Saturday 30 January 2021




Krishna on chariot

Arjuna said:—O foremost of the Bharata race, within a moment we reached the boundary of the village and encamped because all our animals were tired (1). O descendant of Kuru, a few moments after encircled by the huge Vrishni army I entered into the city (2). At that time all was ablaze and burning vultures and beasts frighted me (3). Huge and black fire-brands fell down, the sun was shorn of its effulgence and the earth trembled (4). Beholding those dreadful and hair-stirring evil omens, I, filled with anxiety, ordered my soldiers to get ready. Hearing it the great car warriors of the Vrishni and Andhaka families headed by Yuyudhana got ready their respective cars and I too put on my arms (5–6).

After the expiration of the mid-night that Brāhmana, stricken with fear, approached us and said "My wife is on the point of giving birth to a child. Do you station yourselves so that I may not be cheated" (7-8). In a moment, O king, piteous cries were heard in the Brāhmana's house exclaiming "Stolen! Stolen!" (9). Afterwards we also heard the cries of the baby in the sky, but could not see the Rākshasa (10). Afterwards we agitated all the quarters with a downpour of arrows, but the boy was however stolen away (11). When that boy was stolen away that Brāhmana crying addressed to us such harsh words that the Vrishnis lost themselves and I too lost my senses. He particularly said to me:—"You said that you would protect me, but could not do so. Therefore listen to these beneficial words, O wicked minded wretch (12–14). You always vaunt with Keshava of incomparable intellect. Had Govinda been here this mischief would not have been created. O stupid man, as a saviour is entitled to the one-fourth share of the virtue, so he, who cannot protect one, is constrained to participate of the sin; you said that you would protect me but you have not been able to do so. In vain is your Gāndiva, prowess and fame" (15-17).

However I did not speak anything to the Brāhmana, but went with the princes of the Vrishni and Andhaka families where the highly effulgent Krishna was. Afterwards going to city of Dwāravati I saw Govinda the slayer of Madhu and he too, saw me, filled with shame and sorrow. Beholding me ashamed Mādhava consoled me and the Brāhmana with sweet words.[1] 

[1] Extra story from Chitrasala edition: The brAhmaNa abused me, who was ashamed, in front of kR^ishNa: Look at my stupidity who listened to the words of the eunuch.(20)

What neither pradyumna nor aniruddha nor bala(rAma) nor also keshava (kR^iShNa) are able to protect, which other deva can protect?(21)

arjuna who speaks useless words is useless. The bow of the one who boasts is also useless. The one with bad intellect, due to stupidity, takes up what is discarded by the god.(22)

As the sage brAhmaNa cursed, I took up the technique of vaiShNavI and went to saMyamanI where the valiant lord yama (god of death) was.(23)

Not seeing the son of the brAhmaNa there, I went to the city of indra. I also went to the city of the fire god, nairR^iti, udIchI of soma and the city of varuNa.(24)

Then, taking all my weapons, I went to rasAtalaM and heaven. There also, I could not get the brAhmin's son. I was unable to keep my words.(25)

As I was about to enter the fire, kR^iShNa and pradyumna stopped me: "You will be shown the brAhmin's child. Do not insult your soul.(26)

The men shall establish your vast fame for ever." Speaking affectionately thus, mAdhava (kR^iShNa) consoled me.(27)

Thereupon he said to Dāruka:—"Get ready my horses, Sugriva, Saivya, Meghapushpa, and Balāhaka." Afterwards making the Brāhmana ascend the car and sending down Dāruka, Shura's descendant Krishna asked me to act as the charioteer. O descendant of Kuru, afterwards, Krishna, the Brāhmana and myself set out on that car towards the north (18-20).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்