Sunday 19 April 2020




இந்திரனின் பொற்தேர்
VAISAMPAYANA said: - The highly energetic Nahusha begat on his father's daughter Virajā six sons gifted with the effulgence of Indra (1). They were Yati, Yayāti, Sangyāti, Ayāti and Yāti. And the sixth was Suyāti; of them Yayāti became the king (2). Yati was the eldest of all. Next to him was Yayāti. On account of his being the foremost of the pious he obtained a daughter of Kakuthsthas by name Go. Yati was an ascetic. Having acquired final liberation he was united with Brahman (3). Of the other five Yayāti conquered this world. He espoused Sukrācharya's daughter Devayāni as well as Sharmisthā the daughter of an Asura by name Vrishaparva (4). Devayāni gave birth to Yadu and Turvasu and Vrishaparva's daughter Sharmishtha to Drahyu, Anu, and Puru (5). Being pleased Sakra gave him a highly effulgent, celestial, golden chariot going everywhere without any interruption. White celestial and excellent horses, fleet like the mind, were yoked to it. By that chariot he used to accomplish every work. Ascending that car, Yayāti, irrepressible in battle, within six nights conquered the entire earth and even the gods with Vāsava (6-7). That car was in the possession of the Pauravas till Sunāmā was born, O Janamejaya (8). Kuru's son the king Parikshit lost that car by the imprecation of the intelligent Gārgya (9). O Janamejaya, that king slew the harsh-speeched boy of Gārgya and accordingly he was guilty of the crime of Brahmanicide (10). With a stench all about his body that royal saint moved about hither and thither. Then cast off both by the citizens and villagers he could not enjoy happiness anywhere (11). Thereupon stricken with grief he could not find relief anywhere. He then sought refuge with the ascetic Indrota born in the race of Shounaka (12). Indrota then undertook the celebration of a horse-sacrifice for purifying that king (13). When he bathed after the termination of a Yajna, that stench disappeared from his body. Then O king, the lord of gods, with pleasure, gave away that celestial car to Vasu the king of Chedis; from him Vrihadratha acquired it (14). From him that car gradually passed into the hands of Jarāsandha. Thereupon slaying Jarāsandha Bhima, the descendant of Kuru, delightedly conferred that most excellent car on Vāsudeva. 

Having conquered the earth consisting of seven insular continents with its oceans Yayāti divided it (amongst his sons). Nahusha's son installed Turvasa as the king of the south-eastern quarter, Anu and Druhya as the kings of the northern and eastern divisions respectively, the eldest Yadu as the king of the north-east, and Puru as the king of the Central division. Even now they are righteously ruling over the earth consisting of seven insular continents and various cities in their respective provinces. O foremost of kings, I shall afterwards describe their progeny (15-20). Having been thus blessed with five sons and conferred upon them his bows, arrows and the charge of the kingdom, the foremost of men, that king Yayāti was possessed by decrepitude. Divested of weapons when that ever victorious king cast his eyes on the earth he felt joy. Having thus divided the earth he said to Yadu (21-22): - "Retiring from thy office, O my son, do thou take this decrepitude of mine upon thee. Making over my decrepitude to thee and being gifted with thy youth and beauty I shall range over the earth." Where to Yadu replied (23): - "I have promised to give alms to a Brāhmana. It has not been decided as yet. Without ascertaining this I cannot accept your decrepitude (24). There are many inconveniences regarding food and drink in decrepitude. Therefore, O king, I do not like to take your decrepitude on me (25). O king, you have many other sons who are more beloved than I. Therefore, O pious king, command any other son of yours to take your decrepitude" (26).

Thus accosted by Yadu the king was filled with anger. Then blaming his son Yayāti, the foremost of speakers, said (27): -"O you of vicious intellect, disregarding me who am your preceptor and who have given you education, whom else can you seek and what religion can you follow" (28)? Having addressed Yadu thus in anger he imprecated a curse on him, saying, "O foolish wight, your sons will be deprived of their kingdom" (29).

That king, the foremost of Bhāratas, likewise requested Turvasu, Drahyu and Anu and was equally dishonoured by them all (30). Being enraged that ever victorious Yayāti cursed them all as I had described to you before, O foremost of the royal saints (31). Having thus cursed his four sons who preceded Puru the king said to him, O descendant of Bharata (32). "O Puru, if you agree, I shall transfer this my decrepitude to you and being invested with your beauty and youth I shall roam over this world" (33).

His powerful son Puru accepted his decrepitude. Yayāti too, endued with Puru's beauty, ranged over the earth (34), Seeing the termination of pleasures, O foremost of Bharatas, that lord lived in the Chaitraratha forest with Vishrāvyā (35). When he was satiated with enjoyments the king came to Puru and took back from him his decrepitude (36). Hear, O great king, the songs sung there by Yayāti. Hearing them a man withdraws himself from pleasures as a tortoise draws in its limbs (37). "Desire is never satiated with the enjoyment of its object. It rather assumes proportions like a fire when clarified butter is thrown into it (38). Rice, barley, gold, animals and women, that are on earth, are not sufficient to afford satisfaction to one man. Seeing this even men are not brought to their senses (39). When a man does not commit injury to any creature even by his action, thought and words, he is unified with Brahman (40). When a man is not afraid of another, when no one is afraid of him, when he cherishes no desire or malice he is unified with Brahman (41). Verily does he attain to happiness when a man relinquishes thirst, which wicked people can never cast off, which does not wear out even when a man is possessed by decrepitude and which is like a fatal malady (42). When a man is worn out with age his hairs and teeth fall off but the desire for life and wealth never disappears (43). Whatever pleasure is there in this world derivable from the satisfaction of sensual appetites, whatever great heavenly pleasure is there - none of them is equal to the one sixteenth of the pleasure derived from the extinction of desire" (44). Having said this, the royal saint Yayāti retired into the forest with his wife and for many long years he carried on hard austerities (45). Having carried on his penances on the Bhrigu hill that great ascetic, renouncing his body, attained to heaven with his wife (46).

O great king, in his family five royal saints were born. By them the whole earth was occupied as by the rays of the sun (47). Hear now of the family of Yadu honored by all the royal saints. In his family Nārāyana Hari, the perpetuator of Vrishni race, took his birth (48). O king, he, who listens to the sacred biography of the king Yayāti or reads it, acquires health, offspring, long life and renown (49).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்