம்ப³ரஸ்து தத꞉ க்ருத்³த⁴꞉ ஸூதமாஹ விஷா²ம்பதே |
ஷ²த்ருப்ரமுக²தோ வீர ரத²ம் மே வாஹய த்³ருதம் ||2-106-1

யாவதே³னம் ஷ²ரைர்ஹன்மி மம விப்ரியகாரகம் |
ததோ ப⁴ர்த்ருவச꞉ ஷ்²ருத்வா ஸூதஸ்தத்ப்ரியகாரக꞉ ||2-106-2

ரத²ம் ஸஞ்சோத³யாமாஸ சாமீகரவிபூ⁴ஷிதம் |
தம் த்³ருஷ்த்வா ரத²மாயாந்தம் ப்ரத்³யும்ன꞉ பு²ல்லலோசன꞉ ||2-106-3

ஸந்த³தே⁴ சாபமாதா³ய ஷ²ரம் கனகபூ⁴ஷிதம் |
தேனாஹனத்ஸுஸங்க்ருத்³த⁴꞉ கோபயஞ்ஷ²ம்ப³ரம் ரணே ||2-106-4

ஹ்ருத³யே தாடி³தஸ்தேன தே³வஷ²த்ரு꞉ ஸுவிக்லவ꞉ |
ரத²ஷ²க்திம் ஸமாஷ்²ரித்ய தஸ்தௌ² ஸோ(அ)த² விசேதன꞉ ||2-106-5 

Sunday, 17 January 2021

சம்பரன் மகன்களுடன் போரிட்ட பிரத்யும்னன் | விஷ்ணு பர்வம் பகுதி – 162 – 106

(பிரத்யும்நேந ஷம்பரஸைந்யவித்ராவணம்)

Battle between Pradyumna and Shamvara's sons | Vishnu-Parva-Chapter-162-106 | Harivamsha In Tamil


பகுதியின் சுருக்கம் : சம்பரனின் நூறு மகன்களைக் கொன்ற பிரத்யும்னன்; கேதுமாலி, துர்தரன், சத்ருஹந்தன், பிரமர்த்தனன் ஆகியோரின் அழிவு...


Pradyuman

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, "அதன்பிறகு ருக்மிணியின் மகனுக்கும், சம்பரனின் மகன்களுக்கும் இடையில் மயிர்க்கூச்சத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் போர் நடந்தது.(1) கோபத்தில் நிறைந்திருந்த அந்தப் பெருந்தைத்தியர்கள், பிரத்யும்னன் மீது கணைகளையும், சக்திகளையும், பராசங்களையும், தோமரங்களையும், குண்டங்களையும், புசுண்டிகளையும், கதாயுதங்களையும் அடுத்தடுத்து பொழியத் தொடங்கினர்.(2) கோபத்தில் தூண்டப்பட்டிருந்த கிருஷ்ணனின் மகனும் போரில் தன் வில்லில் இருந்து ஏவப்பட்ட ஐந்து ஐந்து கணைகளால் அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் துளைத்தான்.(3) இதனால் பெருங்கோபம் கொண்டவர்களும், உறுதிமிக்கவர்களுமான அந்த அசுரர்கள், பிரத்யும்னனைக் கொல்வதற்காக ஆயுதங்களின் வலைப்பின்னலை உண்டாக்கினர்.(4) கோபத்தால் தூண்டப்பட்ட அனங்கனும் {மன்மதனான பிரத்யும்னனும்} தன் வில்லை எடுத்துக் கொண்டான். அவன் பெருஞ்சக்திவாய்ந்த சம்பரனின் மகன்கள் பத்து பேரைக் கொன்றான்.(5) பெருஞ்சக்திவாய்ந்த கேசவனின் மகன், அடுத்தக் கணத்தில் கோபத்தில் நிறைந்தவனாக ஒரு பல்லத்தால் சித்திரசேனனின் தலையை அறுத்தான்.(6) சம்பரனின் எஞ்சிய மகன்கள் போர் வெறியோடு விரைந்து கணைகளை ஏவத் தொடங்கினர். அனங்கனைக் கொல்வதற்காக அவர்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையுடன் கணைகளை ஏவிப் போரிட்டனர். (7)

BATTLE BETWEEN PRADYUMNA AND SHAMVARA'S SONS | VISHNU PARVA SECTION - 162 - 106

CHAPTER CLXII

(BATTLE BETWEEN PRADYUMNA AND SHAMVARA'S SONS)

Pradyuman

Vaishampāyana said:—Thereupon there took place a great hair-stirring encounter between Rukshmini's son and those of Shamvara (1). Afterwards in anger those great Daityas began to shower simultaneously on Pradyumna arrows, Saktis, Parashwadhas, Tomara's, Kuntas, Bhushundis and maces (2). Krishna's son too, worked up with anger, struck them in the battle each with five arrows shot off his bow. Thereupon those resolute Asuras, exceedingly wroth, set up a net-work of weapons for killing Pradyumna. Thereat worked up with anger Ananga soon took up his bow (3-5). He then killed the ten highly powerful sons of Shamvara. The next moment, filled with anger the powerful son of Keshava soon cut off Chitrasena's head with a Bhalla. Thereupon the remaining sons of Shamvara, anxious to fight, began to run taking up and discharging arrows. And for killing Ananga they all unitedly fought and shot arrows. The highly powerful son of Krishna, on the other hand, cut off their heads, as if in sport. Having thus slain one hundred sons of Shamvara, all good bow men, he stood in the battle field desirous of fighting. Hearing of the death of his hundred sons Shamvara was filled with wrath (6–10). He asked his charioteer to get ready his car. Receiving the order of the king the charioteer saluted him touching the ground with his head and brought the car there, and asked the soldiers to get ready soon. It was drawn by a thousand bear and tied with the ropes of snakes. It was coated with tiger-skin, adorned with a net-work of small bells and filled with wolves. It had ten stairs, one after another, was painted with stars and adorned with gold. It had a huge standard, was high and embellished with flags having the figures of lions painted on them. It had wooden fenders around it and iron axles. It was high like the summit of Mandara, was bedecked with beautiful chowries, covered with stars and adorned with golden standards (11-16). As if urged on by Death, Shamvara, putting on a golden armour and taking up his bow and arrows, set out for battle accompanied by his soldiers and four ministers. Encircled by his ministers, Durdhara, Ketumāli, Shatruhantā and Pramarddana, Shamvara set out, desirous of fighting. When with two hundred cars, ten thousands elephants, eight thousand horses and ten lakhs of infantry Shamvara set out for the battle-field there appeared various omens on all sides. The cranes began to emit hideous yells in the sky filled with vultures and fire-brands, making a sound like that of evening clouds, began to fall down. The jackals yelled striking terror into the huge army. And vultures sat on the tops of the standards desirous of drinking the blood of the Danavas. Headless figures were seen dropping on his car (17–23). The birds emitted indistinct notes on Samvara's car. The moon was possessed by Rahu (eclipsed) and encircled by its disc. His left hand and eye danced presaging some calamity and the horses, attached to his car, became of slackened speed. The Kanka birds fell on the head of Shamvara, the sworn enemy of the celestials and Indra began to send down a shower of blood mixed with live coals and cinders. Thousands of fire-brands dropped down on the battle-field and reins slipped off the hands of the charioteer. But Shamvara, filled with anger, paid no attention to those portends and proceeded for slaying Pradyumna. Thereat the earth shook at the sound of bugles, conch-shells, Mridanga, Panava, and Anaka all played upon simultaneously. Overwhelmed with terror caused by that terrible sound, beasts and birds fled away on all sides. Krishna's son, however, bent on slaying his enemy, waited in the battle-field.

Labels

அக்ரூரன் அக்னி அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நரகாசுரன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மார்க்கண்டேயர் முசுகுந்தன் முரு முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாயு விகத்ரு விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு