Monday 12 October 2020




Narada Satyabhama and Krishna

Vaishampāyana said:—The almighty Vishnu, that possessor of immeasurable powers then finding that the sage Nārada was desirous of departing, spoke to him thus (1):—"O sinless and mighty sage, conversant with the truth of all religions, having repaired to heaven and there interviewed the courtiers of that intelligent slayer of Tripura (2), remind Pakasasana of all our ancient brotherly love that thou knowest—inform him not as my command but as my request, (3) that the Pārijāta tree which the illustrious and virtuous Kasyapa that foremost of sages created in days gone by for the sake of Aditi's happiness, (4) that most excellent of all trees that bestows religious merit, and unbounded prosperity, that tree that was given to thee away as a gift by the very virtuous goddesses in fulfilment of their vows for the furtherance of their religious merits—inform him that my wives also hearing of the presentation of that tree, desire to give it away, O lord, for earning virtue and religious merit consequent on munificent deeds and also, for my gratification. Ask him therefore to send down to Dwarvati that best of all trees the Pārijāta; and it shall be restored to heaven after the ceremony of presentation is over. The almighty God the slayer of Vala should thus be spoken to by thee (5-8). O foremost of sages thou shalt also so put forth thy endeavours that the lord of the immortals be persuaded to give over the excellent Parijata tree (9), O possessor of ascetic wealth, this will also bring into prominence what ambassadorial abilities thou dost possess; I know that it is possible for all thine acts to be attended with success" (10).

Thus spoken to by Narayana, the almighty sage Narada that great possessor of ascetic merit smiled and spoke these words to the slayer of Kesin (11):—"Very well,—I shall thus speak to the lord of the gods, O foremost of Yadus, but I am sure he will never part with the Parijata tree (12). The Danavas and the gods obtained this Parijata tree by throwing the Mandara mountain into the waters of the ocean[1] (13).

[1] This surely refers to the churning of the ocean by the gods and Asuras.

"O Janarddana, at that time the creator of the worlds desired to take away the Parijata tree together with that best of mountains, the Mandara (14). Thereupon Sakra personally going to Sankara told him:—'This is Sachi's sporting tree, and may be allowed to remain in her gardens'. Thus did he entreat Sankara (15). Mahadeva granted him the boon saying 'Let it be so then' and O sinless one, he did not also bring the Parijata tree to the beautiful cave-decked Mandara mountain (16). O mighty armed one, thus in days past, under the pretext that the Parijata is Sachi's tree of sport, did Indra save it from the clutches of Mahadeva (17). Afterwards Hara, in order to please his wife Umā, created on the dales of the Mandara mountain a forest of the Parijata trees extending over full four miles (18).

"In that best of forests, O Krishna, neither the rays of the sun, nor the cool beams of the moon, nor even the breaths of the wind can penetrate (19). Through the powers of Mahadeva that forest is self-luminous, and heat and cold reign there at the pleasure of the mountain's daughter (Durga) (20). Excepting the mighty god and goddess and their followers and myself, O delighter of the Yadus, nobody under any circumstances, can enter that charming wood (21). O descendant of the Vrishnis, there the Pārijātas shower all kinds of best gems and jewels on all sides, even as soon as they are merely thought of in the mind (22). O Keshava, with the permission of that godhead, that protector of the worlds, troops of the illustrious attendants of Siva, also enjoy that beautiful forest (23). This forest of Pārijāta trees, their fruits, their brightness and their qualities exceed by far those of the Pārijātas of the heaven (24). When, O Keshava, that God whose emblem is the sacred bull, repairs with Uma and his attendants, among them, these trees approach him in worship assuming human shapes (25). Those trees on the Mandara infused with the energy of Rudra, free from all adverse influences and attended with all prosperity, are very dear to the daughter of the mountain (26). Once upon a time a mighty and dreadful Daitya of cruel motives by name Andhaka, who was puffed up with arrogance through the virtues of a boon obtained by him ventured to transgress into that forest (27). He was slain by that slayer of foes that foremost of gods Hara, although he was ten times as powerful as Vritra and incapable of being slain by any created being (28). O lotus-eyes God! I tell thee truly, that the thousand eyed god Indra will never give thee, the Parijāta tree obtained with great difficulty (29). That best of trees always bestows on the goddess Sachi all her desires, as well as, O Krishna, it fulfils the wishes of the highly powerful Indra" (30).

The auspicious god said:—O sage! That the mighty and intelligent Mahadeva did not take away the Parijāta tree out of consideration for Sachi, was quite worthy of him (31). I think that it was quite in keeping with the high estimation in which that infallible being, that origin of the worlds, that supreme and most ancient creator is held (32). But, O illustrious sage, O most pious one, I am younger than that slayer of Vala, and ought to be cherished by him like (his son) Jayanta (33). O thou of ascetic wealth, it is thy duty to preserve between us (me and Indra) amicable relations by all means; and I ask thee to do so, because I know thee to be able to do so (34). I have promised, O sage, that for the accomplishment of Satyabhama's Punyaka vow, I shall, O lord, bring down the Parijata tree from heaven (35). How can I be able now, O sage, to break that promise of mine, O sinless one, as I have never before O twice-born one, spoken falsehood (36)? If I were to break my promise, the worlds will then meet with their ends,[2] for, O foremost of the sages, it is my duty to protect the virtue and the good qualities of the people. He on whom every one depends, how can he speak untruth (37)? Neither gods, nor the Gandharvas, nor the Rakshasas, nor the Asuras nor Jakshas, nor Pannagas, shall be able to frustrate my promise; this I tell thee truly, and may fortune attend thee. O sage (38)! If that lord of the immortals do not give the Parijata tree at thy request, I shall then hurl my mace at his breast besmeared by Sachi with fragrant ointments (39). He is also to be informed by thee that if he refuses to part with the Parijata tree when requested in this conciliatory manner, let him rest assured about a visit from me there, and let him prepare for it (40).

[2] As everybody would then speak falsehood, and truth will be vanished from the face of the earth.


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்