Thursday 10 September 2020




Yadhavas shifting from Madura to Kusasthali
Vaishampayana said:— Once on a time the lotus-eyed Krishna addressed the following reasonable words to the Yadus in their assembly:—"This Mathurā city is the abode of the Yadus: we too were born here and brought up in Vraja. However all our griefs have disappeared and the enemies have been defeated. Now our hostilities with the kings and battle with Jarāsandea have commenced (1-3). The number of our infantry and animals is endless. And we have enough of jewels and friends (4). Although through our friends and soldiers we have attained to the consummation of prosperity still the city of Mathurā is very limited and the enemies can easily enter it (5). Beside if one Koti of princes and infantry live here jointly there is every possibility of a dissension cropping up amongst them (6). Therefore, O ye leading Yadus, methinks it is better that we should live elsewhere. If you like it, we will lay out a city elsewhere (7). If you approve of what I have said before this assemblage of the Yadus for your well-being and in pursuance of the proper time I shall carry it out (8)." Hearing it all the Yādavas delightedly said:—"O Krishna, do what thou deemst proper for the behoof of all these people" (9).

Thereupon the Vrishnis began to hold consultations regarding this most excellent proposal:—"Our enemy the king Jarāsandha has been destined as unslayable by us. And his power is also very great (10). True it is that many armies of the kings have been slain in this city of Mathurā. But so great is the number of his soldiers that we shall not be able to bring about their destruction even in hundred years" (11). At that time O king, the emperor Jarāsandha, along with Kālayavana was proceeding towards Mathurā with his army (12). Having heard of the approach of Jarāsandha and Kālayavana with that highly irrepressible huge army the Yadavas thought of retreating as mentioned before (13). The truthful Krishna again said to the Yadavas:—"To day is an auspicious day. So we shall, even this very day, issue out of Mathura along with our army and followers (14)".

Having obtained this command from Krishna, the Yadavas, headed by Vasudeva, along with their wives, cars and elephants, set out, echoing the four quarters with the noise of their soldiers resembling that of the waves of the ocean (15-16). Leaving Mathurā the Yadavas went on with their wealth, kinsmen, friends, golden chariots, infuriated elephants and trotting horses decorated with gold (17-18). O foremost of Bharatas, having adorned their respective detachments of the army and moved it on the Yādadas set out for the west (19). Stationed in front, Vasudeva and other leaving Yadavas, ever adorning a battle-field, guided the army (20). Having thus wended a very long distance the leading Yādus reached the bank of the ocean. It was variegated with creepers, abounded in coconut trees and beautiful elephants, was covered with Ketaki trees, palmyras, Pannages and vines (21–24). Having secured such a picturesque site the Yadavas were highly delighted as if they had arrived at the celestial region (23). Searching for a site where he would lay out a city Krishna, the slayer of inimical heroes, saw an extensive tract of land situated on the bank of the ocean (24). The land had a coppery soil mixed with gravels, was well-suited for animals of burden, was endued with all the favourable marks of a city, as if it was presided over by the Goddess of prosperity herself. It was fanned by the sea breeze and was watered by the ocean. Near it was shining in beauty the charming mountain Raivata like the mount Mandara. On that mountain containing all the jems and resorted to by many great men Drona lived for many long years. There lived the king Ekalavya. And the sporting ground laid out by himself like a board of dice is celebrated by the name of Dwāravati (25-29). Keshava selected that site for his city and the Yādavas also wanted to encamp their soldiers there. Thereupon the Yadu commanders pitched tents there for the night (30–31).

With a view to lay out his city there the Lord Krishna, the foremost of Yadus, lived there with them shorn of anxiety. And that foremost of men, the leader of the Yādavas, having Gada as his elder brother, thought in his mind of the names he would give to the various houses in that city (32-32).

O king, having thus secured the city of Dwaravati the Yādavas, along with their friends, lived there happily as do the gods in their own city. O descendant of Bhārata, thus informed of the approach of Kālayavana Krishna, the slayer of Keshi, set out for the city of Dwāravati, in fear of Jarāsāndha (34–35).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்