Wednesday 15 April 2020




Vaisampayana said:—O king, Soma's father the Divine Rishi Atri was the mind-begotten son of Brahmā when, in the days of yore, he grew desirous of creating progeny (1). Atri, with all his sons, began to do good unto all creatures, by his words, mind and action (2). That innocent, highly effulgent and virtuous-souled Rishi, of firm vows, formerly pratised, with his arms raised, the most excellent penance of silence for three thousand celestial years. This we have heard (3–4).

O descendant of Bharata, when that Rishi, having controlled his senses, began to practise penances steadfastly his person assumed the mild lustre of the moon (5). This moon-like lustre, of the person of that one of controlled senses, soon spread over the sky. Then from his eyes tears began to trickle down and flood the ten quarters (6). Thereupon the ten goddesses delightedly conceived in ten different ways. Though they all did it unitedly they however could not keep it (7). Thereupon the effulgent, all-protecting moon in the embryo fell down lighting up all the quarters (8). When the quarters could not bear this conception any more the embryo, along with them, fell down on earth (9). Beholding the moon thus fallen Brahmā, the grand-father of all, got on his chariot for doing good unto all people (10) That chariot was made of the Vedas; its form was virtue and it carried Brahmā; thousands of Mantra horses wore yoked to it; this we have heard (11). When that great soul, the son of Atri, came down on earth, all the deities and the seven mind-begotten sons of Brahmā began to chant his glories (12). In the same way, O my child, Angira's sons and Bhrigu with his sons began to hymn his glories with Rik and Yayush Mantras (13). Having his glories thus chanted by the Rishis the effulgent moon had his increasing lustre stationed in a circular form in the sky. It fully lighted up the three worlds (14). In his that most excellent chariot the highly illustrious moon circumambulated, for twenty-one times, the world bounded by the sea (15). His lustre, that melted down on earth on account of the motion of his car, became plants that shone in their effulgence (16). O king, those plants conduce to the nourishment of the gods, ancestral manes, men, beasts, birds, reptiles and other creatures; the moon is thus the nourisher of the universe (17). O great one, having acquired lustre through his own deeds and the chanting of his glories by the Rishis the divine moon carried on hard austerities for one thousand Padma years (18). The moon was the asylum of all those silvery goddesses in the shape of water who upheld the universe. He became celebrated by his own actions.

Thereupon, O Janamejaya, Brahmā, the foremost of those conversant with the Vedas, conferred upon him the sovereignty over seeds, plants, the Brāhmanas and water (20). After his installation on the throne, O monarch, the lord of rays lighted up the three worlds with his rays (21). Daksha had twenty-seven daughters of great vows. People knew them as stars. Pracheta's son Daksha conferred them all on him (22). Having obtained that great kingdom the moon, the lord of ancestral manes, made arrangements for a Rajsuya sacrifice in which ten million kine were given away as presents (23). The divine Atri was the Hota[1]thereof, Bhrigu Adhvaryu[2] Hiranyagarbha, Udgata[3] and Brahmā himself was Brahma[4] (24). And the Divine Nārāyana, surrounded by Sanatkumār and other Prime Rishis, became the member thereof (25). O descendant of Bharata, we have heard that the Divine Soma conferred presents on the leading Brāhmana saints and all other Rishis of the three worlds who had assembled there (26). Sinivāli, Kuhu, Dyuti, Pushti, Prabhā, Vasu, Dhriti, Kirti and Lakshmi, these nine goddesses attended upon him (27). Having bathed after the termination of the Yagna the foremost of kings, the moon, worshipped of all the gods and Rishis, began steadily to light up the ten quarters (28). O my child, having been honored by the sages and acquired prosperity which it is very difficult to obtain his mind began to deviate from humility. And accordingly sullied by immorality he lost all control over himself (29). Having disregarded Vrihaspati, the son of Angiras, the moon by force carried away his illustrious wife Tārā (30). And albeit solicited by the gods and Rishis he did not return her. Vrihaspati, the the preceptor of the gods, was accordingly enraged with him (31). Ushanā (Suka) began to protect his sides. The illustrious deity Rudra was formerly a disciple of Vrihaspati's father. Out of reverence for him he (Rudra) protected his rear, taking his Ajagava bow in his hands (32–33). A terrible battle, destructive of the gods and demons on account of Tārā, was fought at the place where the high-souled Siva discharged his mighty weapon Brahmasiras—for the destruction of the demons and where their glory was (accordingly) destroyed (34–35).

[1] A priest who at a sacrifice recites the prayers of the Rig-Veda.

[2] A Brāhmana versed in the rituals of the Yayur-Veda.

[3] A reciter of the prayers &c. of the Sama Veda.

[4] The Superintending or presiding priest of the sacrifice.

O descendant of Bharata, in that battle the gods, well read in the precepts of religion who had sided Vrishaspati, and the deities Tushitas, who belonged to Soma's party who had stolen away his preceptor's wife, sought refuge with the Prime Deity the Eternal Brahmā (36). Thereupon the Grand-father himself came there, prevented Sukra and Sankara (to fight) and gave back Tārā to Vrihaspati (37). Beholding Tārā enciente Vrihaspati said to her:—"You must not give birth to this child at my house" (38). She then gave birth to a son, the destroyer of robbers, effulgent like a burning flame, on a bundle of fibrous sticks (39). As soon as he was born that beautiful boy overclouded the beauty of the celestials. Filled with suspicion accordingly the deities enquired of Tārā saying "Who is he? Tell us truly if he is Vrihaspati’s son or Soma’s." When she was thus questioned by the gods she could give no reply out of shame (40—41). Thereupon her son, the slayer of robbers, was about to imprecate a curse on her. Preventing him Brahmā himself asked Tārā for the solution of the doubt (42). "Tell us, O Tātā, what the truth is. Whose son is he?" Thereupon with folded hands she said to the Lord Brahmā, the conferrer of boons:—"(He is) Soma's." Then his father the Patriarch Soma smelt the crown of his high-souled son, the destroyer of robbers (43–44). The intelligent (Soma) named his son Budha. He always rises in the sky in a hostile direction (45) Budha begat a son on Vairāja's daughter Ilā. His son was the great king Pururava (46). He begat on Urvashi seven high-souled sons. On account of his arrogance the Moon was attacked with consumption (47). On account of his thus being subject to this disease his orbit suffered decrease. He then sought refuge with his father Atri (48). The great ascetic Atri released him from his sins. And accordingly freed from consumption he again shone in his effulgence (49). O monarch, I have thus described to you, the account of the birth of the Moon enhancing glory. I shall now describe his family (50). On hearing of the story of the birth of the Moon ever giving blessedness, freedom from diseases, long life and progeny one is freed from all his sins (51).

Previous | Source | Tamil Translation | Next



அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்