Sunday, 18 April 2021




Four yugas and their dawn and twilights

Vaishampāyana said:— O Janamejaya, the learned have described the Satya-Yuga as extending over four thousand years. And to each period of junction, at the commence ment and termination, has been alloted four hundred years (1). Virtue had at that time four legs and sin one, and men, observant of their own duties, used to celebrate sacrifices. During that age the Brāhmanas used to perform their own duties, the kings used to follow their own duties, the Vaishyas were busy with the work of cultivation and the Sudras with serving (others) (2-3). Truth, the quality of goodness and religion flourished and people used to receive. instruction from others for following the pious (4). O Bhārata, such was the conduct of all men in the Krita-Yuga whether of the religiously-minded or of persons born in low lives (5).

The duration of the Tretā-Yuga was three thousand years and that of its commencement and termination severally extended over three hundred years (6). During that period virtue had three legs and sin two. Truth and the quality of goodness continued intact as in the Krita-Yuga. Desiring for the fruits of religious practices mankind was vitiated. And accordingly the religious rites of the four orders suffered deterioration and they grew weak. O king, thus the work of the Tretā-Yuga, as ordained by the gods, has been described to you. Listen now to the work of Dwāpara (7–9). O foremost of Kurus, the duration of Dwāpara extended over two thousand years and that of its two periods of conjunction was two hundred years each (10). During that age wise Brāhmanas were born as being selfish, possessed by the quality of Rajas (self-centering tendency), deceiptful, mean-minded and of perverted nature. Virtue had two legs and sin three and therefore the bridges of eternal religion were gradually perverted (11-12). True Brahmanahood disappeared, faith in God was shattered, and Vrata, fasts and other religious rites were abandoned (13). The duration of the Kali-Yuga is one thousand years that of its two periods of conjunction is one hundred each (14). During this period virtue has one leg and sin has four. Men are born as being lustful and possessed by the quality of Tamas (disorganizing tendency). None practises fast, none behaves like a pious man and none speaks the truth. Every man becomes an atheist or Brahma-vādin. Everyone becomes haughty and devoid of the feeling of affection. The Vipras will behave like the Sudras and the Sudras will be endued with the characteristics of the Brāhmanas (15-17). In the Kali-Yuga people will violate the Ashramas, procreate offspring by promiscuous intercourse and know women whom they should not know. Thus, O Janamejaya, twelve thousand years constitute a Yuga and seventy-one Yugas constitute a Manawantara. At the time of the termination of a cycle no one doubts the three Vedas. The learned consider twelve thousand celestial years as constituting a Yuga. And a thousand of such Yugas forms one day of Brahmā's (18–20).

O Bhārata, after the passing away of this day the great lotus-navelled Deity, the lord of great elements, witnesses the decay of the body of the Brāhmanas, Daityas, Dānavas, Yakshas, Rakshas, Gandharvas, Kinnaras, Apsarās, celestial Rishis, Brahma Rishis, Royal Rishis, serpents, mountains, rivers, beasts, birds, deer and other creatures. Then resorting to his world-destroying intelligence he performs dreadful feats for bringing the universe into dissolution (21-25). In the form of the sun he takes away the vision of all creatures, in the shape of the wind he takes away their vital breaths, in that of the fire he consumes all the worlds and in that of the cloud he again sends down unfavourable showers (26).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்