Thursday, 8 April 2021

INDRA RAVISHES VAPUSTHAMA: VISHWAVASU PACIFIES JANAMEJAYA'S WRATH | BHAVISHYA PARVA SECTION - 05

CHAPTER V

(INDRA RAVISHES VAPUSTHAMA: VISHWAVASU PACIFIES JANAMEJAYA'S WRATH)

Janamejaya's yagna

Souti said:—While the foremost of Rishis thus consoled the king Janamejaya, his words, relating to the past and future, were heard by all those who were present in that meeting (1). Their ears were pleased with (drinking) the juice of that great Rishi's words like unto the nectar-carrying rays of the moon (2). Hearing the charming history of the Bhārata war in which many heroes were killed and which yielded virtue, worldly profit and desire, some, in that assembly, shed tears and some engaged in meditation. That chronicle was described by the Rishi as if it was written on his palm (3-4). Having circumambulated all the courtiers present there the divine Rishi Vyāsa obtained their permission and departed saying "I will see you all again" (5). Afterwards the leading ascetics followed that foremost of Rishis Vyāsa, the best of speakers. After the departure of the divine Vyāsa and of the Rishis, the priests and the kings repaired whence they had come (6-7).

Casting off anger like unto a serpent throwing off its venom and wrecking revenge on those dreadful Pannagas king Janamejaya went away. With the Homa fire the great Muni Astika saved Takshaka of burning hood and repaired to his own hermitage. King Janamejaya too, encircled by his own people, went to the city of Hastināpur and with joy began to govern his contented subjects. A few days after Janamejaya duly undertook the celebration of a horse sacrifice accompanied with profuse presents (8-11).

Having controlled herself according to the rites laid down in the scripture the worshipful lady Vapusthumā Kāshyā, went to the horse slain at Janamejaya's sacrifice, and sat down near it. Desiring for that perfectly beautiful lady Vāsava entered into the body of the slain horse and knew her. Beholding that change Janamejaya said to the sacrificing priest, "This horse has not been slain: kill him at once." Coming to know of that endeavour of Indra's the wise priest communicated it to the royal saint Janamejaya and imprecated a curse on Indra (12–15).

Janamejaya said:—"O Shounaka, if there is any fruit accruing to me for my penances, protection of the subjects and sacrifice, I swear by it and tell you some thing; hear; from to-day the Kshatriyas will no more worship the fickle-minded Indra, who has no control over his mind, with horse sacrifices" (16–17). Then greatly worked up with anger king Janamejaya said to the presiding priests:—"While this sacrifice of mine has been spoiled by Indra, forsooth I know that you have not the least of a Brāhmana's energy in you. You should not therefore live in my territory. Do you go elsewhere with your friends." Thus addressed the Brāhmanas grew angry with Janamejaya and went away. Thereupon greatly worked up with anger the highly pious king Janamejaya went inside his palace and ordered his queens saying "Drive away the unchaste Vapushthamā from my house who has placed on my head her feet covered with dust. She has destroyed my glory and fame and spoiled my honor. I do not wish to see that unchaste wife like a cast off garland. He, who in this world lives with a wife fond of other men, cannot enjoy sweet food and sleep happily in a solitary place. He should not enjoy her like unto spoiled Havi." Saying this, Parikshita's son, irate, was crying aloud. The Gandharva princess Vishwāvasu then said to him (18-24):

Vishwavasu said:—O king, thou hast celebrated three hundred sacrifices; Vāsava therefore cannot forgive you any longer. Vapusthamā, this thy properly wedded wife, has no fault. She was formerly the Apsarā Rambhā and is now born as the daughter of the king of Kāshi. Enjoy with this best of beautiful damsels considering her as a great jewel. Do not ever leave her. O foremost of Kurus, thou art like Sachi's lord in riches. Beholding thee ready to celebrate sacrifices, the king of gods, seeking holes, has put in obstacles here. O king, thinking that thou wilt surpass him in fruits of sacrifices, the king of gods has obstructed this Yajna (25–28). Desirous of throwing an obstacle Vāsava, seeing the horse slain and seeking loop holes, has employed this illusion here. Indra has known her thinking her as Rambha whom thou dost regard as Vapusthamā. Worked up with anger in consequence thereof thou hast cursed those priests who have officiated at thy three hundred sacrifices and hast been deprived of the fruits which only Indra is entitled to. And those preceptors too have been driven away by thee. Vāsava always stood in fear of thyself and the Brahmanas. By accomplishing this feat through his illusory power he has been freed from both the fears. How can that highly powerful Purandara, who is desirous of achieving victories, ravish the wives of his sons and grand sons which even the ordinary men do not? As intelligence, virtue, control of senses, spiritual prowess and glory exist sufficiently in Indra the rider of lions so do they exist in thee who hast celebrated three hundred sacrifices. Therefore do not blame Indra, the preceptors, Vapusthamā and thy own self. It is very difficult to overcome the Destiny (29–35). By virtue of his spiritual powers the king of gods entered into the horse and excited thy wrath: but be not worked up with anger. Those, who wish happiness, should always follow the ways of the Providence (36). It is very difficult to overcome the adverse destiny as it is to cross the current from a contrary direction. Therefore desist from the attempt; and shorn of anxiety do thou enjoy in the company of this jewel of a sinless wife (37), O king, if ordinary innocent ladies are divorced by men, they curse the latter. One should never divorce a celestial wife if she is innocent. Rays of the sun, flames of fire, the sacrificial altar, oblations and a wife who is not attached by another are never sullied even when they are touched by others. Wives of good character like the goddess of prosperity should be always respected, maintained, protected and adored by the learned (38-40).

Source: https://archive.org/details/AProseEnglishTranslationOfHarivamsh

Previous | Source | Tamil Translation | Next

Labels

அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நரகாசுரன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாயு விகத்ரு விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு