Thursday, 2 April 2020

AN ACCOUNT OF SAGARA | HARIVAMSA PARVA SECTION 14

CHAPTER XIV

(AN ACCOUNT OF SAGARA)



Janamejaya said:—Why was the powerful king Sagara born with poison? And why did he, worked up with anger, put down the religious practices of Shakas and other highly powerful Kshatriya clans as laid down by their respective orders. And why was he not injured by poison? Describe all this at length, O great ascetic (1-2).

Vaishampāyana said:—O king, when Vāhu grew addicted to vice, Haihaya, with Tālajānghas and Shakas spoliated his territories (3). Yavanas, Pāradas, Kāmbhojas, Palhavas and Shakas—these five classes (of Mlechhas) displayed their prowess for Haihaya (4). Deprived of his kingdom, the king Vāhu retired into a forest life. Followed by his wife he gave up his life there in great misery (5). His wife of the Yadu race was (at that time) enciente and she followed her husband whose other wife had administered poison unto her before (her departure) (6). When she, making a funeral pyre for her husband in that forest, got upon it Aurva, born in the family of Bhrigu, out of compassion, prevented her (7). In his hermitage she gave birth to the highly powerful and mighty-armed king Sagara together with poison (8). Having performed all the rites consequent upon the birth of that high-souled (king) Aurva taught him the Vedas and then gave him at last the fiery weapon which even the immortals cannot withstand. Gifted with great strength he, by dint of the prowess of that weapon, in no time destroyed the Haihayas like unto enraged Rudra slaying the beasts. That foremost of the illustrious (kings) spread his own fame in the world (9-11). Thereupon he made up his mind for extirpating the race of the Shakas, Kāmbhojas and Palhavas (12). When about to be slain by the high-souled hero, they, seeking refuge with the intelligent Vasishtha, bowed unto him (13). Seeing them arrived in proper time the highly effulgent Vasishtha promised them security and prevented Sagara (14). Considering his own promise and the words of his preceptor Sagara violated their religious practices and made them change their dress (15). Having made the Shakas shave half of their heads he dismissed them. He made the Yavanas and Kāmbhojas shave their entire head (16). Pāradas used to have their hairs dishevelled and Palhavas kept beards. They were prohibited from studying the Vedas, and offering oblation to fire by the high-souled (Sagara) (17). O my child, Shakas, Yavanas, Kāmbhojas, Paradas, Kolasapyas, Mahishas, Dārvas, Cholas and Keralas were all Kshatriyas. O king, at the words of Vasishtha their religious practices were put down by the high-souled Sagara (18-19). Having conquered the entire earth consisting of (the provinces of) Khasa, Tukhāra, China, Madra, Kishkindhaka, Kountala, Banga, Shālwa, Konkashaka and others, that king, who had put down other religious forms, entered upon the performance of Bājapeya sacrifice and let loose a horse (20–21). The horse, while it was roaming near the bank of the south eastern ocean, was pilfered and made to enter into the earth (22). Then the king had that portion of the country dug by his sons. When that mighty ocean was thus dug up they arrived at a place where the prime deity, the Patriarch Hari, the best of male beings, in the shape of Kapila, was sleeping (23–24). O great king, when he awoke all the sons (of Sagara), with the exception of four, were all consumed by the fire coming out of his eyes (25). O king, they were Varhaketu, Suketu, Dharmarātha and the heroic Panchajana—they perpetuated the race of Sagara (36). The Omniscient Hari Nārāyana conferred on him many boons viz.—unending family, the eternal glory of the Ikshwāku family, the birth of the ocean as his son, eternal habitation in heaven, and the ascension into the eternal region of those of his sons who had been consumed by the fiery looks of Kapila (27–28). Thereupon the ocean worshipped that king with Arghya, and for this it obtained the appellation of Sāgara (29). He obtained from the ocean that horse destined for the Aswamedha sacrifice (30). The highly illustrious king performed a hundred horse sacrifices and we have heard that he had sixty thousand sons (31).

Previous | Source | Tamil Translation | Next


Source: https://archive.org/details/AProseEnglishTranslationOfHarivamsh

Labels

அக்ரூரன் அக்னி அசமஞ்சன் அதிரதன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அர்ஜுனன் அனு அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உபரிசரவசு உல்பணன் ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டூகன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்மன் சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரன் சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாந்தீபனி சால்வன் சிசுபாலன் சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நரகாசுரன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பார்வதி பிரதீபன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரஸேனன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மார்க்கண்டேயர் முசுகுந்தன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வருணன் வஸு வஸுதேவன் வாயு விகத்ரு விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைவஸ்வத மனு ஜராசந்தன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு