Sunday 14 June 2020




Lord Krishna and Valarama in Vrindavana

VAISHAMPAYANA said: - Seeing the number of those irrepressible wolves, daily increased, all the men and women living in that village held a consultation amongst themselves (1):"It is not proper for us to live any more in this forest. Let us go to another great forest where we may live happily and the kine may range of their own accord (2). Even today without any delay we will depart with our precious kine, before these dreadful wolves destroy the entire Vraja (3). These black-faced wolves, with twany-coloured limbs, teeth and nails, set up a terrible roar in the night (4). "My son, my brother, my calf, my cow have been eaten by the wolves." Such cries are heard in every house" (5). Hearing the cries of the milk-women and the doleful noise of the kine, the assembled cow-herds wished to transfer, without any delay, their station. Being informed of their desire to go to Vrindāvana for fixing their station elsewhere for the well-being of the kine and finding them resolute in this matter, Nanda, like the preceptor of the gods, gave vent to the following weighty accents (6-8):-" If you are resolved upon going away even this very day, then ask the inhabitants of Vraja to get themselves ready without any delay" (9).

Thereupon the menials announced in the village, saying "this station will be transferred to Vrindāvana. Therefore collect your own cows and calves, get ready your carts and place your own vessels thereon" (10-11). Hearing those well-meaning words of Nanda they all rose up for going away speedily (12). Then there was set up a tumult of "come; let us go: what is the delay? Make your carts ready. Rise up. Go" (13). With busy cowherds and milk-women, with their innumerable carts ready that village assumed the appearance of a roaring ocean (14). The milk-women, with jars on their heads, and being arranged in rows, like stars coming out of the sky, issued out of Vraja (15). Having their breasts covered with blue, yellow, and shinning jackets, those milk-women, while going on the road, appeared like a rain-bow (16). Carrying the load of ropes hanging on their body some milk-men imitated the beauty of trees cover on with branches and leaves (17). The shinning carts moving all around, that village of cowherds appeared like an ocean abounding in boats upset by the wind (18). Thus divested of all articles in no time and filled with crows it appeared like a desert (19). 

Thereupon having gradually arrived at the forest of Vrindāvana, they, for the well-being of the kine, set up many extensive stations there (20). With roads laid out for carts and situate like a crescent that forest was one Yoyana in breadth and two in circumference (21). It was protected on all sides with thorny creepers and trees, ditches and flying branches (22). It was beautified with charming posts and rods, with jars full of water for washing, stakes tied round with ropes and nooses, with upraised pillars, overturned carts, chords thrown upon the pillars of vessels, grass for covering the huts, sheds made of grass, with branches of trees, playing hither and thither and trees abounding in nests, cleansed cow-sheds, well-placed mortars, the burning fire placed in the west, and well stretched beds consisting of clothes and leather coatings (23-27). Bringing water and removing the branches of the trees the milk-women began to cleanse the forest (28). Youthful and old milk-men with axes, began lightly to fell down the trees (29). This station of the milk-men, abounding in woods, charming habitations, sweet roots, fruits and water, appeared more beautiful (30). While ranging in the forest before, Krishna, with a delighted heart, looked at that forest for the well-being of the kine. And so obtaining that forest of Vrindāvana, filled with the nests of various birds and resembling the garden of Nandana, all the cows, giving milk whenever milched, were highly pleased (31-32). In the last month of the dreadful summer season, the king of gods used to pour there nectarine showers. And accordingly the people there did not suffer from any disease and all the vegetables grew in profusion. The calves and ignorant people do not suffer any disease or meet with destruction where the Lord Madhusudana lives himself for the behoof of mankind (33-34).

In this way the youthful Sangkarshana, the milk-men and the cows began to live there where Krishna thought of fixing the station (35).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்