Saturday, 8 February 2020



Harivamsa In Tamil

பகுதியின் சுருக்கம் : .

SALUTATION unto Ganesha.[1] Salutation unto Veda Vyasa[2]. Having saluted Nārāyana and the best of male beings Nara as well as the goddess of learning Saraswati let us cry success (1). What is the use of bathing at the sacred shrine of Pushkara[3] for him who listens to the recitation of the Mahābhārata, dropped off the lips of Dwaipayana, wondrous, destructive of sins, auspicious and highly sacred (2). May Vyasa, the son of Parāçara and the delighter of Satyavati, be crowned with success, from whose lotus mouth the wordy ambrosia has come down which the world drinks (3). He, who listens to the sacred theme of Bhārata, acquires the same fruit with him who makes a gift of a hundred kine with golden horns unto a Brāhmana conversant with the Vedas and many Srutis (4).

[1] The deity Ganesha, according to the Hindus, confers the accomplishment of all objects. It is customary with them to offer him worship at the beginning of every ceremony. 
[2] Vyasa is a generic term meaning compiler. Here it refers to the person who arranged the Vedas and compiled the Puranas. 
[3] It is a lake situated in the District of Ajmir, Marwar, where thousands of pilgrims resort every year for bathing.

By making a gift of Harivamsha a man acquires far more everlasting piety than what is acquired by the celebration of a hundred horse sacrifices, or by the distribution of inexhaustive food, or by doing what secures the dignity of Indra. This has been recounted by the great Rishi Vyasa (5). This bestows the same fruit as is given by Bajpeya[4] or Rājashuyaj[5] Yagnas or by making a gift of a car with elephants. Vyasa's word is the proof hereof and this has also been said by the great Rishi Vālmiki (6). The great ascetic, who duly commits to writing Harivamsha, speedily approaches the lotus-feet of Hari like a bee moving towards a lotus, drawn by the smell of honey (7). I consider Dwaipayāna as the supreme cause of all, who is the sixth in descent from Brahmā, who is a Rishi endued with eternal spiritual greatness, who has descended from a portion of Nārāyana and who has only Suka for his son (8)

[4] A particular sacrifice at which the acetous fermentation of meat and water is drunk by the gods. 
[5] A sacrifice at whisk all the tributary kings assemble to pay homage to their Emperor.

Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அசமஞ்சன் அதிரதன் அனு அஜமீடன் ஆபவர் ஆயு ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரஸேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உபரிசரவசு ஊர்வசி ஊர்வர் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டூகன் கபிலர் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் கிருஷ்ணன் குசிகன் குரோஷ்டு குவலாஷ்வன் சததன்வன் சத்யகர்மன் சந்தனு சந்திரன் சனத்குமாரர் சன்னதி சிவன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் தக்ஷன் தசரதன் தன்வந்தரி தாரை திதிக்ஷு திரிசங்கு திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துஷ்யந்தன் தேவகன் தேவாவ்ருதன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நிகும்பன் நீபன் பஞ்சஜனன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பார்வதி பிரதீபன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரஸேனன் பிராசேதஸ் பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூமாதேவி பூரு பூஜனி மது மயன் மாயாதேவி மார்க்கண்டேயர் யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ரேவதி ரைவதன் வசிஷ்டர் வருணன் வஸுதேவன் வாயு விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைவஸ்வத மனு ஜராசந்தன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஹரி ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு