Thursday 20 August 2020




Balarama and Yamuna

VAISHAMPAYANA said: - After some days had thus elapsed, Rāma, recollecting his friendship with Gopas, alone went to Vraja with Krishna’s consent (1). Clad in a beautifully wild attire and quickly entering into Vraja Krishna’s elder brother, the slayer of his enemies, saw first his charming and extensive forest that had been enjoyed by him before and the well-scented tanks (2-3). Thereupon delighting the Gopas with his sweet behaviour according to age and previous conduct he held various charming conversations with the milk-women (4-5).

Thereupon the elderly milk-men said to Rāma, the foremost of sporters, who had just returned from a foreign land in sweet words (6). "Welcome to thee, O thou of large arms, O descendant of Yadu. We have been pleased with seeing thee to-day (7). O hero, thou art dreadful unto enemies and celebrated in the three worlds. We have been pleased for thy return to Vraja (8). O hero, O descendant of Yadu, we deserve protection from thee or (it may be) that creatures cherish attachment for their native place (9). O thou of a pure countenance, no sooner we desired for thy arrival than thou hadst come and seen us. Forsooth we have been rendered worthy of the honor of gods (10). By thy good luck and by thy own greatness the wrestlers and Kansa were slain and Ugrasena has been installed as a king (11). We have heard of thy encounter, in the ocean, with Timi-like Panchajana, of his destruction and thy battle with Jarāsandha and other Kshatriyas on Gomanta (12). We have also heard of Darada's death, Jarāsandha’s defeat and of the descension of weapons in that great battle (13). O hero, we have also heard, that slaying the king Shrigāla in the charming city of Karavira thou didst place his son on the throne and console the subjects (14). Thy entrance into the city of Mathura is worthy of being narrated even by the gods. By it the earth has been established and all the kings have been brought to subjection (15). With thy arrival here, we have been, along with our friends, pleased, delighted and favoured as before" (16).

Rāma then replied to all the Gopas stationed around him saying:—"You are our better friends than even the Yādavas (17). We had been reared by you and spent our boyhood in sporting here (18). We took our meals in your houses and tended the kine. You all are our firm friends" (19). When Halāyudha gave vent to these words in the midst of Gopas, marks of joy were visible on the faces of their women (20).

Thereupon repairing to the forest, the highly powerful Rāma, conversant with the knowledge of spirit, began to sport there with Gopa women (21). Then the milk-men, conversant with the knowledge of time and place, brought Vāruni wine to him. Rāma, of the hue of a pale cloud, drank that wine in the forest along with his friends. Thereafter the cow-herds brought to him diverse beautiful forest fruits, flowers, meat, sweet juice and full blown lotuses and lilies just collected. As the mount Mandara is adorned by the Kailāga hill so Rāma shone, with Kundalas hanging from his cars, with diadem placed a little askance, with locks and head and breast besmeared with sandal and decked with garlands of wild flowers. Clad in an apparel dark-blue like a cloud his white person appeared like the moon enshrouded by darkness. The plough-share, attached to his hands like the hood of a serpent and the burning mace fixed to his finger, increased his beauty the more. Thus with his eyes rolling in intoxication, Rāma, the foremost of the strong, began to enjoy there like the moon in an autumnal night (22-29).

Thereupon Rāma said to Yamunā:—"O great river, going to the ocean, I wish to marry you by bathing in your water; come to me therefore in your bodily form (30)." Out of her womanish habit and ignorance Yamunā disregarded his words as being the out-come of drunkenness and did not come to him (31). Thereat filled with anger and maddened with drunkenness the powerful Rāma took up his plough share and sat with his head looking down in order to drag her (32). The garland of flowers, that fell down on earth, began to pour, through the leaves, clear water (33). There upon bending down the head of his plough-share Rāma began to drag the bank of the great river like unto a wife following her inclination (34). At that time the currents of the river were upset and all the fishes and the acquatic animals grew bewildered. And Yamunā too followed the course of the plough-share (35). Dragged with force by Rāma the powerful river Yamunā, going to the ocean, like unto a drunk woman going astray in a high-road and over whelmed with fear, began to follow the way pointed out by the plough-share. She had the bank for her hip, dark-blue lotuses for her lips, the foams driven by the water for her girdle, the grave currents for her moving limbs, the bewildered fishes for her ornaments, the white geese for glances, the rising Kāsa flowers for her silken raiment, the trees grown on her back for the ends of her hairs, the current for her slippery gait, and the mark of the plough-share for the outer corner of her eye, and the Chakravakas for her breast. Although she goes by the lower ground she was made to go up and brought to the forest of Vrindavana (36-41). When the river Yamunā was brought to Vrindāvana the water-fowls, as if weeping, followed her (42). When she crossed the forest of Vrindāvana, Yamunā, assuming the form of a woman, said to Rāma (43):—"Be propitiated with me, O lord. I have been terrified at these thy unfavourable actions. Behold, this my watery form has been changed (44). O thou of large arms, O son of Rohini, thou hast dragged me away from my own path. Therefore I have become unchaste amongst the rivers (45). When I shall go to the ocean, other rivers, co-wives with me, proud of their course, will smile at me, with their foams and call me an unchaste river (46). Show me the favour, O hero, I beg thee, O elder brother, of Krishna. Be thou delighted at heart, O foremost of the celestials (47). I have been dragged here with thy weapon. Do thou assuage thy ire. O thou of large arms, O thou, the wielder of plough-share, I fall at thy feet. Do thou command me, by what path I shall go."

Beholding Yamunā, the wife of the ocean fallen at his feet the holder of plough-share, inebriate with wine, said (48–49):—"O beautiful Yamunā of fair eye-brows, O auspicious damsel seeking union with the ocean, I command thee to follow the way pointed out by my plough-share and water this province. Be thou at peace, O noble one, and do thou proceed at thy pleasure (50–51). As long as the world will exist my glory will flourish."

Beholding the dragging of the ocean all the inhabitants of Vraja said to Rāma, exclaiming "Well done! Well done!" and bowed unto him. Leaving aside the noble Yamunā, thinking for a moment and taking leave of all the inhabitants of Vraja, Rāma, the foremost of strikers, again repaired to the auspicious city of Mathurā (52-54). Repairing to Mathurā Rāma saw the slayer of Madhu, the eternal essence of the universe, stationed in his own house (55). In his wild attire and with his breast covered with garlands of fresh wild flowers he embraced him (56). Beholding the holder of plough-share Rāma arrived there Govinda too rose up soon and offered him the seat (57). After Rāma had taken his seat, Jarāsandha, in sweet words, enquired of him about the well-being of his Vraja friends and cows (58). Rāma then replied to his brother of sweet words, saying:—"O Krishna, they, of whose well-being you enquire, are all well?" (59) Thereupon Rāma and Keshava held conversations on various ancient and profitable subjects in the very presence of Vasudeva (60).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்