விஷ்ணுவின் மறுமொழி | ஹரிவம்ச பர்வம் பகுதி – 55

(விஷ்ணும் ப்ரதி ப்ரஹ்ம வாக்யம்)

Vishnu's reply | Harivamsha-Parva-Chapter-55 | Harivamsha In Tamil

பகுதியின் சுருக்கம் : நாரதரிடம் பேசிய விஷ்ணு; சாபத்தின் காரணமாக கசியப முனிவர் வஸுதேவனாகப் பிறந்திருப்பதை விஷ்ணுவுக்குச் சொன்ன பிரம்மன்; வஸுதேவனின் மகனாகப் பிறக்கத் தீர்மானித்த விஷ்ணு...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, "தேவர்களை ஆள்பவனும், தலைவனுமான மதுசூதனன், நாரதரின் சொற்களைக் கேட்டுப் புன்னகைத்தவாறே {பின்வரும்} மங்கலச் சொற்களில்,(1) "ஓ! நாரதா, மூவுலகங்களின் நன்மைக்காக நீ என்னிடம் சொன்ன சொற்கள் அனைத்திற்கும் உரிய மறுமொழியைக் கேட்பாயாக.(2) இந்தத் தானவர்கள் அனைவரும் மனித வடிவங்களை ஏற்றுப் பூமியில் பிறந்திருக்கிறார்கள் என்பதை நான் அறிவேன்.(3) கம்ஸனும், பூமியில் உக்ரசேனன் மகனாகப் பிறந்திருக்கிறான் என்பதை அறிவேன். கேசி ஒரு குதிரையாகப் பிறந்திருக்கிறான் என்பதையும் அறிவேன்.(4) குவலயப்பீடன் என்ற யானையையும், சாணூரன் மற்றும் முஷ்டிகன் என்ற மற்போர்வீரர்களையும், காளையின் வடிவில் இருக்கும் தைத்தியன் அரிஷ்டனையும் நான் அறிவேன்.(5) கரனையும், பேரசுரன் பிரலம்பனையும் நான் அறிவேன். பலியின் மகளான பூதனையையும் நான் அறிவேன்.(6) வினதையின் மகனிடம் {கருடனிடம்}[1] கொண்ட அச்சத்தால் யமுனையில் புகுந்து அங்கே வாழும் காளியனை நான் அறிவேன்.(7)

[1] "பாம்புகளை உண்பவனான கருடன்" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார்.

மன்னர்கள் அனைவரின் தலைவனான ஜராசந்தன், பிராக்ஜ்யோதிஷ நகரத்தில் வாழும் நரகாசுரனையும் நான் நன்கறிவேன்.(8) பூமியில் சோணிதபுரம் என்ற நகரத்தில் பாணன் ஒரு மனிதனாகப் பிறந்திருக்கிறான். ஆயிரம் கரங்களைக் கொண்டவனும், ஆற்றல்மிகுந்தவனும், செருக்கு நிறைந்தவனுமான அந்த அசுரன் தேவர்களாலும் வெல்லப்பட முடியாதவனாக இருக்கிறான். பாரதவர்ஷத்தின் பெரும்பொறுப்பு என்னைச் சார்ந்தது என்பதையும் நான் அறிவேன்.(9,10) இந்த மன்னர்கள் அனைவரும் எவ்வாறு காணாமல் போவர்கள் என்பதையும் நான் அறிவேன். மனித வடிவில் இருப்பவர்களும், போர்க்களத்தில் இருந்து ஒருபோதும் பின்வாங்காதவர்களுமான அந்தத் தானவர்களின் அழிவையும், சக்ரலோகத்தின் மகிழ்ச்சியையும் நான் காண்கிறேன்.(11) நான் எனக்காகவும், பிறருக்காகவும் யோகத்தில் நுழையப் போகிறேன். நான், மனிதர்களில் உலகிற்குச் சென்று, மனித வடிவை ஏற்று, கம்ஸனின் தலைமையில உள்ள அந்த வலிமைமிக்க அசுரர்கள் அனைவருக்கும் அழிவைக் கொண்டு வருவேன். எந்த வழிமுறையின் மூலம் அவன் {கம்ஸன்} அமைதியை அடைவானோ அவ்வழிமுறையிலேயே நான் அவனைக் கொல்வேன்.(12,13) என் யோகத்தின் மூலம் நான் இந்த வழிமுறைகள் அனைத்தையும் வகுப்பேன். தேவர்களின் எதிரிகள் அனைவரையும் போரில் அழிப்பதே என் தற்போதைய கடமையாகும்.(14) பூமியின் சார்பாகவும், என் ஆணையின் பேரில் பூமிக்கு இறங்கி வந்த தேவர்கள், ரிஷிகள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் அனைவரின் சார்பாகவும் தங்களைத் தியாகம் செய்த பெருமைமிக்கவர்கள் அனைவரின் பகைவரையும் நான் கொல்வேன்.(15) ஓ! நாரதா, நான் ஏற்கனவே இதைத் தீர்மானித்துவிட்டேன். பெரும்பாட்டன் பிரம்மன் அங்கே எனக்கு ஒரு வீட்டை அமைக்கட்டும்.(16) ஓ! பெரும்பாட்டனே, நான் எந்த நாட்டில் பிறந்து, எந்த வீட்டில் வாழ்ந்து அவர்களைக் கொல்ல வேண்டும் என்பதை எனக்குச் சொல்வாயாக" என்றான் {நாராயணன்}.(17)

பிரம்மன், "ஓ! தலைவா, ஓ! நாராயணா, வெற்றிக்கான திறவுகோலையும், பூமியில் உன் பெற்றோராகப் போவது யார் என்பதையும் என்னிடம் கேட்பாயாக.(18) உன் குடும்பத்திற்கு மகிமையேற்படுத்தும் வகையில் நீ யாதவர்களின் குலத்தில் பிறக்கப் போகிறாய்.(19) நன்மைக்காக இந்த அசுரர்களை ஒழித்தும், உன் பெருங்குடும்பத்தைப் பெருக்கியும் நீ மனித குல வகைகளை {வர்ணங்களை} நிறுவுவாய். இது குறித்து நான் சொல்வதைக் கேட்பாயாக.(20)

ஓ! நாராயணா, பழங்காலத்தில் உயரான்ம வருணன் பெரும் வேள்வியை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, அந்த வேள்விக்குப் பால்தரும் பசுக்கள் அனைத்தையும் கசியபர் அபகரித்தார்.(21) கசியபர், அதிதி மற்றும் ஸுரபி என்ற இரு மனைவிகளைக் கொண்டிருந்தார். அவர்கள் வருணனிடம் இருந்து பசுக்களை ஏற்க விரும்பவில்லை[2].(22) அதன்பிறகு என்னிடம் வந்து தலைவணங்கிய வருணன், "ஓ! மதிப்புமிக்கவரே, ஆசான் என் பசுக்கள் அனைத்தையும் அபகரித்துச் சென்றார்.(23) ஓ! ஐயா, அவரது நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்ட பின்னரும் அவர் அந்தப் பசுக்களைத் திருப்பித் தரவில்லை. அவர் தமது மனைவியரான அதிதி மற்றும் ஸுரபியின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்.(24) ஓ! தலைவா, என்னுடைய பசுக்களான அவை அனைத்தும் தெய்வீகமான, நித்தியமான பாலை விரும்பும்போதெல்லாம் தரக்கூடியவையாகும். அவை, தங்கள் சக்தியாலேயே தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொண்டு கடல்களில் திரிந்து வருபவையாகும்.(25) தேவர்களின் அமுதத்தைப் போல அவை இடையறாமல் பால் தரக்கூடியவை ஆகும். கசியபரைத் தவிர அவற்றைக் கவர்ந்து செல்ல வேறு எவராலும் இயலாது.(26) ஓ! பிரம்மா, தேர்ந்தவராக இருந்தாலும், ஆசானாக இருந்தாலும், யாராக இருந்தாலும் ஒருவர் வழிதவறினால் அவரைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டியவர் நீரே. எங்கள் உயர்ந்த புகலிடமாக இருப்பவர் நீரே.(27) ஓ! உலகின் ஆசானே, தங்களுக்குரிய வேலையைச் செய்யாத சக்திவாய்ந்தவர்களுக்குத் தண்டனை வழங்கப்படாவிட்டால் உலகில் ஒழுங்கு நீடிக்காது.(28) நீர் எல்லாமறிந்தவரும், அனைத்தின் தலைவருமாவீர். என் பசுக்களை என்னிடம் தந்தால் நான் பெருங்கடலுக்குச் செல்வேன்.(29) இந்தப் பசுக்களே என் ஆன்மாவாகவும், எனக்கு எல்லையற்ற பலத்தைத் தருபவையாகவும் இருக்கின்றன. உமது படைப்புகள் அனைத்திலும் பசுக்களும், பிராமணர்களும் சக்தியின் நித்திய பிறப்பிடங்களாவர்.(30) பசுக்களே அனைத்திலும் முதன்மையாகக் காக்கப்பட வேண்டியவை. அவை பாதுகாக்கப்படும்போது, அவை பிராமணர்களைப் பாதுகாக்கின்றன. பசுக்களையும், பிராமணர்களையும் பாதுகாப்பதன் மூலம் உலகம் ஆதரிக்கப்படுகிறது" என்றான் {வருணன்}.(31)

[2] தேசிராஜு ஹனுமந்தராவ் பதிப்பில், "பழங்காலத்தில் மழையின் தேவனான உயரான்ம வருணன் ஒரு வேதச் சடங்கைச் செய்து கொண்டிருந்தபோது, அந்த வேள்விக்குப் பால்தருபவையும், வருணனுடையவையுமான கறவைப்பசுக்கள் அனைத்தையும் கசியபர் கைப்பற்றினார். கசியபரின் மனைவியரான அதிதி மற்றும் சுரபி ஆகிய இருவரும், பசுக்களைத் திருப்பித் தருமாறு வருணன் அவர்களிடம் பலமுறை வேண்டிக் கேட்டாலும் அவனுக்கு அவற்றைத் திருப்பித்தர மறுத்தனர்" என்றிருக்கிறது. பிபேக்திப்ராயின் பதிப்பில், "பழங்காலத்தில் உயரான்ம வருணன் ஒரு வேள்வியைச் செய்தான். எனினும் கசியபர் அந்த பெரும் வேள்விக்குப் பால் தரும் பசுக்களை அபகரித்தார். அதிதி மற்றும் சுரபி ஆகிய இருவரும் கசியபரின் மனைவியராக இருந்தனர். வருணன் அவர்களை வேண்டிக் கொண்டும் அவர்கள் பசுக்களைத் திருப்பித் தரவில்லை"" என்றிருக்கிறது.

ஓ! அச்யுதா, நீரின் மன்னனான வருணனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டும், பசுக்கள் களவாடப்பட்டது உண்மையென்பதை அறிந்தும் நான் கசியபனை சபித்தேன்.(32) பசுவைக் களவு செய்த உயரான்ம கசியபனின் அந்தக் கூறுடன் {அம்சத்துடன்} அவன் பூமியில் ஒரு கோபாலனாக {இடையனாகப்} பிறப்பான்.(33) தேவர்கள் பிறப்பதற்கான மரத்துண்டுகளைப் போன்றவர்களும், அவனது மனைவியருமான ஸுரபி மற்றும் அதிதி ஆகிய இருவரும் அவனுடனேயே செல்ல வேண்டும்.(34) அவர்களுடன் கோபாலனாகப் பிறந்து அங்கே மகிழ்ச்சியாக வாழ்வான். கசியபனைப் போன்றே சக்திமிக்க அவனது கூறானவன் {அம்சமானவன்}, வஸுதேவன் என்ற பெயரைப் பெற்று, பூமியில் பசுக்களுக்கு மத்தியில் வாழ்வான். மதுராவுக்கு அருகில் கோவர்த்தனம் என்ற பெயரில் ஒரு மலை இருக்கிறது.(35,36) கம்ஸனுக்குக் கப்பம் கட்டி வாழும் அவன் {கசியபன் / வசுதேவன்}, பசுக்களிடம் பற்று கொண்டவனாக இருப்பான். அவனது மனைவியரான அதிதி மற்றும் ஸுரபி ஆகிய இருவரும் தேவகி மற்றும் ரோஹிணி என்ற பெயரில் வசுதேவனின் இரு மனைவிகளாகப் பிறப்பார்கள்.(37,38) அவன் ஒரு கோபாலனின் குணங்கள் அனைத்தையும் கொண்ட ஒரு சிறுவனாகப் பிறந்து, முன்பு மூன்று காலடிகளைக் கொண்ட உன் வடிவில் நீ வளர்ந்ததைப் போலவே வளர்வான்.(39) ஓ! மதுசூதனா, உலகின் நன்மைக்காக (யோக) வடிவில் உன்னை மறைத்துக் கொண்டு நீ அங்கே செல்வாயாக.(40) உன் வெற்றி மற்றும் ஆசிகளுக்கான வியப்பொலிகளுடன் கூடிய தேவர்கள் அனைவரும் உன்னை வரவேற்றுக் கொண்டிருக்கின்றனர்.(41) நீ பூமிக்கு இறங்கி, ரோஹிணி மற்றும் தேவகி ஆகியோருக்கு பிறந்து அவர்களை நிறைவடையச் செய்வாயாக. ஆயிரக்கணக்கான கோபகன்னிகைகளும் {கோபியரும்} பூமியை மறைத்திருப்பார்கள்.(42) ஓ! விஷ்ணு, நீ காட்டில் பசுக்களை மேய்த்துத் திரிந்து வரும்போது, அவர்கள் காட்டு மலர்மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும் உன் அழகிய வடிவைக் காண்பார்கள்.(43) ஓ! தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களைக் கொண்டவனே, ஓ! பெருந்தோள்களைக் கொண்ட நாராயணா, கோபாலர்களின் கிராமங்களில் நீ சிறுவனாகச் செல்லும்போது மக்கள் அனைவரும் சிறுவர்களாவார்கள் {சிறுவர்களைப் போலாகிவிடுவார்கள்}.(44) ஓ! தாமரைக் கண்களைக் கொண்டவனே, காட்டில் பசுக்களை மேய்த்து, மேய்ச்சல் நிலங்களில் ஓடி, யமுனையின் நீரில் நீராடும் அவர்கள் உன்னிடம் பெரும்பற்றும் ஆர்வமும் கொண்ட கோபாலர்கள் அனைவரும் தங்கள் மனங்களை உனக்கே அர்ப்பணித்து, உனக்கு உதவி செய்வார்கள். வஸுதேவனின் வாழ்வு அருளப்பட்டதாக இருக்கும்.(45,46) நீ அவனைத் தந்தை என்றும், அவன் உன்னை மகன் என்றும் அழைப்பீர்கள். கசியபனைத் தவிர வேறு எவனை உன்னால் தந்தையாக ஏற்க முடியும்?(47) ஓ! விஷ்ணு, அதிதியைத் தவிர வேறு எவளால் உன்னைக் கருவில் கொள்ள முடியும்? எனவே, ஓ! மதுசூதனா, தன்வயமான யோகத்துடன் நீ வெற்றியை நோக்கிச் செல்வாயாக. நாங்கள் எங்களுக்குரிய வசிப்பிடங்களுக்குச் செல்லப் போகிறோம்" என்றான் {பிரம்மன்}".(48)

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, "தலைவன் விஷ்ணு, தேவர்களைத் தேவலோகத்திற்குச் செல்ல ஆணையிட்டுவிட்டுப் பாற்கடலின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ள தன் வசிப்பிடத்திற்குச் சென்றான்.(49) இந்தப் பகுதியில், மேரு மலையில், நடந்து செல்வதற்கு மிகக் கடினமானதும், சூரிய கணநிலை நேரத்தில் அவனது மூன்று காலடிகளைக் கொண்டு வழிபடப்படுவதுமான ஒரு குகை {பார்வதி குகை} இருக்கிறது.(50) எல்லாம்வல்லவனும், நுண்ணறிவுமிக்கவனுமான ஹரி, அந்தக் குகையில் தன் பழைய உடலை விட்டுவிட்டு, தன் ஆன்மாவை வசுதேவனின் இல்லத்திற்கு அனுப்பினான்" என்றார் {வைசம்பாயனர்}[3][4].(51)

[3] தேசிராஜுஹனுமந்தராவ் பதிப்பில், "தேவர்களைத் தங்கள் தெய்வீக உலகங்களுக்குச் செல்ல அனுமதித்த விஷ்ணு, மேரு மலை குறுக்கிடும் தன் வசிப்பிடமான பாற்கடலின் வடக்குப் பகுதிக்குச் சென்றான். இந்த வடக்குப் பகுதியில் இருக்கும் அந்த மலையில் ஆழமானதும், ஊடுருவ முடியாததுமான பார்வதி குகை இருக்கிறது. அங்கே மூன்று காலடிகளில் நடந்தவனும் குள்ளச் சிறுவனுமான வாமனனாக இருந்த விஷ்ணுவின் காலடித்தடங்கள் இருக்கின்றன, அந்தக் காலடித்தடங்கள் மங்கல நாட்களின் போது வழிபடப்படுகின்றன. அப்போது அந்த விஷ்ணு, தன் இன்றியமையாத வடிவத்தை அந்தக் குகையில் எவ்வாறு வைக்கலாம் என்பதையும், மனிதகுலத்தில் தன் எதிர்காலத் தந்தையான வசுதேவனின் இல்லத்தில் எவ்வாறு தான் இணைய வேண்டும் என்பதையும் சிந்தித்தான்" என்றிருக்கிறது. பிபேக்திப்ராயின் பதிப்பில், "விஷ்ணு, தேவர்களைச் சொர்க்கத்திற்குச் செல்ல அனுமதித்தான். அவன் க்ஷீரோதக் கடலின் {பாற்கடலின்} வடக்கில் இருக்கும் தன் உலகத்திற்குச் சென்றான். அங்கே மேரு மலையில் ஊடுருவிச் செல்ல மிகக் கடினமானதும், பார்வதி என்ற பெயரைக் கொண்டதுமான ஒரு குகை இருக்கிறது. மூன்று காலடிகளைக் கொண்டவனின் காலடித் தடங்கள் அங்கே இருக்கின்றன, மங்கலத் தருணங்களில் அவை எப்போதும் வழிபடப்படுகின்றன. அந்தப் புராதன இடத்தில் ஹரி தன் உடலை ஓய்வில் கிடத்தினான். அந்தத் தலைவன், தான் வஸுதேவனின் இல்லத்தில் பிறக்கும் வகையில் தன் ஆத்மாவை யோகத்தில் பூட்டினான்" என்றிருக்கிறது.

[4] தேசிராஜுஹனுமந்தராவ் பதிப்பிலும், பிபேக்திப்ராயின் பதிப்பிலும் ஹரிவம்சத்தின் முதல் பர்வமான ஹரிவம்ச பர்வம் நிறைவடைகிறது. மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பில் முதல்பர்வம் நிறைவடையும் குறிப்புக் கொடுக்கப்படாமல், அடுத்தடுத்த அத்யாயங்களுக்கு அடுத்தடுத்த அத்யாய எண்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

---

ஹரிவம்ச பர்வம் பகுதி – 55ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 51

 ***ஹரிவம்சத்தின் முதல் பர்வமான ஹரிவம்ச பர்வம் முற்றும்***

***அடுத்தது இரண்டாம் பர்வமான விஷ்ணு பர்வம்***

மூலம் - Source   |

ஆங்கிலத்தில் - In English

VISHNU'S REPLY | HARIVAMSA PARVA SECTION - 55

CHAPTER LV

(VISHNU'S REPLY)

VAISHAMPAYANA said: - Hearing the words of Nārada the Lord Madhusudana, the master of gods, smilingly said in auspicious words (1):-"O Nārada, listen to a proper reply to all these words which you have addressed to me for the well-being of the three worlds (2). It is known to me that all these Dānavas, assuming human forms, have been born on earth (3). I know too that Kansa is born as the son of Ugrasena on earth. I know also that Keshi is born as a horse (4). I know also the elephant Kuvalayapida, the wrestlers Chānura and Mushthika and the demon Arishtha in the shape of a bull (5). Khara and the great Asura Pralamva are also known to me. Bali's daughter Putanā is also well known to me (6). I know also Kāliya who is living in the lake of Yamunā and who has entered there in fear of Vinata's son [1] (7). I know also Jarāsandha who is the head of all kings; and the demon Naraka, who is living in the city of Prāgyotish, is also very well-known to me (8). In the city of Shonitpura on earth Bāna is born as a man. That energetic and haughty demon, of thousand arms, is invincible even unto the gods. I know also that the great charge of Bhāratvarsa lies with me (9-10). I know also how all these kings will disappear. The destruction of those danavas, in human forms, who never come back from battle-field and the rejoicing of the region of Sakra, has also been seen by me (11). For myself and for others I shall enter into Yoga. Going to the region of men and assuming a human form I shall bring about the destruction of all those mighty demons headed by Kansa. I shall slay him by that means by which he will enjoy peace (12-13). By my Yoga I shall resort to all these means. It is my incumbent duty to destroy all those enemies of the gods in battle (14). I shall kill the foes of all those great ones who have sacrificed themselves on behalf of the earth, of all those gods, Rishis and Gandharvas who have come down on earth at my behest (15). O Nārada, I have already formed this resolution. Let the grandfather Brahmā make a house there for me (16). O grand-lather, do thou relate to me, how, born in what country and living in what house I shall kill them (17).

[1] Garuda who used to eat up serpents.

BRAHMA said: - O lord, O Nārāyana, hear from me of that key to success and who your parents will be on earth (18). In order to glorify their family you will be born in the race of Yādavas (19). Eradicating these Asuras for good and multiplying your great family you will establish the orders of mankind. Hear from me about this (20).

O Nārāyana, in the days of yore, in the great sacrifice of the high-souled Varuna, Kashyapa stole away all the cows giving milk for the sacrifice (21). Kashyapa had two wives, Aditi and Surabhi who did not wish to accept the kine from Varuna (22). Thereupon coming to me and bowing with his head down Varuna said "O revered one, the preceptor has stolen away all my kine (23). Having accomplished his object, even, O father, he has not ordered the return of those kine. He is under the control of his two wives Aditi and Surabhi (24). O lord, all those my kine give heavenly and eternal milk whenever wished. Protected by their own power they range in the seas (25). They perpetually yield milk like unto the ambrosia of gods. Save Kashyapa there is none else who can charm them (26). O Brahmā, a master, a preceptor or whoever he may be if one goes astray thou dost control him. Thou art our supreme refuge (27). O preceptor of the world, if punishment is not meted out to powerful persons who do not know their own work, then the order of the world will not exist (28). Thou art omnipotent and lord of all. Do thou give me my kine, I will go then to the ocean (29). These kine are my soul-they are my endless strength. Of all thy creation the kine and the Brāhmanas are the eternal sources of energy (30). First of all the kine should be saved. When they are saved they protect the Brāhmanas. The world is upheld by the protection of the kine and Brāhmanas" (31).

O Achyuta, thus addressed by Varuna, the king of water, and being truly informed of the pilfering of the kine I imprecated a curse on Kashyapa (32). With that portion, in which the high-souled Kashyapa stole the kine, he will be born as a milkman on earth (33). His two wives Surabhi and Aditi, who are like pieces of wood for the birth of gods, will also go with him (34). Being born as a milkman with them he will live there happily. That portion of Kashyapa, equally powerful like himself, will pass by the name of Vasudeva and will live amongst the kine on earth. Near Mathurā there is a mountain by name Govardhana (35-36). Paying tribute to Kansa he lives there being attached to kine. His two wives Aditi and Surabhi are born as the two wives of Vasudeva by name Devaki and Rohini. Being born there as a boy having all the characteristics of a milk man he there grew up as thou didst do before in thy form with three footsteps. Then covering thyself with the form (of Yoga), O Madhusudana, do thou go there for the wellbeing of the world. With exclamations of thy victory and benediction all these gods are welcoming thee. Descending on earth and taking thy birth from Rohini and Devaki do thou please them. Thousands of milk maids will also cover the earth (37-42). O Vishnu, when thou shalt range in the forest tending kine they will see thy beautiful form adorned with garlands of wild flowers (43). O thou having eyes like lotus petals, O large-armed Nārāyana, when thou wilt go as a boy to the villages of milkmen all people will become boys (44). O thou having lotus eyes, being milkmen with their minds devoted to thee all thy votaries will help thee; tending kine in the forest, running in pastures and bathing in the water of Yamunā they will acquire a great attachment for thee. And Vasudeva's life will be a blessed one (45-46). Thou wilt address him as thy father and he will address thee as his son. Save Kashyapa whom else canst thou accept as thy father (47)? O Vishnu, save Aditi who else can conceive thee? Therefore by thy self-begotten Yoga do thou proceed for victory, O Madhusudana. We too repair to our respective habitations (48).

VAISHAMPAYANA said: - Having ordered the gods to repair to the celestial region the Lord Vishnu went to his own abode on the northern side of the ocean of milk (49). In this quarter there is a cave of the mount Sumeru difficult of being trodden, which is worshipped with his three foot-steps during the solstice (50). Having left there, in the cave, his old body the omnipotent and intelligent Hari despatched his soul to the house of Vasudeva (51).

---

Source: https://archive.org/details/AProseEnglishTranslationOfHarivamsh

Previous |

Source |

Tamil Translation |

Next

விஷ்ணும் ப்ரதி தே³வர்ஷேர்வாக்யம் | ஹரிவம்ச பர்வம் அத்யாயம் - 55

அத² சது꞉பஞ்சாஸ²த்தமோ(அ)த்⁴யாய꞉

விஷ்ணும் ப்ரதி தே³வர்ஷேர்வாக்யம்

வைஸ²ம்பாயன உவாச

நாரத³ஸ்ய வச꞉ ஸ்²ருத்வா ஸஸ்மிதம் மது⁴ஸூத³ன꞉ |
ப்ரத்யுவாச ஸு²ப⁴ம் வாக்யம் வரேண்ய꞉ ப்ரபு⁴ரீஸ்²வர꞉ ||1-55-1

த்ரைலோக்யஸ்ய ஹிதார்தா²ய யன்மாம் வத³ஸி நாரத³ |
தஸ்ய ஸம்யக்ப்ரவ்ருத்தஸ்ய ஸ்²ரூயதாமுத்தரம் வச꞉||1-55-2

விதி³தா தே³ஹினோ ஜாதா மயைதே பு⁴வி தா³னவா꞉ |
யாம் ச யஸ்தனுமாதா³ய தை³த்ய꞉ புஷ்யதி விக்³ரஹம் ||1-55-3

ஜானாமி கம்ஸம் ஸம்பூ⁴தமுக்³ரஸேனஸுதம் பு⁴வி |
கேஸி²னம் சாபி ஜானாமி தை³த்யம் துரக³விக்³ரஹம் ||1-55-4

நாக³ம் குவலயாபீட³ம் மல்லௌ சாணூரமுஷ்டிகௌ |
அரிஷ்டம் சாபி ஜானாமி தை³த்யம் வ்ருஷப⁴ரூபிணம் ||1-55-5

விதி³தோ மே க²ரஸ்²சைவ ப்ரலம்ப³ஸ்²ச மஹாஸுர꞉ |
ஸா ச மே விதி³தா விப்ர பூதனா து³ஹிதா ப³லே꞉ ||1-55-6

காலியம் சாபி ஜானாமி யமுனாஹ்ரத³கோ³சரம் |
வைனதேயப⁴யாத்³யஸ்து யமுனாஹ்ரத³மாவிஸ²த் ||1-55-7

விதி³தோ மே ஜராஸந்த⁴꞉ ஸ்தி²தோ மூர்த்⁴னி மஹீக்ஷிதாம் |
ப்ராக்³ஜ்யோதிஷபுரே வாபி நரகம் ஸாது⁴ தர்கயே ||1-55-8

மானுஷே பார்தி²வே லோகே மானுஷத்வமுபாக³தம் |
பா³ணம் ச ஸோ²ணிதபுரே கு³ஹப்ரதிமதேஜஸம் ||1-55-9

த்³ருப்தம் பா³ஹுஸஹஸ்ரேண தே³வைரபி ஸுது³ர்ஜயம் |
மய்யாஸக்தாம் ச ஜானாமி பா⁴ரதீம் மஹதீம் து⁴ரம் ||1-55-10

ஸர்வம் தச்ச விஜானாமி யதா² யாஸ்யந்தி தே ந்ருபா꞉ |
க்ஷயோ பு⁴வி மயா த்³ருஷ்ட꞉ ஸ²க்ரலோகே ச ஸத்க்ரியா |
ஏஷாம் புருஷதே³ஹானாமபராவ்ருத்ததே³ஹினாம் ||1-55-11

ஸம்ப்ரவேக்ஷ்யாம்யஹம் யோக³மாத்மனஸ்²ச பரஸ்ய ச |
ஸம்ப்ராப்ய பார்தி²வம் லோகம் மானுஷத்வமுபாக³த꞉ ||1-55-12

கம்ஸாதீ³ம்ஸ்²சாபி தத்ஸர்வான்வதி⁴ஷ்யாமி மஹாஸுரான் |
தேன தேன விதா⁴னேன யேன ய꞉ ஸா²ந்திமேஷ்யதி ||1-55-13

அனுப்ரவிஸ்²ய யோகே³ன தாஸ்தா ஹி க³தயோ மயா |
அமீஷாம் ஹி ஸுரேந்த்³ராணாம் ஹந்தவ்யா ரிபவோ யுதி⁴ ||1-55-14

ஜக³த்யர்தே² க்ருதோ யோ(அ)யமம்ஸோ²த்ஸர்கோ³ தி³வௌகஸை꞉ |
ஸுரதே³வர்ஷிக³ந்த⁴ர்வைரிதஸ்²சானுமதே மம ||1-55-15

வினிஸ்²சயோ ஹி ப்ராகே³வ நாரதா³யம் க்ருதோ மயா |
நிவாஸம் நனு மே ப்³ரஹ்மன்வித³தா⁴து பிதாமஹ꞉ ||1-55-16

யத்ர தே³ஸே² யதா² ஜாதோ யேன வேஷேண வா வஸன் |
தானஹம் ஸமரே ஹன்யாம் தன்மே ப்³ரூஹி பிதாமஹ ||1-55-17

ப்³ரஹ்மோவாச
நாராயணேமம் ஸித்³தா⁴ர்த²முபாயம் ஸ்²ருணு மே விபோ⁴ |
பு⁴வி யஸ்தே ஜனயிதா ஜனநீ ச ப⁴விஷ்யதி ||1-55-18

யத்ர த்வம் ச மஹாபா³ஹோ ஜாத꞉ குலகரோ பு⁴வி |
யாத³வானாம் மஹத்³வம்ஸ²மகி²லம் தா⁴ரயிஷ்யஸி ||1-55-19

தாம்ஸ்²சாஸுரான்ஸமுத்பாட்ய வம்ஸ²ம் க்ருத்வாத்மனோ மஹத் |
ஸ்தா²பயிஷ்யஸி மர்யாதா³ம் ந்ருணாம் தன்மே நிஸா²மய ||1-55-20

புரா ஹி கஸ்²யபோ விஷ்ணோ வருணஸ்ய மஹாத்மன꞉ |
ஜஹார யஜ்ஞியா கா³ வை பயோதா³ஸ்து மஹாமகே² ||1-55-21

அதி³தி꞉ ஸுரபி⁴ஸ்²சைதே த்³வே பா⁴ர்யே கஸ்²யபஸ்ய து |
ப்ரதீ³யமானா கா³ஸ்தாஸ்து நைச்ச²தாம் வருணஸ்ய வை ||1-55-22

ததோ மாம் வருணோ(அ)ப்⁴யேத்ய ப்ரணம்ய ஸி²ரஸா தத꞉ |
உவாச ப⁴க³வன்கா³வோ கு³ருணா மே ஹ்ருதா இதி ||1-55-23

க்ருதகார்யோ ஹி கா³ஸ்தாஸ்து நானுஜானாதி மே கு³ரு꞉ |
அன்வவர்தத பா⁴ர்யே த்³வே அதி³திம் ஸுரபி⁴ம் ததா²||1-55-24

மம தா ஹ்யக்ஸ²ய க³வோ தி³வ்யா꞉ காமது³ஹ꞉ ப்ரபோ⁴ |
சரந்தி ஸக³ர்ண்ன்ஸர்வான்ரக்ஷிதா꞉ ஸ்வேன தேஜஸா ||1-55-25

கஸ்தா த⁴ர்ஷயிதும் ஸ²க்தோ மம கா³꞉ கஸ்²யபாத்³ருதே |
அக்ஷயம் யா க்ஷரந்த்யக்³ர்யம்பயோ தே³வாம்ருதோபமம் ||1-55-26

ப்ரபு⁴ர்வா வ்யுத்தி²தோ ப்³ரஹ்மன்கு³ருர்வா யதி³ வேதர꞉ |
த்வயா நியம்யா꞉ ஸர்வே வை த்வம் ஹி ந꞉ பரமா க³தி꞉ ||1-55-27

யதி³ ப்ரப⁴வதாம் த³ண்டோ³ லோகே கார்யமஜானதாம் |
ந வித்³யதே லோககு³ரோர்ன ஸ்யுர்வை லோகஸேதவ꞉ ||1-55-28

யதா² வாஸ்து ததா² வாஸ்து கர்தவ்யே ப⁴க³வன்ப்ரபு⁴꞉ |
மம கா³வ꞉ ப்ரதீ³யந்தாம் ததோ க³ந்தாஸ்மி ஸாக³ரம் ||1-55-29

யா ஆத்மதே³வதா கா³வோ யா கா³வ꞉ ஸத்த்வமவ்யயம் |
லோகானாம் த்வத்ப்ரவ்ருத்தானாமேகம் கோ³ப்³ராஹ்மணம் ஸ்ம்ருதம் ||1-55-30

த்ராதவ்யா꞉ ப்ரத²மம் கா³வஸ்த்ராதாஸ்த்ராயந்தி தா த்³விஜான் |
கோ³ப்³ராஹ்மணபரித்ராணே பரித்ராதம் ஜக³த்³ப⁴வேத் ||1-55-31

இத்யம்பு³பதினா ப்ரோக்தோ வருணேனாஹமச்யுத |
க³வாம் கரணதத்த்வஜ்ஞ꞉ கஸ்²யபே ஸா²பமுத்ஸ்ருஜம் ||1-55-32

யேனாம்ஸே²ன ஹ்ருதா கா³வ꞉ கஸ்²யபேன மஹர்ஷிணா |
ஸ தேனாம்ஸே²ன ஜக³தி க³த்வா கோ³பத்வமேஷ்யதி ||1-55-33

யா ச ஸா ஸுரபி⁴ர்னாம அதி³திஸ்²ச ஸுராரணி꞉ |
தே(அ)ப்யுபே⁴ தஸ்ய பா⁴ர்யே வை தேனைவ ஸஹ யாஸ்யத꞉ ||1-55-34

தாப்⁴யாம் ச ஸஹ கோ³பத்வே கஸ்²யபோ பு⁴வி ரம்ஸ்யதே |
ஸ தஸ்ய கஸ்²யபஸ்யாம்ஸ²ஸ்தேஜஸா கஸ்²யபோபம꞉ ||1-55-35

வஸுதே³வ இதி க்²யாதோ கோ³ஷு திஷ்ட²தி பூ⁴தலே |
கி³ரிர்கோ³வர்த⁴னோ நாம மது²ராயாஸ்த்வதூ³ரத꞉ ||1-55-36

தத்ராஸௌ கோ³ஷு நிரத꞉ கம்ஸஸ்ய கரதா³யக꞉ |
தஸ்ய பா⁴ர்யாத்³வயம் ஜாதமதி³தி꞉ ஸுரபி⁴ஸ்²ச தே ||1-55-37

தே³வகீ ரோஹிணீ சேமே வஸுதே³வஸ்ய தீ⁴மத꞉ |
ஸுரபீ⁴ ரோஹிணீ தே³வீ சாதி³திர்தே³வகீ த்வபூ⁴த் ||1-55-38

தத்ர த்வம் ஸி²ஸு²ரேவாதௌ³ கோ³பாலக்ருதலக்ஷண꞉ |
வர்த்⁴யஸ்வ மஹாபா³ஹோ புரா த்ரைவிக்ரமே யதா² ||1-55-39

சா²த³யித்வாத்மனாத்மானம் மாயயா யோக³ரூபயா |
தத்ராவதர லோகானாம் ப⁴வாய மது⁴ஸூத³ன ||1-55-40

ஜயாஸீ²ர்வசனைஸ்த்வைதே வர்த⁴யந்தி தி³வௌகஸ꞉ || 1-55-41

ஆத்மானமாத்மனா ஹி த்வமவதார்ய மஹீதலே |
தே³வகீம் ரோஹிணீம் சைவ க³ர்பா⁴ப்⁴யாம் பரிதோஷய |
கோ³பகன்யாஸஹஸ்ராணி ரமயம்ஸ்²சர மேதி³னீம் ||1-55-42

கா³ஸ்²ச தே ரக்ஷதோ விஷ்ணோ வனானி பரிதா⁴வத꞉ |
வனமாலாபரிக்ஷிப்தம் த⁴ன்யா த்³ரக்ஷ்யந்தி தே வபு꞉ ||1-55-43

விஷ்ணௌ பத்³மபலாஸா²க்ஷே கோ³பாலவஸதிம் க³தே |
பா³லே த்வயி மஹாபா³ஹோ லோகோ பா³லத்வமேஷ்யதி ||1-55-44

த்வத்³ப⁴க்தா꞉ புண்ட³ரீகாக்ஷ தவ சித்தவஸா²னுகா³꞉ |
கோ³ஷு கோ³பா ப⁴விஷ்யந்தி ஸஹாயா꞉ ஸததம் தவ |
வனே சாரயதோ கா³ஸ்²ச கோ³ஷ்டே²ஷு பரிதா⁴வத꞉ ||1-55-45

மஜ்ஜதோ யமுனாயாம் ச ரதிம் ப்ராப்ஸ்யந்தி தே த்வயி |
ஜீவிதம் வஸுதே³வஸ்ய ப⁴விஷ்யதி ஸுஜீவிதம் ||1-55-46

யஸ்த்வயா தாத இத்யுக்த꞉ ஸ புத்ர இதி வக்ஷ்யதி |
அத² வா கஸ்ய புத்ரத்வம் க³ச்சே²தா²꞉ கஸ்²யபாத்³ருதே ||1-55-47

கா ச தா⁴ரயிதும்ஸ²க்தா த்வம் விஷ்ணோ அதி³திம் வினா |
யோகே³னாத்மஸமுத்தே²ன க³ச்ச² த்வம் விஜயாய வை |
வயமப்யாலயான்ஸ்வான்ஸ்வான்க³ச்சா²மோ மது⁴ஸூத³ன ||1-55-48

வைஸ²ம்பாயன உவாச
ஸ தே³வானப்⁴யனுஜ்ஞாய விவிக்தே த்ரிதி³வாலயே |
ஜகா³ம விஷ்ணு꞉ ஸ்வம் தே³ஸ²ம் க்ஷீரோத³ஸ்யோத்தராம் தி³ஸ²ம் ||1-55-49

தத்ர வை பார்வதீ நாம கு³ஹா மேரோ꞉ ஸுது³ர்க³மா |
த்ரிபி⁴ஸ்தஸ்யைவ விக்ராந்தைர்னித்யம் பர்வஸு பூஜிதா ||1-55-50

புராணம் தத்ர வின்யஸ்ய தே³ஹம் ஹரிருதா³ரதீ⁴꞉ |
ஆத்மானம் யோஜயாமாஸ வஸுதே³வக்³ருஹே ப்ரபு⁴꞉ ||1-55-51

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி பிதாமஹவாக்யே
பஞ்சபஞ்சாஸ²த்தமோ(அ)த்⁴யாய꞉

ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வ ஸமாப்தம்


Converted to Tamil Script using Aksharamukha : Script Converter: http://aksharamukha.appspot.com/converter

Source: http://mahabharata-resources.org/harivamsa/hv_1_55_mpr.html


##Harivamsha Maha Puranam - Part 1 - Harivamsha Parva
Chapter 55 - Brahma's Suggestion
Itranslated and proofread by K S Ramachandran
ramachandran_ksr@yahoo.ca, February 6, 2008##

Further proof-read by Gilles Schaufelberger, schaufel @ wanadoo.fr
If you find any errors compared to Chitrashala Press edn,
send corrections to A. Harindranath, harindranath_a @ yahoo.com
------------------------------------------------------------------------

atha pa~nchapa~nchAshattamo.adhyAyaH

brahmavAkyam

vaishaMpAyana uvAcha
nAradasya vachaH shrutvA sasmitaM madhusUdanaH |
pratyuvAcha shubhaM vAkyaM vareNyaH prabhurIshvaraH ||1-55-1

trailokyasya hitArthAya yanmAM vadasi nArada |
tasya saMyakpravR^ittasya shrUyatAmuttaraM vachaH||1-55-2

viditA dehino jAtA mayaite bhuvi dAnavAH |
yAM cha yastanumAdAya daityaH puShyati vigraham ||1-55-3

jAnAmi kaMsaM saMbhUtamugrasenasutaM bhuvi |
keshinaM chApi jAnAmi daityaM turagavigraham ||1-55-4

nAgaM kuvalayApIDaM mallau chANUramuShTikau |
ariShTaM chApi jAnAmi daityaM vR^iShabharUpiNam ||1-55-5

vidito me kharashchaiva pralambashcha mahAsuraH |
sA cha me viditA vipra pUtanA duhitA baleH ||1-55-6

kAliyaM chApi jAnAmi yamunAhradagocharam |
vainateyabhayAdyastu yamunAhradamAvishat ||1-55-7

vidito me jarAsandhaH sthito mUrdhni mahIkShitAm |
prAgjyotiShapure vApi narakaM sAdhu tarkaye ||1-55-8

mAnuShe pArthive loke mAnuShatvamupAgatam |
bANam cha shoNitapure guhapratimatejasam ||1-55-9

dR^iptaM bAhusahasreNa devairapi sudurjayam |
mayyAsaktAM cha jAnAmi bhAratIM mahatIM dhuram ||1-55-10

sarvaM tachcha vijAnAmi yathA yAsyanti te nR^ipAH |
kShayo bhuvi mayA dR^iShTaH shakraloke cha satkriyA |
eShAM puruShadehAnAmaparAvR^ittadehinAm ||1-55-11

saMpravekShyAmyahaM yogamAtmanashcha parasya cha |
saMprApya pArthivaM lokaM mAnuShatvamupAgataH ||1-55-12

kamsAdIMshchApi tatsarvAnvadhiShyAmi mahAsurAn |
tena tena vidhAnena yena yaH shAntimeShyati ||1-55-13

anupravishya yogena tAstA hi gatayo mayA |
amIShAM hi surendrANAM hantavyA ripavo yudhi ||1-55-14

jagatyarthe kR^ito yo.ayamaMshotsargo divaukasaiH |
suradevarShigandharvairitashchAnumate mama ||1-55-15

vinishchayo hi prAgeva nAradAyaM kR^ito mayA |
nivAsaM nanu me brahmanvidadhAtu pitAmahaH ||1-55-16

yatra deshe yathA jAto yena veSheNa vA vasan |
tAnahaM samare hanyAM tanme brUhi pitAmaha ||1-55-17

brahmovAcha
nArAyaNemaM siddhArthamupAyaM shR^iNu me vibho |
bhuvi yaste janayitA jananI cha bhaviShyati ||1-55-18

yatra tvaM cha mahAbAho jAtaH kulakaro bhuvi |
yAdavAnAM mahadvaMshamakhilaM dhArayiShyasi ||1-55-19

tAMshchAsurAnsamutpATya vaMshaM kR^itvAtmano mahat |
sthApayiShyasi maryAdAM nR^iNAM tanme nishAmaya ||1-55-20

purA hi kashyapo viShNo varuNasya mahAtmanaH |
jahAra yaj~niyA gA vai payodAstu mahAmakhe ||1-55-21

aditiH surabhishchaite dve bhArye kashyapasya tu |
pradIyamAnA gAstAstu naichChatAM varuNasya vai ||1-55-22

tato mAM varuNo.abhyetya praNamya shirasA tataH |
uvAcha bhagavangAvo guruNA me hR^itA iti ||1-55-23

kR^itakAryo hi gAstAstu nAnujAnAti me guruH |
anvavartata bhArye dve aditiM surabhiM tathA||1-55-24

mama tA hyakshaya gavo divyAH kAmaduhaH prabho |
charanti sagarNnsarvAnrakShitAH svena tejasA ||1-55-25

kastA dharShayituM shakto mama gAH kashyapAdR^ite |
akShayaM yA kSharantyagryampayo devAmR^itopamam ||1-55-26

prabhurvA vyutthito brahmangururvA yadi vetaraH |
tvayA niyamyAH sarve vai tvaM hi naH paramA gatiH ||1-55-27

yadi prabhavatAM daNDo loke kAryamajAnatAm |
na vidyate lokagurorna syurvai lokasetavaH ||1-55-28

yathA vAstu tathA vAstu kartavye bhagavanprabhuH |
mama gAvaH pradIyantAM tato gantAsmi sAgaram ||1-55-29

yA AtmadevatA gAvo yA gAvaH sattvamavyayam |
lokAnAM tvatpravR^ittAnAmekaM gobrAhmaNaM smR^itam ||1-55-30

trAtavyAH prathamaM gAvastrAtAstrAyanti tA dvijAn |
gobrAhmaNaparitrANe paritrAtaM jagadbhavet ||1-55-31

ityambupatinA prokto varuNenAhamachyuta |
gavAM karaNatattvaj~naH kashyape shApamutsR^ijam ||1-55-32

yenAMshena hR^itA gAvaH kashyapena maharShiNA |
sa tenAMshena jagati gatvA gopatvameShyati ||1-55-33

yA cha sA surabhirnAma aditishcha surAraNiH |
te.apyubhe tasya bhArye vai tenaiva saha yAsyataH ||1-55-34

tAbhyAM cha saha gopatve kashyapo bhuvi raMsyate |
sa tasya kashyapasyAMshastejasA kashyapopamaH ||1-55-35

vasudeva iti khyAto goShu tiShThati bhUtale |
girirgovardhano nAma mathurAyAstvadUrataH ||1-55-36

tatrAsau goShu nirataH kaMsasya karadAyakaH |
tasya bhAryAdvayaM jAtamaditiH surabhishcha te ||1-55-37

devakI rohiNI cheme vasudevasya dhImataH |
surabhI rohiNI devI chAditirdevakI tvabhUt ||1-55-38

tatra tvaM shishurevAdau gopAlakR^italakShaNaH |
vardhyasva mahAbAho purA traivikrame yathA ||1-55-39

ChAdayitvAtmanAtmAnaM mAyayA yogarUpayA |
tatrAvatara lokAnAM bhavAya madhusUdana ||1-55-40

jayAshIrvachanaistvaite vardhayanti divaukasaH || 1-55-41

AtmAnamAtmanA hi tvamavatArya mahItale |
devakIM rohiNIM chaiva garbhAbhyAM paritoShaya |
gopakanyAsahasrANi ramayaMshchara medinIm ||1-55-42

gAshcha te rakShato viShNo vanAni paridhAvataH |
vanamAlAparikShiptaM dhanyA drakShyanti te vapuH ||1-55-43

viShNau padmapalAshAkShe gopAlavasatiM gate |
bAle tvayi mahAbAho loko bAlatvameShyati ||1-55-44

tvadbhaktAH puNDarIkAkSha tava chittavashAnugAH |
goShu gopA bhaviShyanti sahAyAH satataM tava |
vane chArayato gAshcha goShTheShu paridhAvataH ||1-55-45

majjato yamunAyAM cha ratiM prApsyanti te tvayi |
jIvitam vasudevasya bhaviShyati sujIvitam ||1-55-46

yastvayA tAta ityuktaH sa putra iti vakShyati |
atha vA kasya putratvaM gachChethAH kashyapAdR^ite ||1-55-47

kA cha dhArayituMshaktA tvaM viShNo aditiM vinA |
yogenAtmasamutthena gachCha tvaM vijayAya vai |
vayamapyAlayAnsvAnsvAngachChAmo madhusUdana ||1-55-48

vaishaMpAyana uvAcha
sa devAnabhyanuj~nAya vivikte tridivAlaye |
jagAma viShNuH svaM deshaM kShIrodasyottarAM disham ||1-55-49

tatra vai pArvatI nAma guhA meroH sudurgamA |
tribhistasyaiva vikrAntairnityaM parvasu pUjitA ||1-55-50

purANaM tatra vinyasya dehaM harirudAradhIH |
AtmAnaM yojayAmAsa vasudevagR^ihe prabhuH ||1-55-51

iti shrImahAbhArate khileShu harivaMshe harivaMshaparvaNi pitAmahavAkye
pa~nchapa~nchAshattamo.adhyAyaH

harivamshe harivaMshaparva samAptam   

Previous |

English M.M.Dutt |

Tamil Translation |

Next

தைத்தியர்களின் பிறப்பு | ஹரிவம்ச பர்வம் பகுதி – 54

(விஷ்ணும் ப்ரதி தேவருஷே நாரத வாக்யம்)

The birth of the daityas | Harivamsha-Parva-Chapter-54 | Harivamsha In Tamil

பகுதியின் சுருக்கம் : நாராயணனைச் சந்தித்த நாரதர்; லவணனுக்கும் சத்ருக்கனுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட மோதல்; மதுரா நகரத்தை நிறுவிய சத்ருக்னன்; பூமியில் பிறந்திருக்கும் அசுரர்கள் செய்யும் கொடுமைகளைச் சொன்னது; நாராயணன் அவதரிக்க வேண்டுமெனக் கேட்டுக் கொண்ட நாரதர்...

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, "நாராயணன் வெற்றியடைந்ததும், பூமியில் தன் நிலையாகப் பூமியில் இருக்கும் ஒரு வீட்டுக்குச் சென்ற பிறகு, தேவர்கள் தங்கள் கூறுகளை {அம்சங்களை} பாரதக் குலத்தில் பிறக்க {அவதரிக்கச்} செய்த பிறகு, தர்மன், இந்திரன், பவனன், தெய்வீக மருத்துவர்களாக அஸ்வினி இரட்டையர், சூரியன் ஆகியோரின் கூறுகள் பூமியில் இறங்கிய பிறகு, தேவர்களின் புரோஹிதர் {பிருஹஸ்பதி} தன் கூறொன்றில் பூமியில் இறங்கிய பிறகு, வஸுக்களின் எட்டாவது கூறும் {பீஷ்மரும்} பூமியில் இறங்கிய பிறகு, காலன் மற்றும் கலியின் கூறுகள் பூமிக்கு வந்த பிறகு, சுக்ரன், வருணன், சங்கரன், மித்ரன், குபேரன், கந்தர்வர்கள், உரகர்கள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரின் கூறுகள் பூமியில் இறங்கிய பிறகு, நாரதர் நாராயண சக்தியில் ஒரு கூறாக வெளியே வந்தார்[1].(1-6) நெருப்பைப் போன்று பிரகாசமாக இருந்த அவர், உதயச் சூரியனைப் போன்ற கண்களையும், பெரியதும், பரந்ததுமான ஜடமுடியையும் கொண்டிருந்தார். அவர் சந்திரக் கதிர்களைப் போன்ற வெள்ளை உடையை உடுத்திக் கொண்டு, பொன்னாபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக இருந்தார்.(7) அவர், அறைக்குள் அடைபட்டுக் கிடக்கும் பெண்தோழியைப் போல இருந்த {மஹதி என்ற பெயரைக் கொண்ட} ஒரு வீணையைச்[2] சுமந்து கொண்டு, தன் உடலில் போர்த்திய மான்தோலுடனும், பொன்னாலான புனித நூலுடனும் {முப்புரிநூலுடனும்} இருந்தார். தன் கரங்களில் தண்டம் மற்றும் கமண்டலுவுடன்[3] அவர் இரண்டாவது சக்ரனை {இந்திரனைப்} போல இருந்தார்.(8)

[1] "தர்மனின் கூறு {அம்சம்} யுதிஷ்டிரன், சக்ரனின் கூறு அர்ஜுனன், பவனனின் கூறு பீமசேனன். அசுவினி இரட்டையர்கள் நகுலன் மற்றும் சகாதேவனாகப் பிறந்தனர். சூரியன் கர்ணனாகவும், தேவர்களின் புரோகிதரான பிருஹஸ்பதி துரோணராகவும், எட்டாவது வஸு, பீஷ்மராகவும், காலன் விதுரனாகவும், கலி துரியோதனனாகவும் பிறந்தனர். சோமன் அபிமன்யுவாகவும், சுக்ரன் பூரிஸ்ரவஸ் ஆகவும், வருணன் சுருதாயுவாகவும், சங்கரன் அஸ்வத்தாமனாகவும், மித்ரன் கணிகராகவும், குபேரன் திருதராஷ்டிரனாகவும், கந்தர்வர்கள் மற்றும் பிறர் உக்ரசேனன், துச்சாசனன் மற்றும் பிறராகவும் பிறவி எடுத்தனர் {அவதரித்தனர்}" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார். தேசிராஜுஹனுமந்த ராவின் பதிப்பில், இந்த 1 முதல் 6ம் ஸ்லோகம் வரை, "பூமி அன்னை பிரம்மனிடம் உறுதிமொழியைப் பெற்றுக் கொண்டு திரும்பிய போது, பாரத வம்சத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் தேவர்கள் பூமியில் அவதரித்தனர்" எனத் தொடங்கி, "இவ்வாறு தேவர்கள் பூமியில் அவதரித்த போது, அவர்களை வானத்தில் இருந்து தேவ முனியான நாரதர் கண்டு, பூமியில் அவர்களுக்கு மத்தியில் விஷ்ணு இல்லாததை உணர்ந்தார்" என்று முடிகிறது. பிபேக்திப்ராயின் பதிப்பிலும் இவ்வாறே இருக்கிறது.

[2] "இது நரம்புகளைக் கொண்ட இசைக்கருவி" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார்.

[3] "இது நீரெடுத்துச் செல்ல பயன்படும் ஒரு பாத்திரம்" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார்.

எப்போதும் சச்சரவுகளை வளர்க்கும் அந்தப் பெரும் முனிவர், கல்விமானாகவும், கந்தர்வ வேதத்தை[4] நன்கறிந்தவராகவும், இந்தப் பூமியில் ஏற்படும் பிளவுகளுக்கான ரகசிய காரணங்களைப் புரிந்து கொள்ளும் திறன் கொண்டராகவும் இருந்தார். தம் விருப்பத்தின் பேரில் பகைவர்களை உண்டாக்கும் வழக்கம் கொண்ட அந்தப் பிராமணர் {நாரதர்}, இரண்டாவது கலியைப் போன்றிருந்தார். அந்தப் பெரும் முனிவர் தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்களின் நிலத்தில் முதன்மைப் பேச்சாளராகவும், நான்கு வேதங்களை ஓதுபவராகவும், முதல் ரிக்கை உரைப்பவராகவும் இருந்தார்.(9-11) இறப்பிலியும், எப்போதும் பிரம்மலோகத்தில் திரிபவருமான அந்த நாரத முனிவர், {பிரம்மலோகத்தில்} தேவர்களின் கூட்டத்திற்கு மத்தியில்(12) சோர்வடைந்த இதயத்துடன் விஷ்ணுவிடம் பேசினார். {அவர்}, "ஓ! நாராயணா, மன்னர்களின் அழிவுக்காக ஏற்பட்ட தேவர்களின் பிறவிகள் {அவதாரங்கள்} பயனற்றவையாகின.(13) ஓ! தேவலோகத்தின் தலைவா, நீ இங்கிருக்கும்போது, மன்னர்களுக்குள் உண்டாகும் இந்தப் பிளவு எந்தப் பயனையும் விளைவிக்காது. நாராயணனின் யோகமில்லாமல் அவர்களின் பணி நிறைவடையாது என்றே நான் நினைக்கிறேன்.(14) ஓ! தேவர்களின் தேவா, நீ ஞானியும், பொருட்களின் உண்மையான சாரங்களை அறிந்தவனும் ஆவாய். பூமிக்காக இத்தகைய பணியை ஏற்படுத்துவது உனக்குச் சரியானதல்ல.(15) விழிகளின் பார்வையும், பலமிக்கவையின் தலைவனும் நீயே. யோகியரில் முதன்மையானவனும், அனைத்தின் புகலிடமும் நீயே.(16) பூமியில் தேவர்களின் பிறப்பைக் கண்டும், சுமையில் இருந்து பூமியை விடுவிப்பதற்காக உன் சக்திக்கூறை {அம்சத்தை} ஏன் நீ முதலில் அனுப்பவில்லை?(17) தேவர்கள் அனைவரும், உன்னைத் தங்கள் உதவியாகக் கொண்டும், உன்னால் வழிநடத்தப்பட்டு, உன்னோடு அடையாளங்காணப்பட்டும் இந்தப் பூமியல் ஒரு செயல்பாட்டில் இருந்து மற்றொன்றுக்கு நீந்திச் செல்வார்கள்.(18) ஓ! விஷ்ணு, எனவேதான் உன்னை அனுப்பி வைப்பதற்காக நான் இந்தத் தேவர்களின் கூட்டத்திற்கு விரைந்து வந்தேன்; அதற்கான காரணத்தைக் கேட்பாயாக.(19) ஓ! நாராயணா, தாரகனை வேராகக் கொண்ட போரில் உன்னால் கொல்லப்பட்டுப் பூமியின் பரப்பிற்குச் சென்ற தைத்தியர்கள் பலரின் இயக்கங்களைக் கேட்பாயாக.(20)

[4] "இஃது இசைக்கலையாகும். இது கந்தர்வர்களுக்கான சிறப்புக் கொடையாகும்" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார்.

பூமியின் பரப்பில் மதுரா என்ற பெயரில் ஓர் எழில்மிகு நகரம் இருக்கிறது. யமுனைக் கரையில் அமைந்திருக்கும் அதனில் செழிப்புமிக்கக் கிராமங்கள் பல நிறைந்திருக்கின்றன. அங்கே போரில் தடுக்கப்பட முடியாதவனும், மது என்ற பெயரைக் கொண்டவனுமான ஒரு பெரும் தானவன் இருந்தான். அவன் பெரும் சக்திவாய்ந்தவனாகவும் உயிரினங்கள் அனைத்தையும் அச்சுறுத்துபவனாகவும் இருந்தான். பெரும் மரங்கள் நிறைந்ததும், பயங்கரமானதும், மது என்ற பெயரைக் கொண்டதுமான ஒரு பெரிய காடு இருந்தது; முன்பு அவன் {தானவன் மது} அங்கே வாழ்ந்திருந்தான்.(23) பெருந்தானவனான லவணன், மதுவின் மகனாவான். அபரிமிதமான பலத்தைக் கொடையாகக் கொண்டிருந்த அவன் உயிரினங்கள் அனைத்தையும் அச்சுறுத்தி வந்தான்.(24) அங்கே பல ஆண்டுகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்த அந்தத் தானவன், செருக்கால் நிறைந்தவனாகத் தேவர்கள் அனைவரையும், பிறரையும் அச்சுறுத்தி வந்தான்.(25)

தரசரதனின் பக்தியுள்ள {அறம்சார்ந்த} மகனும், ராட்சசர்களுக்குப் பயங்கரனுமான ராமன் அயோத்யாவை ஆண்டுக் கொண்டிருந்த போது, தைத்தியர்கள் அனைவராலும் துதிக்கப்பட்ட அந்தத் தானவன் {லவணன்}, அந்தப் பயங்கரமான காட்டுக்குச் சென்றான். அந்த லவணன், கடுமையாகப் பேசக்கூடிய ஒரு தூதனை ராமனிடம் அனுப்பினான். அவன் {அந்தத் தூதன்}, "ஓ! ராமா, நான் உன் நாட்டின் எல்லைக்கருகே வாழ்கிறேன். தானவன் லவணன் உன் பகைவனாவான். மன்னர்கள் ஒரு பலமிக்கப் பகைவனை வைத்துக் கொள்ள விரும்புவதில்லை.(26-28) தன் குடிமக்களின் நலத்தை நாடும் மன்னன் ஒருவன், தன் அரச கடமைகளைச் செய்து, தன் எல்லை மற்றும் வளங்களைப் பெருக்கி, தன் பகைவர்களை எப்போதும் வீழ்த்த வேண்டும்.(29) தன் குடிமக்களை நிறைவடையச் செய்ய விரும்புபவனும், முடிசூட்டு நீரால்[5] நனைத்த மயிரைக் கொண்டவனுமான மன்னன், புலன்களில் சிறப்பாளுமை கொள்வது நிச்சய வெற்றியைக் கொடுக்கும் என்பதால் முதலில் தன் புலன்கள் அனைத்தையும் வெல்ல வேண்டும்.(30) தன் நிலையை எப்போதும் வலுவாகவும், முழுமையாகவும் வைத்திருக்க விரும்பும் மன்னனைப் போன்ற ஆசான் மக்களுக்கு வேறெவனும் இல்லை என்பதால், அவன் தன் மக்களுக்கு ஒழுக்கம் சார்ந்த விதிகளைக் கற்பிக்க வேண்டும்.(31) ஒரு நுண்ணறிவுமிக்க மன்னன், ஆபத்துகளுக்கும், தீமைகளுக்கும் நடுவே இருக்கும்போது, தன் படையைப் பலப்படுத்த வேண்டுமேயன்றி தன் பகைவர்களிடம் அச்சங்கொள்ளக் கூடாது.(32) மனிதர்கள் அனைவரும், தங்களுடன் பிறந்த பலமிக்கப் பகைவர்களான தங்கள் புலன்களாலேயே கொல்லப்படுகின்றனர். பொறுமையற்ற மன்னன் ஒருவன், தங்கள் பகைவர்கள் தங்களுக்கு நன்மை செய்கிறார்கள் என்று கொள்ளும் தவறான கருத்தினால் கொல்லப்படுகிறான்.(33) நீ, உன் மனைவியின் காரணமாகவும், மடத்தனமான பற்றின் காரணமாகவும், ராவணனையும், அவனது படையையும் கொன்றாய். நீ செய்த அந்தப் பாவச்செயலை நான் பெரிதாகவோ, மதிப்பிற்குரியதாகவோ நான் கருதவில்லை.(34) காட்டில் வாழ்ந்து, நோன்பு நோற்று வந்த நீ, ஓர் அற்ப ராட்சசனைக் கொறாய். இத்தகையை நடத்தையைப் பக்திமான்களிடம் காண முடியாது.(35) சகிப்பினால் பிறக்கும் அறமானது, பக்திமான்களை ஒரு மங்கலமான, நியாயமான இடத்திற்கு இட்டுச் செல்லும். அறியாமையினால் நீ ராவணனைக் கொல்லவும், காடுறை வானரர்களைக்[6] கௌரவிக்கவும் செய்தாய்.(36) நீ நோன்பை நோற்று வந்தபோது, அற்ப மனிதர்களின் நடத்தையைப் பின்பற்றி உன் மனைவிக்காக ராவணனைப் போரில் கொன்றதால் அவன் உண்மையில் அருளப்பட்டவனென ஆகிவிட்டான்.(37) தீய மனம் கொண்டவனும், தன் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தாதவனுமான அந்த ராவணன் போரில் உன்னால் கொல்லப்பட்டான். எனவே, நீ போரிட வல்லவனாகிறாய். வா, இன்று என்றோடு போரிடவாயாக" என்று {லவணன் சொன்னதாக அந்தத் தூதன்} சொன்னான்.(38)

[5] "முடிசூட்டுவிழாவின் போது, மன்னனின் தலையில் புனித நீரைத் தெளிப்பது வழக்கமாகும். எனவே, இங்கே இது முடிசூட்டு விழாவைக் கண்ட மன்னன் என்ற பொருளைத் தரும்" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார்.

[6] "சரியாகச் சொல்வதென்றால் இங்கே சொல்லப்படுபவர்கள் குரங்குகளல்ல; அவர்கள் தென்னிந்தாவின் ஒரு மாகாணத்தில் வாழ்ந்த காட்டுமிராண்டி இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களாவர்" என மன்மதநாததத்தர் இங்கே விளக்குகிறார். ஆசிரியர் வலிந்து இந்தப் பொருள் கொள்ள வேண்டிய அவசியமேதும் இல்லை. எனினும் செய்திருக்கிறார்.

கடுமொழி உரைப்பவனான அந்தத் தூதனின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட ராமன், பொறுமையுடன் புன்னகைத்தவாறே, "ஓ! தூதா, அந்த இரவுலாவியிடம் கொண்ட மதிப்பினால், என்னைப் பழிப்பதைச் சுகமாகக் கருதி நீ சொல்பவை நியாமானவையல்ல.(39,40) என் மனைவி அபகரித்துச் சென்ற அந்த ராவணன் கொல்லப்பட்டிருந்தாலும், என் மனைவி அபகரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் , நீதியின் வழிகளைப் பின்பற்றி செல்லும் நான் கலங்கடிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதில் பழிப்பதற்கென்ன இருக்கிறது?[7](41)

நீதியின் வழிகளை அறவழிகளை எப்போதும் பின்பற்றும் அறவோர், தங்கள் சொற்களாலும் பிறரைப் பழிக்கமாட்டார்கள். பக்திமான்களுக்காக எப்போதும் விழித்திருக்கும் தெய்வத்தைப் போல, அதற்கு இணையாக அவனும் தீயவர்களுக்காக விழிந்திருந்தான்.(42) தூதனின் கடமையை நீ செய்தாய். தாமதம் செய்யாதே, இப்போதே செல்வாயாக. தங்களைத் தாங்களே பெரிதாகக் காட்டிக் கொள்ள விரும்பும் அற்பர்களை என்னைப் போன்ற மனிதர்கள் காயப்படுத்துவதில்லை.(43) போரில் பகைவரை ஒடுக்குபவனான என் தம்பி சத்ருக்னன் இதோ இருகிறான். தீய மனம் கொண்ட அந்தத் தைத்தியனுக்காக இவன் காத்திருப்பான்" என்றான் {ராமன்}.(44)

ராமனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவனும், அந்த மன்னனால் ஆணையிடப்பட்டவனும் அந்தத் தூதன், சத்ருக்னனுடன் புறப்பட்டுச் சென்றான். சுமித்ரையின் மகனான சத்ருக்னன், வேகமாகச் செல்லும் ஒரு தேரில் ஏறி, பெரிதான மதுவனத்திற்குச் சென்று, போரில் ஈடுபட விரும்பியவனாக அங்கே ஒரு கூடாரத்தை அமைத்தான்.(45,46) தைத்தியன் லவணன், அந்தத் தூதனின் சொற்களைக் கேட்டுக் கோபமடைந்தான். மதுவனத்தைவிட்டுப் போருக்குப் புறப்பட்டான். பிறகு அங்கே சத்ருக்னனுக்கும், லவணனுக்கும் இடையில் ஒரு பயங்கரப் போர் நடந்தது. அவர்கள் இருவரும் வீரர்களாகவும், வலிமைமிக்க வில்லாளிகளாகவும் இருந்தனர். இருவரும், கூரிய கணைகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். போர்க்களத்தைவிட்டு எவரும் பின்வாங்கவும் இல்லை, ஒருவரும் களைப்படையவும் இல்லை.(47-49) சத்ருக்னனின் கணைகளால் அந்தப் போரில் பெரிதும் தாக்கப்பட்ட தானவன் லவணன், தன் கைகளில் கதாயுதம் {ஜயசூலம்} இல்லாததால் தோல்வியைச் சந்தித்தான்.(50) அதன்பிறகு அவன், தனக்கு வரமாகக் கிடைத்ததும், உயிரினங்கள் அனைத்தையும் கலங்கடிக்கவல்லதுமான தெய்வீக அங்குசத்தை எடுத்துக் கொண்டு அந்தப் போரில் முழங்கத் தொடங்கினான்.(51) அவன் அதைக் கொண்டு சத்ருக்னனின் தலைப்பாகையைப் பற்றி, ராகவனின் தம்பியான அவனை இழுக்கத் தொடங்கினான்.(52) அப்போது சத்ருக்னன், தங்கக் கைப்பிடி கொண்டதும், மிகச் சிறந்ததுமான தன் குத்துவாளை எடுத்துக் கொண்டு, அந்தப் போரில் லவணனின் தலையை அறுத்தான்.(53) சுமித்ரையின் வீரமகனும், நண்பரைகளை மகிழ்ச்சியடையச் செய்பவனுமான அவன் {சத்ருக்னன்}, அந்தப் போரில் லவணாசுரனைக் கொன்று, தன் ஆயுதங்களால் அந்தக் காட்டை அழித்தான்.(54) சுமித்ரையின் பக்திமிக்க மகனான அந்தச் சத்ருக்னன், அந்தக் காட்டை அழித்து, அந்த மாகாணத்தின் நன்மைக்காக ஒரு நகரத்தை அமைத்து அங்கே வாழத் தொடங்கினான். பழங்காலத்தில் மதுவனத்தில் லவணாசுரனைக் கொன்ற சத்ருக்னன் அங்கே மதுரா என்ற பெயரில் ஒரு நகரத்தைக் கட்டினான்.(55,56)

அந்தப் பெரிய நகரம், சுவர்கள், நுழைவாயில்கள் மற்றும் கதவுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. கிராமங்கள், உயர்ந்த கட்டடங்கள் மற்றும் தோட்டங்கள் பலவற்றையும் {அஷ்டப்ரஹாரங்களை} அது கொண்டிருந்தது.(57) அதன் எல்லைகள் நன்கு அமைக்கப்பட்டு, அழகாகக் கட்டப்பட்டிருந்தன. சுவர்கள் மிக உயரமாக இருந்தன. அகழிகள், ஒரு பெண்ணின் இடையைச் சுற்றி இருக்கும் ஆபரணத்தைப் போல இருந்தன.(58) கற்களாலும், செங்கற்களாலும் அமைந்திருந்த கட்டடங்கள் கேயூரங்களைப் போல இருந்தன. அழகிய அரண்மனைகள் காது குண்டலங்களைப் போல இருந்தன. நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட வாயில்கள் திரைகளைப் போல இருந்தன, குறுக்குச் சாலைகளான உலாவீதிகள் {பெண்ணின்} புன்னகையைப் போல இருந்தன. நலமிக்க வீரர்கள், யானைகள், குதிரைகளையும், மற்றும் தேர்களையும் அது {அந்நகரம்} கொண்டிருந்தது. பிறை வடிவத்திற்கு ஒப்பான அது யமுனையின் கரையில் அமைந்திருந்தது. அழகிய சந்தைகளைக் கொண்டிருந்த அது, தன் ரத்தினத்திரள்களுக்கான பெருமையைக் கொண்டிருந்தது. அங்கே இருந்த வயல்கள் தானியங்களால் நிறைந்திருந்தன. தேவர்களின் மன்னன் (இந்திரன்) சரியான பருவ காலத்தில் மழையைப் பொழிந்தான். அங்கே இருந்த ஆண்களும் பெண்களும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தனர்.(59-61) போஜர்களின் குலத்தில் பிறந்தவனும், பெருஞ்சக்தி கொண்டவனுமான மன்னன் சூரசேனன் அங்கே ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தான். உக்ரசேனன் என்ற பெயரில் கொண்டாடப்படும் மஹாசேனனைப் போன்ற பலமிக்கவன் {உக்ரசேனன்}, {இப்போது} அங்கே {ஆட்சி செய்து கொண்டு} இருக்கிறான்.(62,63)

ஓ! விஷ்ணு, நீ எவனைக் கொன்றாயோ, அவன் அவனது {உக்ரசேனனின்} மகனாக இருக்கிறான். தாரகனை வேராகக் கொண்டிருந்த போரில் நீ யாரைக் கொன்றாயோ அந்தக் காலநேமி என்ற பெயரைக் கொண்ட தைத்தியன், போஜ குலக்கொழுந்தாகக் கம்ஸனாகப் பிறந்திருக்கிறான். சிங்கத்தைப் போன்ற நடையைக் கொண்ட அந்த மன்னன் உலகில் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறான்.(64,65) அவன் உலகின் மன்னர்கள் அனைவருக்கும் பயங்கரனாகவும், உயிரினங்கள் அனைத்தையும் அச்சுறுத்துபவனாகவும் இருக்கிறான்.(66) அவன் விடா முயற்சி கொண்டவனாகவும், இரக்கமற்றவனாகவும் இருக்கிறான். அவனது குடிமக்கள் அவனைக் கண்டு மயிர்சிலிர்க்கும் அளவுக்கு அவன் செருக்கு வாய்ந்தவனாக இருக்கிறான்.(67) அவன் ஒருபோதும் தன் அரச கடமைகளைச் செய்யாதவனாகவும், தன் சொந்த மக்களுக்கே ஒருபோதும் மகிழ்ச்சி அளிக்காதவனாகவும் இருக்கிறான். அவன் தன் நாட்டுக்கென எந்த நன்மையையும் ஒருபோதும் செய்யாமல், ஒரு கொடுங்கோலனைப் போலவே எப்போதும் நடந்து கொள்கிறான்.(68) எவன், தாரகப் போரில் உன்னால் வீழ்த்தப்பட்டானோ, அவன் இப்போது போஜ குலத்தில் கம்ஸனாகப் பிறந்திருக்கிறான். இறைச்சியை உண்டு வாழும் அவன் தன் அசுர இதயத்துடன் உலகங்கள் அனைத்தையும் ஒடுக்கி வருகிறான்.(69) எவன் குதிரையைப் போன்றிருந்தானோ, ஹயக்ரீவன் என்ற பெயரால் அறியப்பட்டானோ, அவன் கம்ஸனின் தம்பியான கேசியாகப் பிறந்திருக்கிறார்.(70) உடலற்றவனும், தீயவனும், {சிங்கம் போன்ற} பிடரி மயிருடன் கூடிய அசுரனும், குதிரையைப் போலக் கனைப்பவனுமான அவன் இப்போது பிருந்தாவனத்தில் தனியாக வாழ்ந்து வருகிறான். அவன் மனித இறைச்சியை {நரமாமிசத்தை} உண்டு வாழ்ந்து வருகிறான்.(71) பலியின் மகனான அரிஷ்டன், தான் விரும்பும் வடிவங்களை ஏற்கவல்ல பேரசுரன் ககுத்மியாகப் பிறந்திருக்கிறான். காளையைப் போன்ற வடிவத்தைக் கொண்டிருக்கும் அவன், பசுக்களின் பகைவனாக இருக்கிறான்.(72) திதியின் மகனும், தானவர்களில் முதன்மையானவனுமான ரிஷ்டன், கம்ஸனின் யானையாகப் பிறந்திருக்கிறான்.(73) பயங்கரம் நிறைந்த தைத்தியன் லம்பன், பிரலம்பனாகப் பிறந்திருக்கிறான். அவன் ஓர் ஆல மரத்தினடியில் பாண்டரன் {பாண்டீரன்} என்ற பெயரில் வாழ்ந்து வருகிறான்.(74) கரன் என்ற பெயரில் அறியப்பட்டிருந்த தைத்தியன், பயங்கரம் நிறைந்த அசுரன் தேனுகனாகப் பிறந்திருக்கிறான். பனைமரக்காட்டில் வாழ்ந்து வரும் அவன் உயிரினங்களுக்குப் பேரழிவை ஏற்படுத்தி வருகிறான்.(75) வராஹன் மற்றும் கிஷோரன் என்ற பெயர்களைக் கொண்ட முதன்மையான அசுரர்கள் இருவர், சாணூகன் {சாணூரன்} மற்றும் முஷ்டிகன் என்ற பெயர்களில் எப்போதும் அரங்கில் இருக்கும் மற்போர் வீரர்களாகப் பிறந்திருக்கின்றனர்.(76) தானவர்களுக்கும் அந்தகர்களாகத் தெரியும் மயன் மற்றும் தாரன் {தாரகன்} என்ற இரு தானவர்கள், பிராக்ஜ்யோதிஷம் என்ற பெயரைக் கொண்டதும், பூமியின் மகனான நரகனுக்கு உரியதுமான நகரத்தில் இப்போது வாழ்ந்து வருகின்றனர்.(77)

ஓ! நாராயணா, இந்தத் தானவர்கள் அனைவரையும் கொன்றவனும், அவர்களின் வடிவங்களை அழித்தவனும் நீயே. அவர்கள் இப்போது மனித உடல்களை ஏற்று உலகின் மக்களை ஒடுக்கி வருகின்றனர்.(78) அவர்கள் உன் பெயரைப் பாடுவதை எதிர்த்து உன்மீது பற்றுக் கொண்டவர்களை அழிக்கின்றர். உன் தயவால் மட்டுமே அவர்கள் அழிவைச் சந்திப்பார்கள்.(79) சொர்க்கத்தில் அவர்கள் உன்னைக் கண்டு அஞ்சினார்கள், கடலிலும் அவர்கள் உன்னைக் கண்டு அஞ்சினார்கள், பூமியிலும் அவர்கள் உன்னிடம் அஞ்சுவார்கள். அவர்களுக்கு அச்சத்தின் பிறப்பிடம் வேறேதும் இல்லை.(80) ஓ! ஸ்ரீதரா, அந்தத் தீய தானவர்களை நீ கொல்வாயாக; வேறு எவராலும் அவர்களைக் கொல்ல முடியாது. சொர்க்கத்தில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட தைத்தியர்கள் பூமியில் புகலிடத்தைக் காண்கின்றனர்.(81)

ஓ! கேசவா, நீ விழித்திருப்பதால், தேவலோகத்தில் உன்னால் கொல்லப்பட்ட அந்தத் தைத்தியன் சொர்க்கத்திற்குச் செல்வது கடினம் என்பதால், அவன் மனித உடலை ஏற்று மீண்டும் எழுந்திருக்கிறான்.(82) எனவே, ஓ! நாராயணா, உலகிற்கு நீ வருவாயாக. நாங்களும் பூமியில் இறங்குகிறோம். தானவர்களின் அழிவுக்காக நீ உன்னைப் படைப்பாயாக.(83) வெளிப்படாத உன் வடிவங்கள், தேவர்களுக்குப் புலப்படுவதும், புலப்படாதவையுமாக இருக்கின்றன. உன்னால் படைக்கப்பட்ட தேவர்கள் அந்த வடிவங்களில் பூமியில் இறங்குவார்கள்.(84) ஓ! விஷ்ணு, நீ பூமிக்கு இறங்கி வரும்போது, கம்ஸனால் ஆள இயலாது, பூமி எதற்காக வந்தாளோ அந்த நோக்கமும் நிறைவேறும்.(85) பாரத நிலத்தில் தொழில்கள் அனைத்தின் ஆசான் நீயே, அனைத்தின் விழிகளும், உயர்ந்த புகலிடமும் நீயே. எனவே, ஓ! ரிஷிகேசா, நீ பூமிக்கு வந்து, தீயவர்களான அந்தத் தானவர்களைக் கொல்வாயாக" என்றார் {நாரதர்}".(86)

---

ஹரிவம்ச பர்வம் பகுதி – 54ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 86

மூலம் - Source   |

ஆங்கிலத்தில் - In English

THE BIRTH OF THE DAITYAS | HARIVAMSA PARVA SECTION - 54

CHAPTER LIV

(THE BIRTH OF THE DAITYAS)

VAISHAMPAYANA said: - After Nārāyana, on his being successful, had repaired to a house on the earth becoming his position, after the gods had incarnated their portions in the race of Bharata, after the portions of Dharma, Indra, Pavana, the celestial physicians the two Aswinis, and the sun had descended on earth, after the priest, of the gods, had come down on earth, in a portion of his, after the eighth portion of Vasus had come down on earth, after the portion of Death, Kali had been on earth, after the portion of Sukra, Varuna, Sankara, Mitrā, Kuvera, Gandharvas, Uragas and Yakshas had come down earth Nārada came out of a portion of Nārāyana's energy [1] (1-6). He was effulgent like fire, had eyes like the rising sun and had huge and all-spreading matted locks. He wore a raiment white like the rays of the moon and was adorned with golden ornaments (7). He carried a big Vina [2] like a female companion always confined in room, had an antelope skin thrown on his body and a sacred thread made of gold. With a staff and Kamandalu [3] in his hands he appeared like second Sakra (8). 

[1] Dharma's incarnation was Yudhishthira, Sakra's was Arjuna and Pavana's Bhimasena. The two Aswinis incarnated themselves as Nakula and Sahadeva. The sun incarnated himself as Karna, the priest of the gods Vrihaspati Drona, the eighth Vasu as Bhishma, death as Vidura, Kali as Duryodhana. Soma as Abhimanyu, Sukra as Bhurisrava, Varuna as Sratayudha, Sankara as Ashwathama, Mitra as Kanika, Kuvera as Dhritarashtra, The Gandharva and others incarnated themselves as Ugrasena, Dushasana and others.

[2] A stringed musical instrument. 

[3] A vessel to carry water. 

That great sage always used to pick up quarrels, was learned, well-read in Gandharva Veda [4] and was capable of deciphering the secret cause of dissensions in this world. That Brāhmana used to create enemies of his own accord and was like the second Kali himself. That great Muni was the first speaker in the land of gods and Gandharvas, was the chanter of the four Vedas and was the reciter of the first Rik. That immortal sage Nārada, ever ranging in the region of Brahma, with a depressed heart said to Vishnu in the midst of the assembled gods. "O Nārāyana, useless have been the incarnations of the gods for the destruction of the kings (9-13). O lord of the celestial region, thyself existing here, this dissension of the kings will be productive of no fruit. Methinks their work cannot be accomplished without Narayana's Yoga (14). O god of gods, thou art wise and observant of the true essence of things. It has not been proper for thee to institute such a work for the earth (15). Thou art the vision of the eyes and the lord of the powerful. Thou art the foremost of the Yogins and the refuge of all (16). Beholding the incarnation of the gods on earth why didst not thou send, first of all, a portion of thy energy to relieve the earth of her burden? (17). Making thee their help, and being identical with and guided by thee all the gods will swim on this earth from one action to another (18). I have therefore hastened to the presence of these assembled gods to send thee, O Vishnu; hear the reason thereof (19). O Nārāyana, hear of the movements of those Daityas who, amongst many that had been slain by thee in the war of which Tārāka was the root, have gone to the face of the earth (20).

[4] The art of music. This was the special gift of the Gandharvas.

There is a delightful city on the face of the earth by name Mathurā. It is situate on the bank of Yamuna and abounds in many prosperous villages. There was a great Dānava, irrepressible in battle, by name Madhu. He was highly powerful and a terror to all creatures (21-22). There was a vast and dreadful forest by name Madhu abounding in huge trees where he used to live formerly (23). The great Dānava Lavana was Madhu's son. He was gifted with profuse strength and was a terror to all creatures (24). Sporting there for many years, that Dānava, elated with pride, terrorized all the gods and others (25). When the pious son of Dasharatha, Rāma, a terror to the Rākshasas, was ruling in Ayodhya, that Dānava, eulogised by all the Daityas, repaired to a dreadful forest. Lavana despatched to Rāma, a harsh-speeched emissary. He said "O Rāma, I am living near your territory. The Dānava Lavana is your enemy. The kings do not wish to have a powerful enemy (26-28). A king, who seeks the well-being of his subjects, observes his royal duties and wishes to multiply his territories and riches, should always defeat his enemies (29). That king, desirous of pleasing his subjects, who has his hairs wet with the water of installation, [5] should first of all conquer his senses, for mastery over senses is the sure victory (30) The king, who wishes to keep his position always intact and strong, should instruct his men in moral laws for there is no other preceptor like him to the people (31). If when placed in the midst of dangers and vices, an intelligent king strengthens himself by his army he is not to entertain any fear of his enemies (32). All men are killed by their senses, the powerful enemies born with them. An impatient king is slain by the false notion of good done to them by their enemies (33). On account of your wife, you have, out of foolish attachment, killed Rāvana with his army. I do not consider that sinful action of yours as great and becoming (34). Living in a forest and observing a vow you have killed a mean Rākshasa. Such a conduct is not seen in the pious (35). Virtue, begotten of forbearance, takes the pious to an auspicious and righteous station. Out of ignorance you have killed Rāvana and honoured the forest ranging Vanaras [6] (36). Indeed Rāvana is blessed, since you, while observing a vow, killed him in battle for your wife in pursance of the conduct of ordinary men (37). That wicked-minded Rāvana, who has not controlled his senses has been killed by you in battle. You are therefore capable of fighting. Come and fight with me to-day" (38).

[5]  The usual practice is that at the time of installation sacred water is sprinkled on the head of a king. The meaning is that who has gone through the ceremony of installation.

[6] Properly speaking they were not monkeys but a barbarous race living in a province of the Southern India.

Hearing those words of that harsh-speeched emissary, Rāma, out of forbearance, smilingly said to him: - "O Emissary, what you have said, out of honor to that night-ranger, is unfair, since you have been blaming me and considering yourself at ease (39-40). What is there to blame, if, wending the ways of righteousness, I have been stupified, if Rāvana has been slain and my wife has been carried away (41), The virtuous, always following the ways of morality, do not blame others even with their words. As the God is always awake for the pious, He is equally so for the wicked (42). You have done what is the duty of a messenger. Go now and make no delay. Persons like me do not hurt the mean who are fond of making too much of themselves (43). Here is my younger brother Satrughna, the repressor of enemies in battle. He will wait for that wicked-minded demon (44)." Thus addressed by Rāma and commanded by that king that messenger set out with Satrughna. Ascending upon a quick-coursing car, Sumitra's son Satrughna repaired to the huge forest of Madhu and desirous of entering into a battle pitched a tent there (45-46).

Thereupon hearing the words of that messenger the demon Lavana was beside himself with anger. Leaving behind the Madhu forest he started for battle. Then there took place a terrible encounter between Satrughna and Lavana. They were both heroic and mighty bowmen. Both of them struck each other with sharpened arrows. None of them fled back from the battle-field and none of them felt himself tired (47–49).

Thereupon greatly assailed in battle by Satrughna's shafts the Dānava Lavana met with discomfiture for he had not his mace with him (50). Afterwards taking up a celestial Sankhusha, that was given to him as a boon and was capable of grinding all creatures, Lavana began to shout in the battle (51). He caught of hold Satrughna's turban with it and began to draw in Rāghava's younger brother (52). Thereat taking up a most excellent dagger having a golden handle Satrughna cut off with it Lavana's head in that great battle (53). Having slain that demon Lavana in battle, that heroic son of Sumitra, who gives delight to his friends, cleared off his forest with his weapons (54). Having cleared that forest that pious son of Sumitra, Satrughna, built a city there for the well-being of that province and desired to live there. Having killed, in the days of yore, the demon Lavana in Madhu forest Satrughna built a city there by name Mathurā (55-56).

That great city was adorned with walls, gate ways and doors. It contained many villages, high buildings and gardens. Its boundaries were well laid and it was beautifully built. The walls were very high. The ditches were like the ornament that a woman uses round her waist. The buildings, made of stone and bricks, were like Keyuras. Beautiful palaces were like the ear-rings. The well-protected gates were like the veils and the prominades were like smiles. It contained many healthy heroes, elephants, horses and cars. It resembled a crescent and was situate on the bank of Yamuna. It contained beautiful markets and was proud of her collection of jems. The fields there were full of corns. The king of gods (Indra) used to pour showers in proper season. Men and women there were always delightful. The highly powerful king Surasena, born in the race of Bhojas, reigned there. He was powerful like Mahāsena and was celebrated by the name of Ugrasena (57-63).

"He whom thou hast killed, O Vishnu, is his son. The Daitya, by name Kālanemi, whom thou dist slay in the battle of which Tāraka was the root, is born as Kansa, and is the scion of the Bhoja race. That king, who treads like a lion, is celebrated in the world (64–65). He is a terror to all the kings of the world and a dread to all creatures. He is always beyond the path of righteousness (66). He is highly persevering and ruthless. He is so very haughty to his subjects that seeing him their hairs stand erect (67). He never observes his royal duties and is never a source of pleasure to his own men. He never does any good to his kingdom and behaves always like a tyrant (68). He, who was vanquished by thee in Tāraka battle, is now born as Kansa in the Bhoja race. That one, living on meat, is oppressing all the worlds, with his demonaic heart (69). He, who was like a horse and known by the name, Hayagriva, is born as Keshi the youngest brother of Kansa (70). That wicked bodiless demon with manes, neighing like a horse, is now living alone in Vrindāvana. He lives on human flesh (71). Bali's son Aristha is born as the great Asura Kakudmi, capable of assuming forms of his own accord. Adopting the form of a bull he has become an enemy of the kine (72). Diti's son Ristha, the foremost of Dānavas, is born as Kansa's elephant (73). That dreadful demon Lamva is born as Pralamva. He is living under a fig-tree by name Bhandara (74). That demon, who was known by the name of Khara, is born as the dreadful Asura Dhanuka. Living in the forest of palm-trees he is making a havoc of creatures (75). Those two foremost of Dānavas, by name Varaha and Kishora, have been born as wrestlers Chanuka and Musthika who are always at the arena (76). Those two Dānavas Maya and Tara, who were like death even to the demons, are now living in the city of Bhumi's son Naraka, by name Prāgyotish (77).

O Nārāyana, thou didst slay all these Dānavas and divest them of their forms. Assuming human bodies they are now oppressing the people of the world (78). They oppose the chanting of thy name and destroy thy votaries. By thy favour only they will meet with destruction (79). In heaven they are afraid of thee, in ocean they are afraid of thee and even on earth they afraid of thee. There is no other source of fear to them (80). O Sridhar, thou dost slay the wicked Dānavas; none else can accomplish their destruction. The Daityas, who are sent away from heaven, find refuge on earth (81).

O Keshava, thou being awake, it is difficult for that demon to go again to heaven, who, on his being slain in the celestial region, again rises up assuming a human body (82). Therefore, O Nārāyana, do thou come to the world. We are also descending on earth. Do thou create your own self for the destruction of Dānavas (83). The forms of thine, which are not manifest, are both visible and invisible to the celestials. In those forms, the gods, created by thee, shall descend on earth (84).

O Vishnu, when thou shalt come down on earth, Kansa will not be able to reign and the object, for which the earth has come, will also be accomplished (85). Thou art the preceptor of all works in the land of Bharata, thou art the eye of all and the supreme refuge. Therefore, O Hrishikesha do thou come on earth and slay those wicked Dānavas (86).

---

Source: https://archive.org/details/AProseEnglishTranslationOfHarivamsh

Previous |

Source |

Tamil Translation |

Next

விஷ்ணும் ப்ரதி தே³வர்ஷேர்வாக்யம் | ஹரிவம்ச பர்வம் அத்யாயம் - 54

அத² சது꞉பஞ்சாஸ²த்தமோ(அ)த்⁴யாய꞉

விஷ்ணும் ப்ரதி தே³வர்ஷேர்வாக்யம்

வைஸ²ம்பாயன உவாச

க்ருதகார்யே க³தே காலே ஜக³த்யாம் ச யதா²னயம் |

அம்ஸா²வதரணே வ்ருத்தே ஸுராணாம் பா⁴ரதே குலே ||1-54-1

பா⁴கே³(அ)வதீர்ணே த⁴ர்மஸ்ய ஸ²க்ரஸ்ய பவனஸ்ய ச |

அஸ்²வினோர்தே³வபி⁴ஷஜோர்பா⁴கே³ வை பா⁴ஸ்கரஸ்ய ச ||1-54-2

பூர்வமேவாவனிக³தே பா⁴கே³ தே³வபுரோத⁴ஸ꞉ |

வஸூனாமஷ்டமே பா⁴கே³ ப்ராகே³வ த⁴ரணீம் க³தே ||1-54-3

ம்ருத்யோர்பா⁴கே³ க்ஷிதிக³தே கலேர்பா⁴கே³ ததை²வ ச |

பா⁴கே³ ஸு²க்ரஸ்ய ஸோமஸ்ய வருணஸ்ய ச கா³ம் க³தே ||1-54-4

ஸ²ங்கரஸ்ய க³தே பா⁴கே³ மித்ரஸ்ய த⁴னத³ஸ்ய ச |

க³ந்த⁴ர்வோரக³யக்ஷாணாம் பா⁴கா³ம்ஸே²ஷு க³தேஷு ச ||1-54-5

பா⁴கே³ஷ்வேதேஷு க³க³னாத³வதீர்ணேஷு மேதி³னீம் |

திஷ்ட²ன்னாராயணஸ்யாம்ஸே² நாரத³꞉ ஸமத்³ருஸ்²யத ||1-54-6

ஜ்வலிதாக்³னிப்ரதீகாஸோ² பா³லார்கஸத்³ருஸே²க்ஷண꞉ |

ஸவ்யாபவ்ருத்தம் விபுலம் ஜடாமண்ட³லமுத்³வஹன் ||1-54-7

சந்த்³ராம்ஸு²ஸு²க்லே வஸனே வஸானோ ருக்மபூ⁴ஷித꞉ |

வீணாம் க்³ருஹீத்வா மஹதீம் கக்ஷாஸக்தாம் ஸகீ²மிவ ||1-54-8

க்ருஷ்ணாஜினோத்தராஸங்கோ³ ஹேமயஜ்ஞோபவீதவான் |

த³ண்டீ³ கமண்ட³லுத⁴ர꞉ ஸாக்ஷாச்ச²க்ர இவாபர꞉ ||1-54-9

பே⁴த்தா ஜக³தி கு³ஹ்யானாம் விக்³ரஹாணாம் க்³ரஹோபம꞉ |

கா³தா சதுர்ணாம் வேதா³னாமுத்³கா³தா ப்ரத²மர்த்விஜாம் |

மஹர்ஷிவிக்³ரஹருசிர்வித்³வான்கா³ந்த⁴ர்வகோவித³꞉ ||1-54-10

வைரிகேலிகிலோ விப்ரோ ப்³ராஹ்ம꞉ கலிரிவாபர꞉ |

தே³வக³ந்த⁴ர்வலோகானாமாதி³வக்தா மஹாமுனி꞉ ||1-54-11

ஸ நாரதோ³(அ)த² ப்³ரஹ்மர்ஷிர்ப்³ரஹ்மலோகசரோ(அ)வ்யய꞉ |

ஸ்தி²தோ தே³வஸபா⁴மத்⁴யே ஸம்ரப்³தோ⁴ விஷ்ணுமப்³ரவீத் ||1-54-12

அம்ஸா²வதரணம் விஷ்ணோர்யதி³த³ம் த்ரித³ஸை²꞉ க்ருதம் |

க்ஷயார்த²ம் ப்ருதி²வீந்த்³ராணாம் ஸர்வமேதத³காரணம் ||1-54 13

யதே³தத்பார்தி²வம் க்ஷத்ரம் ஸ்தி²தம் த்வயி யதீ³ஸ்²வர |

ந்ருனாராயணயுக்தோ(அ)யம் கார்யார்த²꞉ ப்ரதிபா⁴தி மே ||1-54-14

ந யுக்தம் ஜானதா தே³வ த்வயா தத்வார்த²த³ர்ஸி²னா |

தே³வதே³வ ப்ருதி²வ்யர்தே² ப்ரயோக்தும் கார்யமீத்³ருஸ²ம் ||1-54-15

த்வம் ஹி சக்ஷுஷ்மதாம் சக்ஷு꞉ ஸ்²லாக்⁴ய꞉ ப்ரப⁴வதாம் ப்ரபு⁴꞉ |

ஸ்²ரேஷ்டோ² யோக³வதாம் யோகீ³ க³திர்க³திமதாமபி ||1-54-16

தே³வபா⁴கா³ங்க³தாந்த்³ருஷ்ட்வா கிம் த்வம் ஸர்வாஸ்²ரயோ விபு⁴꞉ |

வஸுந்த⁴ராயா꞉ ஸாஹ்யார்த²மம்ஸ²ம் ஸ்வம் நானுயுஞ்ஜஸே ||1-54-17

த்வயா ஸனாத² தே³வாம்ஸா²ஸ்த்வன்மயாஸ்த்வத்பராயணா꞉ |

ஜக³த்யாம் ஸஞ்சரிஷ்யந்தி கார்யாத்கார்யாந்தரம் க³தா꞉ ||1-54-18

தத³ஹம் த்வரயா விஷ்ணோ ப்ராப்த꞉ ஸுரஸபா⁴மிமாம் |

தவ ஸஞ்சோத³னார்த²ம் வை ஸ்²ருணு சாப்யத்ர காரணம் ||1-54-19

யே த்வயா நிஹதா தை³த்யா꞉ ஸங்க்³ராமே தாரகாமயே |

தேஷாம் ஸ்²ருணு க³திம் விஷ்ணோ யே க³தா꞉ ப்ருதி²வீதலம் ||1-54-20

புரீ ப்ருதி²வ்யாம் முதி³தா மது²ரா நாமத꞉ ஸ்²ருதா |

நிவிஷ்டா யமுனாதீரே ஸ்பீ²தா ஜனபதா³யுதா ||1-54-21

மது⁴ர்னாம மஹானாஸீத்³தா³னவோ யுதி⁴ து³ர்ஜய꞉ |

த்ராஸன꞉ ஸர்வபூ⁴தானாம் ப³லேன மஹதான்வித꞉ ||1-54-22

தஸ்ய தத்ர மஹச்சாஸீன்மஹாபாத³பஸங்குலம் |

கோ⁴ரம் மது⁴வனம் நாம யத்ராஸௌ ந்யவஸத்புரா ||1-54-23

தஸ்ய புத்ரோ மஹானாஸீல்லவஙோ நாம தா³னவ꞉ |

த்ராஸன꞉ ஸர்வபூ⁴தானாம் மஹாப³லபராக்ரம꞉ ||1-54-24

ஸ தத்ர தா³னவ꞉ க்ரீட³ன்வர்ஷபூகா³னனேகஸ²꞉ |

ஸ தை³வதக³ணம்ˮல்லோகானுத்³வாஸயதி த³ர்பித꞉ ||1-54-25

அயோத்⁴யாயாமயோத்⁴யாயாம் ராமே தா³ஸ²ரதௌ² ஸ்தி²தே |

ராஜம் ஸா²ஸதி த⁴ர்மஜ்ஞே ராக்ஷஸானாம் ப⁴யாவஹே ||1-54-26

ஸ தா³னவோ ப³லஸ்²லாகீ⁴ கோ⁴ரம் வனமுபாஸ்²ரித꞉ |

ப்ரேஷயாமாஸ ராமாய தூ³தம் பருஷவாதி³னம் ||1-54-27

விஷயாஸன்னபூ⁴தோ(அ)ஸ்மி தவ ராம ரிபுஸ்²ச ஹ |

ந ச ஸாமந்தமிச்ச²ந்தி ராஜானோ ப³லத³ர்பிதம் ||1-54-28

ராஜ்ஞா ராஜ்யவ்ரதஸ்தே²ன ப்ரஜானாம் ஹிதகாம்யயா |

ஜேதவ்யா ரிபவ꞉ ஸர்வே ஸ்பீ²தம் விஷயமிச்ச²தா ||1-54-29

அபி⁴ஷேகார்த்³ரகேஸே²ன ராஜ்ஞா ரஞ்ஜனகாம்யயா |

ஜேதவ்யானீந்த்³ரியாண்யாதௌ³ தஜ்ஜயே ஹி த்⁴ருவோ ஜய꞉ ||1-54-30

ஸம்யக்³வர்திதுகாம்யஸ்ய விஸே²ஷேண மஹீபதே꞉ |

நயானாமுபதே³ஸே²ன நாஸ்தி லோகஸமோ கு³ரு꞉ ||1-54-31

வ்யஸனேஷு ஜக⁴ன்யஸ்ய த⁴ர்மமத்⁴யஸ்ய தீ⁴மத꞉ |

ப²லஜ்யேஷ்ட²ஸ்ய ந்ருபதேர்னாஸ்தி ஸாமந்தஜம் ப⁴யம் ||1-54-32

ஸஹஜைர்பா³த்⁴யதே ஸர்வ꞉ ப்ரவ்ருத்³தை⁴ரிந்த்³ரியாரிபி⁴꞉ |

அமித்ராணாம் ப்ரியகரைர்மோஹைரத்⁴ருதிரீஸ்²வர꞉ ||1-54-33

யத்த்வயா ஸ்த்ரீக்ருதே மோஹாத்ஸக³ணோ ராவணோ ஹத꞉ |

நைததௌ³பயிகம் மன்யே மஹத்³வை கர்ம குத்ஸிதம் ||1-54-34

வனவாஸப்ரவ்ருத்தேன யத்த்வயா வ்ரதஸா²லினா |

ப்ரஹ்ருதம் ராக்ஷஸானீகே நைவ த்³ருஷ்ட꞉ ஸதாம் விதி⁴꞉ ||1-54-35

ஸதாமக்ரோத⁴ஜோ த⁴ர்ம꞉ ஸு²பா⁴ம் நயதி ஸத்³க³திம் |

யத்த்வயா நிஹதா மோஹாத்³தூ³ஷிதாஸ்²சாஸ்²ரமௌகஸ꞉ ||1-54-36

ஸ ஏஷ ராவணோ த⁴ன்யோ யஸ்த்வயா வ்ரதசாரிணா |

ஸ்த்ரீனிமித்தே ஹதோ யுத்³தே⁴ க்³ராம்யாந்த⁴ர்மானவேக்ஷதா ||1-54-37

யதி³ தே நிஹத꞉ ஸங்க்²யே து³ர்பு³த்³தி⁴ரஜிதேந்த்³ரிய꞉ |

யுத்³த்⁴யஸ்வாத்³ய மயா ஸார்த⁴ம் ம்ருதே⁴ யத்³யஸி வீர்யவான் ||1-54-38

தஸ்ய தூ³தஸ்ய தச்ச்²ருத்வா பா⁴ஷிதம் தத்த்வவாதி³ன꞉ |

தை⁴ர்யாத³ஸம்ப்⁴ராந்தவபு꞉ ஸஸ்மிதம் ராக⁴வோ(அ)ப்³ரவீத் ||1-54-39

அஸதே³தத்த்வயா தூ³த பா⁴ஷிதம் தஸ்ய கௌ³ரவாத் |

யன்மாம் க்ஷிபஸி தோ³ஷேண வேதா³த்மானம் ச ஸுஸ்தி²ரம் ||1-54-40

யத்³யஹம் தத்பதே² மூடோ⁴ யதி³ வா ராவணோ ஹத꞉ |

யதி³ வா மே ஹ்ருதா பா⁴ர்யா கா தத்ர பரிதே³வனா ||1-54-41

ந வாங்மாத்ரேண து³ஷ்யந்தி ஸாத⁴வ꞉ ஸத்பதே² ஸ்தி²தா꞉ |

ஜாக³ர்தி ச யதா² தே³வ꞉ ஸதா³ ஸத்ஸ்விதரேஷு ச ||1-54-42

க்ரிதம் தூ³தேன யத்கார்யம் க³ச்ச² த்வம் தூ³த மா சிரம் |

நாத்மஸ்²லாகி⁴ஷு நீசேஷு ப்ரஹரந்தீஹ மத்³விதா⁴꞉ ||1-54-43

அயம் மமானுஜோ ப்⁴ராதா ஸ²த்ருக்⁴ன꞉ ஸ²த்ருதாபன꞉ |

தஸ்ய தை³த்யஸ்ய து³ர்பு³த்³தே⁴ர்ம்ருதே⁴ ப்ரதிகரிஷ்யதி ||1-54-44

ஏவமுக்த꞉ ஸ தூ³தஸ்து யயௌ ஸௌமித்ரிணா ஸஹ |

அனுஜ்ஞாதோ நரேந்த்³ரேண ராக⁴வேண மஹாத்மனா ||1-54-45

ஸ ஸீ²க்⁴ரயான꞉ ஸம்ப்ராப்தஸ்தத்³தா³னவபுரம் மஹத் |

சக்ரே நிவேஸ²ம் ஸௌமித்ரிர்வனாந்தே யுத்³த⁴லாலஸ꞉ ||1-54-46

ததோ தூ³தஸ்ய வசனாத்ஸ தை³த்ய꞉ க்ரோத⁴மூர்ச்சி²த꞉ |

ப்ருஷ்ட²தஸ்தத்³வனம் க்ருத்வா யுத்³தா⁴யாபி⁴முக²꞉ ஸ்தி²த꞉ ||1-54-47

தத்³யுத்³த⁴மப⁴வத்³கோ⁴ரம் ஸௌமித்ரேர்தா³னவஸ்ய ச |

உப⁴யோரேவ ப³லினோ꞉ ஸூ²ரயோ ரணமூர்த⁴னி ||1-54-48

தௌ ஸ²ரை꞉ ஸாது⁴ நிஸி²தைரன்யோன்யமபி⁴ஜக்⁴னது꞉ |

ந ச தௌ யுத்³த⁴வைமுக்²யம் ஸ்²ரமம் வாப்யுபஜக்³மது꞉ ||1-54-49

அத² ஸௌமித்ரிணா பா³ணை꞉ பீடி³தோ தா³னவோ யுதி⁴ |

தத꞉ ஸ ஸூ²லரஹித꞉ பர்யஹீயத தா³னவ꞉ ||1-54-50

ஸ க்³ருஹீத்வாங்குஸ²ம் சைவ தே³வைர்த³த்தவரம் ரணே |

கர்ஷணம் ஸர்வபூ⁴தானாம் லவணோ விரராஸ ஹ ||1-54-51

ஸி²ரோத⁴ராயாம் ஜக்³ராஹ ஸோ(அ)ங்குஸே²ன சகர்ஷ ஹ |

ப்ரவேஸ²யிதுமாரப்³தோ⁴ லவணோ ராக⁴வானுஜம் 1-54-52 ||

ஸ ருக்மத்ஸருமுத்³யம்ய ஸ²த்ருக்⁴ன꞉ க²ட்³க³முத்தமம் |

ஸி²ரஸ்²சிச்சே²த³ க²ட்³கே³ன லவணஸ்ய மஹாம்ருதே⁴ ||1-54-53

ஸ ஹத்வா தா³னவம் ஸங்க்²யே ஸௌமித்ரிர்மித்ர்வத்ஸல꞉ |

தத்³வனம் தஸ்ய தை³த்யஸ்ய சிச்சே²தா³ஸ்த்ரேண பு³த்³தி⁴மான் ||1-54-54

சி²த்த்வா வனம் தத்ஸௌமித்ரிர்னிவேஸ²ம் ஸோ(அ)ப்⁴யரோசயத் |

ப⁴வாய தஸ்ய தே³ஸ²ஸ்ய புர்யா꞉ பரமத⁴ர்மவித் ||1-54-55

தஸ்மின்மது⁴வனஸ்தா²னே மது²ரா நாம ஸா புரீ |

ஸ²த்ருக்⁴னேன புரா ஸ்ருஷ்டா ஹத்வா தம் தா³னவம் ரணே ||1-54-56

ஸா புரீ பரமோதா³ரா ஸாட்டப்ராகாரதோரணா |

ஸ்பீ²தா ராஷ்ட்ரஸமாகீர்ணா ஸம்ருத்³த⁴ப³லவாஹனா ||1-54-57

உத்³யானவனஸம்பன்னா ஸுஸீமா ஸுப்ரதிஷ்டி²தா |

ப்ராம்ஸு²ப்ராகாரவஸனா பரிகா²குலமேக²லா ||1-54-58

சயாட்டாலககேயூரா ப்ராஸாத³வரகுண்ட³லா |

ஸுஸம்வ்ருதத்³வாரவதீ சத்வாரோத்³கா³ரஹாஸினீ ||1-54-59

அரோக³வீரபுருஷா ஹஸ்த்யஸ்²வரத²ஸங்குலா |

அர்த⁴சந்த்³ரப்ரதீகாஸா² யமுனாதீரஸோ²பி⁴தா ||1-54-60

புண்யாபணவதீ து³ர்கா³ ரத்னஸஞ்சயக³ர்விதா |

க்ஷேத்ராணி ஸஸ்யவந்த்யஸ்யா꞉ காலே தே³வஸ்²ச வர்ஷதி ||1-54-61

நரனாரீப்ரமுதி³தா ஸா புரீ ஸ்ம ப்ரகாஸ²தே |

நிவிஷ்டவிஷயஸ்²சைவ ஸூ²ரஸேனஸ்ததோ(அ)ப⁴வத் ||1-54-62

தஸ்யாம் புர்யாம் மஹாவீர்யோ ராஜா போ⁴ஜகுலோத்³வஹ꞉ |

உக்³ரஸேன இதி க்²யாதோ மஹாஸேனபராக்ரம꞉ ||1-54-63

தஸ்ய புத்ரத்வமாபன்னோ யோ(அ)ஸௌ விஷ்ணோ த்வயா ஹதஹ் |

காலனேமிர்மஹாதை³த்ய꞉ ஸங்க்³ராமே தாரகாமயே ||1-54-64

கம்ஸோ நாம விஸா²லாக்ஷோ போ⁴ஜவம்ஸ²விவர்த⁴ன꞉ |

ராஜா ப்ருதி²வ்யாம் விக்²யாத꞉ ஸிம்ஹவிஸ்பஷ்டவிக்ரம꞉ ||1-54-65

ராஜ்ஞாம் ப⁴யங்கரோ கோ⁴ர꞉ ஸ²ங்கனீயோ மஹீக்ஷிதாம் |

ப⁴யத³꞉ ஸர்வபூ⁴தானாம் ஸத்பதா²த்³பா³ஹ்யதாம் க³த꞉ ||1-54-66

தா³ருணாபி⁴னிவேஸே²ன தா³ருணேனாந்தராத்மனா |

யுக்தஸ்தேனைவ த³ர்பேண ப்ரஜானாம் ரோமஹர்ஷண꞉ ||1-54-67

ந ராஜத⁴ர்மாபி⁴ரதோ நாத்மபக்ஷஸுகா²வஹ꞉ |

நாத்மராஜ்யே ப்ரியகரஸ்²சண்ட³꞉ கரருசி꞉ ஸதா³ ||1-54-68

ஸ கம்ஸஸ்தத்ர ஸம்பூ⁴தஸ்த்வயா யுத்³தே⁴ பராஜிதஹ் |

க்ரவ்யாதோ³ பா³த⁴தே லோகானாஸுரேணாந்தராத்மனா ||1-54-69

யோ(அ)ப்யஸௌ ஹயவிக்ராந்தோ ஹயக்³ரீவ இதி ஸ்ம்ருத꞉ |

கேஸீ² நாம ஹயோ ஜாத꞉ ஸ தஸ்யைவ ஜக⁴ன்யஜ꞉ ||1-54-70

ஸ து³ஷ்டோ ஹேஷிதபடு꞉ கேஸரீ நிரவக்³ரஹ꞉ |

வ்ருந்தா³வனே வஸத்யேகோ ந்ருணாம் மாம்ஸானி ப⁴க்ஷயன் ||1-54-71

அரிஷ்டோ ப³லிபுத்ரஸ்²ச ககுத்³மீ வ்ருஷரூபத்⁴ருக் |

க³வாமரித்வமாபன்ன꞉ காமரூபீ மஹாஸுர꞉ ||1-54-72

ரிஷ்டோ நாம தி³தே꞉ புத்ரோ வரிஷ்டோ² தா³னவேஷு ய꞉ |

ஸ குஞ்ஜரத்வமாபன்னோ தை³த்ய꞉ கம்ஸஸ்ய வாஹன꞉ ||1-54-73

லம்போ³ நாமேதி விக்²யாதோ யோ(அ)ஸௌ தை³த்யேஷு த³ர்பித꞉ |

ப்ரலம்போ³ நாம தை³த்யோ(அ)ஸௌ வடம் பா⁴ண்டீ³ரமாஸ்²ரித꞉ ||1-54-74

க²ர இத்யுச்யதே தை³த்யோ தே⁴னுக꞉ ஸோ(அ)ஸுரோத்தம꞉ |

கோ⁴ரம் தாலவனம் தை³த்யஸ்²சரத்யுத்³வாஸயன்ப்ரஜா꞉ ||1-54-75

வாராஹஸ்²ச கிஸோ²ரஸ்²ச தா³னவௌ யௌ மஹாப³லௌ |

மல்லௌ ரங்க³க³தௌ தௌ து ஜாதௌ சாணூரமுஷ்டிகௌ ||1-54-76

யௌ தௌ மயஸ்²ச தாரஸ்²ச தா³னவௌ தா³னவாந்தக |

ப்ராக்³ஜ்யோதிஷே தௌ பௌ⁴மஸ்ய நரகஸ்ய புரே ரதௌ ||1-54-77

ஏதே தை³த்யா வினிஹதாஸ்த்வயா விஷ்ணோ நிராக்ருதா꞉ |

மானுஷம் வபுராஸ்தா²ய பா³த⁴ந்தே பு⁴வி மானுஷான் ||1-54-78

த்வத்கதா²த்³வேஷிண꞉ ஸர்வே த்வத்³ப⁴க்தான்க்⁴னந்தி மானுஷான் |

தவ ப்ரஸாதா³த்தேஷாம் வை தா³னவானாம் க்ஷயோ ப⁴வேத் ||1-54-79

த்வத்தஸ்தே பி³ப்⁴யதி தி³வி த்வத்தோ பி³ப்⁴யதி ஸாக³ரே |

ப்ருதிவ்யாம் தவ பி³ப்⁴யந்தி நான்யதஸ்து கதா³சன ||1-54-80

து³ர்வ்ருத்தஸ்ய ஹதஸ்யாபி த்வயா நான்யேன ஸ்²ரீத⁴ர |

தி³வஸ்²ச்யுதஸ்ய தை³த்யஸ்ய க³திர்ப⁴வதி மேதி³னீ ||1-54-81

வ்யுத்தி²தஸ்ய ச மேதி³ன்யாம் ஹதஸ்ய ந்ருஸ²ரீரிண꞉ |

து³ர்லப⁴ம் ஸ்வர்க³க³மனம் த்வயி ஜாக்³ரதி கேஸ²வ ||1-54-82

ததா³க³ச்ச² ஸ்வயம் விஷ்ணோ க³ச்சா²ம꞉ ப்ருதி²வீதலம் |

தா³னவானாம் வினாஸா²ய விஸ்ருஜாத்மானமாத்மனா ||1-54-83

மூர்தயோ ஹி தவாவ்யக்தா த்³ருஸ்²யாத்³ருஸ்²யா꞉ ஸுரோத்தமை꞉ |

தாஸு ஸ்ருஷ்டாஸ்த்வயா தே³வா꞉ ஸம்ப⁴விஷ்யந்தி பூ⁴தலே ||1-54-84

தவாவதரணே விஷ்ணோ கம்ஸ꞉ ஸ வினஸி²ஷ்யதி |

ஸேத்ஸ்யதே ச ஸ கார்யார்தோ² யஸ்யார்தே² பூ⁴மிராக³தா ||1-54-85

த்வம் பா⁴ரதே கார்யகு³ருஸ்த்வம் சக்ஷுஸ்த்வம் பராயணம் |

ததா³க³ச்ச² ஹ்ருஷீகேஸ² க்ஷிதௌ தாஞ்ஜஹி தா³னவான் ||1-54-86

இதி ஸ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஸே² ஹரிவம்ஸ²பர்வணி

நாரத³வாக்யே சது꞉பஞ்சாஸ²த்தமோ(அ)த்⁴யாய꞉

Converted to Tamil Script using Aksharamukha : Script Converter: http://aksharamukha.appspot.com/converter

Source: http://mahabharata-resources.org/harivamsa/hv_1_54_mpr.html

##Harivamsha Maha Puranam - Part 1 - Harivamsha Parva

Chapter 54 - Narada's Request to Vishnu

Itranslated and proofread by K S Ramachandran

ramachandran_ksr@yahoo.ca, January 31, 2008##

Further proof-read by Gilles Schaufelberger, schaufel @ wanadoo.fr

If you find any errors compared to Chitrashala Press edn,

send corrections to A. Harindranath, harindranath_a @ yahoo.com

------------------------------------------------------------------------

atha chatuHpa~nchAshattamo.adhyAyaH

viShNuM prati devarShervAkyam

vaishaMpAyana uvAcha

kR^itakArye gate kAle jagatyAM cha yathAnayam |

aMshAvataraNe vR^itte surANAM bhArate kule ||1-54-1

bhAge.avatIrNe dharmasya shakrasya pavanasya cha |

ashvinordevabhiShajorbhAge vai bhAskarasya cha ||1-54-2

pUrvamevAvanigate bhAge devapurodhasaH |

vasUnAmaShTame bhAge prAgeva dharaNIM gate ||1-54-3

mR^ityorbhAge kShitigate kalerbhAge tathaiva cha |

bhAge shukrasya somasya varuNasya cha gAM gate ||1-54-4

shaMkarasya gate bhAge mitrasya dhanadasya cha |

gandharvoragayakShANAM bhAgAMsheShu gateShu cha ||1-54-5 

bhAgeShveteShu gaganAdavatIrNeShu medinIm |

tiShThannArAyaNasyAMshe nAradaH samadR^ishyata ||1-54-6

jvalitAgnipratIkAsho bAlArkasadR^ishekShaNaH |

savyApavR^ittaM vipulaM jaTAmaNDalamudvahan ||1-54-7

chandrAMshushukle vasane vasAno rukmabhUShitaH |

vINAM gR^ihItvA mahatIM kakShAsaktAM sakhImiva ||1-54-8

kR^iShNAjinottarAsa~Ngo hemayaj~nopavItavAn |

daNDI kamaNDaludharaH sAkShAchChakra ivAparaH ||1-54-9

bhettA jagati guhyAnAM vigrahANAM grahopamaH |

gAtA chaturNAM vedAnAmudgAtA prathamartvijAm |

maharShivigraharuchirvidvAngAndharvakovidaH ||1-54-10

vairikelikilo vipro brAhmaH kalirivAparaH |

devagandharvalokAnAmAdivaktA mahAmuniH ||1-54-11

sa nArado.atha brahmarShirbrahmalokacharo.avyayaH |

sthito devasabhAmadhye saMrabdho viShNumabravIt ||1-54-12

aMshAvataraNaM viShNoryadidaM tridashaiH kR^itam |

kShayArthaM pR^ithivIndrANAM sarvametadakAraNam ||1-54 13

yadetatpArthivaM kShatraM sthitaM tvayi yadIshvara |

nR^inArAyaNayukto.ayaM kAryArthaH pratibhAti me ||1-54-14

na yuktaM jAnatA deva tvayA tatvArthadarshinA |

devadeva pR^ithivyarthe prayoktuM kAryamIdR^isham ||1-54-15

tvaM hi chakShuShmatAM chakShuH shlAghyaH prabhavatAM prabhuH |

shreShTho yogavatAM yogI gatirgatimatAmapi ||1-54-16

devabhAgA~NgatAndR^iShTvA kiM tvaM sarvAshrayo vibhuH |

vasuMdharAyAH sAhyArthamaMshaM svaM nAnuyu~njase ||1-54-17

tvayA sanAtha devAMshAstvanmayAstvatparAyaNAH |

jagatyAM saMchariShyanti kAryAtkAryAntaraM gatAH ||1-54-18

tadahaM tvarayA viShNo prAptaH surasabhAmimAm |

tava saMchodanArthaM vai shR^iNu chApyatra kAraNam ||1-54-19

ye tvayA nihatA daityAH saMgrAme tArakAmaye |

teShAM shR^iNu gatiM viShNo ye gatAH pR^ithivItalam ||1-54-20

purI pR^ithivyAM muditA mathurA nAmataH shrutA |

niviShTA yamunAtIre sphItA janapadAyutA ||1-54-21

madhurnAma mahAnAsIddAnavo yudhi durjayaH |

trAsanaH sarvabhUtAnAM balena mahatAnvitaH ||1-54-22

tasya tatra mahachchAsInmahApAdapasaMkulam |

ghoraM madhuvanaM nAma yatrAsau nyavasatpurA ||1-54-23

tasya putro mahAnAsIllavaNO nAma dAnavaH |

trAsanaH sarvabhUtAnAM mahAbalaparAkramaH ||1-54-24

sa tatra dAnavaH krIDanvarShapUgAnanekashaH |

sa daivatagaNa.NllokAnudvAsayati darpitaH ||1-54-25

ayodhyAyAmayodhyAyAM rAme dAsharathau sthite |

rAjaM shAsati dharmaj~ne rAkShasAnAM bhayAvahe ||1-54-26 

 sa dAnavo balashlAghI ghoraM vanamupAshritaH |

 preShayAmAsa rAmAya dUtaM paruShavAdinam ||1-54-27

 viShayAsannabhUto.asmi tava rAma ripushcha ha |

 na cha sAmantamichChanti rAjAno baladarpitam ||1-54-28

 rAj~nA rAjyavratasthena prajAnAM hitakAmyayA |

 jetavyA ripavaH sarve sphItaM viShayamichChatA ||1-54-29

 abhiShekArdrakeshena rAj~nA ra~njanakAmyayA |

 jetavyAnIndriyANyAdau tajjaye hi dhruvo jayaH ||1-54-30

 samyagvartitukAmyasya visheSheNa mahIpateH |

 nayAnAmupadeshena nAsti |okasamo guruH ||1-54-31

 vyasaneShu jaghanyasya dharmamadhyasya dhImataH |

 phalajyeShThasya nR^ipaternAsti sAmantajaM bhayam ||1-54-32

 sahajairbAdhyate sarvaH pravR^iddhairindriyAribhiH |

 amitrANAM priyakarairmohairadhR^itirIshvaraH ||1-54-33

 yattvayA strIkR^ite mohAtsagaNo rAvaNo hataH |

 naitadaupayikaM manye mahadvai karma kutsitam ||1-54-34

 vanavAsapravR^ittena yattvayA vratashAlinA |

 prahR^itaM rAkShasAnIke naiva dR^iShTaH satAM vidhiH ||1-54-35

 satAmakrodhajo dharmaH shubhAM nayati sadgatim |

 yattvayA nihatA mohAddUShitAshchAshramaukasaH ||1-54-36

 sa eSha rAvaNo dhanyo yastvayA vratachAriNA |

 strInimitte hato yuddhe grAmyAndharmAnavekShatA ||1-54-37

 yadi te nihataH saMkhye durbuddhirajitendriyaH |

 yuddhyasvAdya mayA sArdhaM mR^idhe yadyasi vIryavAn ||1-54-38

 tasya dUtasya tachChrutvA bhAShitaM tattvavAdinaH |

 dhairyAdasaMbhrAntavapuH sasmitaM rAghavo.abravIt ||1-54-39

 asadetattvayA dUta bhAShitaM tasya gauravAt |

 yanmAM kShipasi doSheNa vedAtmAnaM cha susthiram ||1-54-40

 yadyahaM tatpathe mUDho yadi vA rAvaNo hataH |

 yadi vA me hR^itA bhAryA kA tatra paridevanA ||1-54-41

 na vA~NmAtreNa duShyanti sAdhavaH satpathe sthitAH |

 jAgarti cha yathA devaH sadA satsvitareShu cha ||1-54-42

 kritaM dUtena yatkAryaM gachCha tvaM dUta mA chiram |

 nAtmashlAghiShu nIcheShu praharantIha madvidhAH ||1-54-43

 ayaM mamAnujo bhrAtA shatrughnaH shatrutApanaH |

 tasya daityasya durbuddhermR^idhe pratikariShyati ||1-54-44

 evamuktaH sa dUtastu yayau saumitriNA saha |

 anuj~nAto narendreNa rAghaveNa mahAtmanA ||1-54-45

 sa shIghrayAnaH saMprAptastaddAnavapuraM mahat |

 chakre niveshaM saumitrirvanAnte yuddhalAlasaH ||1-54-46

 tato dUtasya vachanAtsa daityaH krodhamUrchChitaH |

 pR^iShThatastadvanaM kR^itvA yuddhAyAbhimukhaH sthitaH ||1-54-47

 tadyuddhamabhavadghoraM saumitrerdAnavasya cha |

 ubhayoreva balinoH shUrayo raNamUrdhani ||1-54-48

 tau sharaiH sAdhu nishitairanyonyamabhijaghnatuH |

 na cha tau yuddhavaimukhyaM shramaM vApyupajagmatuH ||1-54-49

 atha saumitriNA bANaiH pIDito dAnavo yudhi |

 tataH sa shUlarahitaH paryahIyata dAnavaH ||1-54-50  

 sa gR^ihItvA~NkushaM chaiva devairdattavaraM raNe |

 karShaNaM sarvabhUtAnAM |avaNo virarAsa ha ||1-54-51

 shirodharAyAM jagrAha so.a~Nkushena chakarSha ha |

 praveshayitumArabdho |avaNo rAghavAnujam 1-54-52 ||

 sa rukmatsarumudyamya shatrughnaH khaDgamuttamam |

 shirashchichCheda khaDgena |avaNasya mahAmR^idhe ||1-54-53

 sa hatvA dAnavaM saMkhye saumitrirmitrvatsalaH |

 tadvanaM tasya daityasya chichChedAstreNa buddhimAn ||1-54-54

 ChittvA vanaM tatsaumitrirniveshaM so.abhyarochayat |

 bhavAya tasya deshasya puryAH paramadharmavit ||1-54-55

 tasminmadhuvanasthAne mathurA nAma sA purI |

 shatrughnena purA sR^iShTA hatvA taM dAnavaM raNe ||1-54-56

 sA purI paramodArA sATTaprAkAratoraNA |

 sphItA rAShTrasamAkIrNA samR^iddhabalavAhanA ||1-54-57

 udyAnavanasaMpannA susImA supratiShThitA |

 prAMshuprAkAravasanA parikhAkulamekhalA ||1-54-58

 chayATTAlakakeyUrA prAsAdavarakuNDalA |

 susaMvR^itadvAravatI chatvArodgArahAsinI ||1-54-59

 arogavIrapuruShA hastyashvarathasaMkulA |

 ardhachandrapratIkAshA yamunAtIrashobhitA ||1-54-60

 puNyApaNavatI durgA ratnasaMchayagarvitA |

 kShetrANi sasyavantyasyAH kAle devashcha varShati ||1-54-61

 naranArIpramuditA sA purI sma prakAshate |

 niviShTaviShayashchaiva shUrasenastato.abhavat ||1-54-62

 tasyAM puryAM mahAvIryo rAjA bhojakulodvahaH |

 ugrasena iti khyAto mahAsenaparAkramaH ||1-54-63

 tasya putratvamApanno yo.asau viShNo tvayA hatah |

 kAlanemirmahAdaityaH saMgrAme tArakAmaye ||1-54-64

 kaMso nAma vishAlAkSho bhojavaMshavivardhanaH |

 rAjA pR^ithivyAM vikhyAtaH simhavispaShTavikramaH ||1-54-65

 rAj~nAM bhaya~Nkaro ghoraH sha~NkanIyo mahIkShitAm |

 bhayadaH sarvabhUtAnAM satpathAdbAhyatAM gataH ||1-54-66

 dAruNAbhiniveshena dAruNenAntarAtmanA |

 yuktastenaiva darpeNa prajAnAM romaharShaNaH ||1-54-67

 na rAjadharmAbhirato nAtmapakShasukhAvahaH |

 nAtmarAjye priyakarashchaNDaH kararuchiH sadA ||1-54-68

 sa kaMsastatra sambhUtastvayA yuddhe parAjitah |

 kravyAdo bAdhate |okAnAsureNAntarAtmanA ||1-54-69

 yo.apyasau hayavikrAnto hayagrIva iti smR^itaH |

 keshI nAma hayo jAtaH sa tasyaiva jaghanyajaH ||1-54-70

 sa duShTo heShitapaTuH kesarI niravagrahaH |

 vR^indAvane vasatyeko nR^iNAM mAMsAni bhakShayan ||1-54-71

 ariShTo baliputrashcha kakudmI vR^iSharUpadhR^ik |

 gavAmaritvamApannaH kAmarUpI mahAsuraH ||1-54-72

 riShTo nAma diteH putro variShTho dAnaveShu yaH |

 sa ku~njaratvamApanno daityaH kaMsasya vAhanaH ||1-54-73

 |ambo nAmeti vikhyAto yo.asau daityeShu darpitaH |

 pralambo nAma daityo.asau vaTaM bhANDIramAshritaH ||1-54-74

 khara ityuchyate daityo dhenukaH so.asurottamaH |

 ghoraM tAlavanaM daityashcharatyudvAsayanprajAH ||1-54-75

 vArAhashcha kishorashcha dAnavau yau mahAbalau |

 mallau ra~Ngagatau tau tu jAtau chANUramuShTikau ||1-54-76

 yau tau mayashcha tArashcha dAnavau dAnavAntaka |

 prAgjyotiShe tau bhaumasya narakasya pure ratau ||1-54-77

 ete daityA vinihatAstvayA viShNo nirAkR^itAH |

 mAnuShaM vapurAsthAya bAdhante bhuvi mAnuShAn ||1-54-78

 tvatkathAdveShiNaH sarve tvadbhaktAnghnanti mAnuShAn |

 tava prasAdAtteShAM vai dAnavAnAM kShayo bhavet ||1-54-79

 tvattaste bibhyati divi tvatto bibhyati sAgare |

 pR^itivyAM tava bibhyanti nAnyatastu kadAchana ||1-54-80

 durvR^ittasya hatasyApi tvayA nAnyena shrIdhara |

 divashchyutasya daityasya gatirbhavati medinI ||1-54-81

 vyutthitasya cha medinyAM hatasya nR^isharIriNaH |

 durlabhaM svargagamanaM tvayi jAgrati keshava ||1-54-82

 tadAgachCha svayaM viShNo gachChAmaH pR^ithivItalam |

 dAnavAnAM vinAshAya visR^ijAtmAnamAtmanA ||1-54-83

 mUrtayo hi tavAvyaktA dR^ishyAdR^ishyAH surottamaiH |

 tAsu sR^iShTAstvayA devAH saMbhaviShyanti bhUtale ||1-54-84

 tavAvataraNe viShNo kaMsaH sa vinashiShyati |

 setsyate cha sa kAryArtho yasyArthe bhUmirAgatA ||1-54-85

 tvaM bhArate kAryagurustvaM chakShustvaM parAyaNam |

 tadAgachCha hR^iShIkesha kShitau tA~njahi dAnavAn ||1-54-86 

 

iti shrImahAbhArate khileShu harivaMshe harivaMshaparvaNi

nAradavAkye chatuHpa~nchAshattamo.adhyAyaH   

Previous |

English M.M.Dutt |

Tamil Translation |

Next