Thursday 17 September 2020




Krishna fighting

Vaishampāyana said:—Hearing that his sister had been carried away by Krishna Rukshmi, filled with anger, promised before Bhishmaka saying "I shall not return to the city of Kundina without slaying Krishna and bringing back Rukshmini" (1–2). Saying this in anger the heroic Rukshmi get upon a car abounding in dreadful weapons and flags. And surrounded by a large army he speedily set out (3). Bhishmaka’s sons, the foremost of car-warriors, Krātha, Angshuman Shrutarvā, the valiant Venudāri, the kings of Deccan and other mighty car-warriors, headed by Kratha and Kaishika followed him (4-5). Having wended a great distance in anger they saw Govinda with his beloved wife near the river Narmada (6). Having kept his army there proud Rukshmi, in order to fight a duel of cars, went to the slayer of Madhu and pierced him with sixty four sharpened arrows. Janārddana too wounded him in return with seventy arrows (7-8). Although Rukshmi was very careful the highly powerful and valiant Mādhava cut off the standard of his car and the head of his charioteer from his body (9). Seeing him in difficulty the kings of Deccan, bent upon killing him, encircled Janārddana (10). The mighty armed Anshumāna struck him with ten arrows Shutarvā with five and Venudāri with seven (11).

Thereupon when the energetic Govinda wounded the breast of Angshuman that king, in pain, sat down on his car (12). Thereafter having slain with four shafts the four horses of Shrutarvā Mādhava cut down Venudāri's standard and and wounded his right arm (13). The very next moment he wounded Shrutava with five arrows who, in great-pain, sat down, holding the standard of the car (14).

While Vāsudeva began thus to make a downpour of arrows, all the mighty car-warriors, Krātha, Kaishika and others ran towards him (15). Janārddana, in anger, cut off their arrows with his own. And although they were very careful he wounded them all (16). Having wounded all those kings with sixty four arrows that highly powerful one ran towards other angry kings (17). Beholding his army taking to their heels Rukshmi, filled with anger, wounded Keshava on the breast with five sharpened arrows, his charioteer with three such shafts and sundered his standard with a bent one (18-19). Piercing in anger, Rukshmi with sixty arrows Keshava cut off his bow although he was very careful (20). Taking up another such bow the energetic Rukshmi began to discharge celestial weapons for killing Keshava (21). Counteracting his weapons with his own the highly powerful Mādhava again cut off his bow and car with three arrows (22). Thus having his bow and car sundered the heroic and valiant king Rukshmi, taking up his sword and shield, jumped down from the car (23). Beholding him thus leap down Keshava, in anger, cut off his sword which fell down on the battle-field and pierced his breast with three winged arrows (24). Thereupon the mighty-armed king Rukshmi, resounding the whole earth, fell down unconscious like a mighty demon struck down by a thunderbolt (25). Thereupon Keshava began to assail other kings with his arrows. They however, beholding Rukshmi fallen, took to their heels (26).

Beholding her brother lying down motionless on earth, Rukshmini, for his life, fell at Vishnu's feet (27). Keshava took up her, embraced and consoled her. And then promising safety to Rukshmi he set out for his own city (28).

On the other hand having vanquished Jarāsandha and others, the Vrishnis, headed by Rāma, gladly set out for Dwarka (29). After the departure of the lotus-eyed Keshava Shutarvā came to the battle-field, placed Rukshmi on his own car and took him to his own city (30). Being unable to bring back his sister and seeing his promise broken the haughty and sensitive Rukshmi did not like to enter into the city of Kundina (31). For his residence he built another city in the province of Bidharbha which is celebrated on earth under the name of Bhojakata (32). Residing in that city the highly powerful Rukshmi began to govern the southern districts and the mighty-armed king Bhishmaka lived in the city of Kundina (33). When Rāma, with the Vrishni army, arrived at Dwārakā the powerful Keshavā duly espoused Rukshmini (34). Thereupon as did Rāma lively happily with Sitā, as Purandara lived with Sachi, Puloma's daughter so he enjoyed in the company of his sweet partner (35). That beautiful, good natured and chaste Rukshmini, endued with all accomplishments, was the first wife of Krishna (36). The powerful Mādhava begat on her ten sons—all mighty car-warriors, namely the highly powerful Pradyumna, Chārudeshna, Sudeshna, Sushena, Charugupta, the valiant Charuvaha, Chāruvinda, Suchāru, Bhadracharu and Chāru, the foremost of the strong and a daughter by name Chārumati. They were all masters of weapons, dreadful in battle and well read in religious lore and political science (37-39). The mighty-armed Madhusudana married seven other beautiful and accomplished maidens born in high families, namely Kālindi, Mitravinda, Satya, the daughter of Nagnajita the king of Ayodhyā, Jāmvavati, the daughter of Jāmvavan, Rohini capable of assuming forms at will, the good-natured daughter of Madra king, Lakshmanā of fair eyes and Satrājita's daughter Satyabhāmā. Besides Gāndhāri, the daughter of Shavya, like unto an Apsarā in beauty, was his another queen. Hrishikesha, of unlimited prowess, simultaneously married sixteen thousand maidens and enjoyed in their company simultaneously. They were all used to luxuries and were honored with precious dresses and ornaments of all sorts as they desired. And thousands of highly powerful and great sons, whom Mādhava begat on them, were all great car-warriors, endued with great strength, masters of all weapons and performers of sacrifices and religious rites (40-45).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்