Monday 23 November 2020




Shiva kills the Asura Andhaka

Vaishampāyana said:— O descendant of Bharata, hearing attentively the words of Nārada the great Asura Andhaka felt a desire for going to the mount Mandara (1). Having gathered other Asuras (around him) the highly energetic and powerful Andhaka, elated with the pride of his strength, arrived at the mount Mandara. It was covered with huge clouds, great herbs and virtuous Siddhas. There lived the great Rishis and it abounded in many elephants, sandal, Aguru and various other trees. It was rendered charming with the songs of the Kinnaras and it danced as if with the blossoming trees blown by the wind. It was filled with the sweet notes of the birds and swans moving about beautifully. It was adorned with the highly powerful buffaloes, the destroyers of the demons and lions white as the rays of the moon. It was filled with hundreds of deer. Arriving there he said to that best of mountains existing there in his own form. (2–8). "You know that by virtue of my father's boon I am not to be slain by any. The three worlds, consisting of mobile and immobile creation, are under me. O mountain, out of fear, none is able to fight with me. O great hill, I have heard that on your table-land there is a forest of Pārijāta trees, the jewels of them, adorned with flowers conferring all desired-for objects. My mind is filled with curiosity-tell me speedily where that forest is on your table-land. O mountain, if angry you will not be able to do any thing against me: on the other hand if I oppress and trouble you, I do not see any one who will be able to protect you." Thus addressed the mount Mandara disappeared therefrom (9-12).

Thereupon worked up with great anger Andhaka, proud of his boon, set up a terrible leonine shout and said:—"O mountain, although requested by me you have not shown me sufficient honor. Now witness my strength—I will crush you within this very moment." Saying it the powerful Andhaka, elated with the pride of the boon, uprooted, with the help of the Asuras, a summit extending over many yojanas and began to grind it. O hero, for this all the streams of that huge mountain were blockaded. When Rudra came to know of all this he showed him such a special favour, that it appeared in the same beauty abounding in infuriated elephants, deer, various streams and variegated gardens, which it possessed before it was uprooted by Andhaka (13–18).

Thereupon by the power of the Lord, the dreadful summits, uprooted by Andhaka, brought about the destruction of the Asuras themselves (19). O king, the mountain summits crushed those Asuras to death who uprooting them were flying away (20). Those Asuras however, who were sitting at ease on the table-land of the mount Mandara, were not killed thereby. Seeing his soldiers thus crushed down Andhaka set up a terrible leonine shout and said:—"O mountain, there is no need of fighting with you. I invite him who is the owner of the garden situate on your elevation. Let him come forward to fight. What is the use of carrying on the work of destruction remaining in disguise in the battle-field" (21–23).

Thus addressed the Lord Maheswara, desirous of killing him, took up his mace and arrived there riding on his bull (24). The intelligent, three-eyed deity, the lord of goblins came there encircled by ghosts and goblins. At that time when Mahādeva was worked up with anger the entire world shook and the rivers flew in contrary courses with burning water (25–26), O king, by Hara's energy all the quarters were consumed with fire and the planets began to fight with one another. O descendant of Kuru, at that time all the mountains were moved and the god of rains sent down showers of char-coals accompanied with smoke. And the moon became hot and the sun cool. The Brahmavādins forgot the Vedas. O sinless one, at that time the asses gave birth to cows and the cows to horses. The trees were reduced to ashes and fell down on earth. The bulls began to oppress the kine and the kine began to ride on the bulls. All the quarters were filled with Rakshasas, Yatudhānas and Pishācas. Beholding the universe in such an altered condition the Divine Mahādeva cast off his mace effulgent like fire. O king, that dreadful mace, discharged by Hara, fell on the breast of the Asura Andhaka, the thorn of the pious, and immediately reduced him to ashes (27-33).

When the enemy of the world was slain, the gods and the Munis, having asceticism for their wealth, began to propitiate Shankara (34). Celestials bugles were sounded and showers of flowers fell down. O king, the three worlds were freed from anxiety and enjoyed rest (35). The gods and Gandharvas began to sing and the Apsaras began to dance. The Brāhmanas began to recite the Vedas and perform sacrifices (36). The planets resumed their natural positions and the rivers flew in their proper courses. Fire did not burn in water. All people began to cherish hopes (37). The foremost of mountains Mandara again shone in beauty—adorned with its pristine prosperity and effulgence (38). Having thus benefitted the gods the Lord Hara began to sport with Umā again in the garden of Pārijāta (39).


Previous | Source | Tamil Translation | Next


அக்ரூரன் அக்னி அங்கிரஸ் அசமஞ்சன் அதிதி அதிரதன் அநிருத்தன் அந்தகன் அரிஷ்டன் அருந்ததி அர்ஜுனன் அனு அஜபார்ஷன் அஜமீடன் அஸ்தி ஆபவர் ஆயு ஆரியா தேவி ஆஹுகன் இந்திரன் இளை உக்ரசேனன் உக்ராயுதன் உசீநரன் உதங்கர் உத்தவர் உபரிசரவசு உமை உல்பணன் உஷை ஊர்வசி ஊர்வர் ஏகலவ்யன் ஔர்வர் கக்ஷேயு கங்கை கசியபர் கண்டரீகர் கண்டாகர்ணன் கண்டூகன் கதன் கபிலர் கமலாதேவி கம்ஸன் கருடன் கர்க்கர் கர்ணன் காதி காந்திதேவி கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் காலநேமி காலயவனன் காலவர் காளியன் கிருஷ்ணன் குசிகன் குணகன் குணவதி கும்பாண்டன் குரோஷ்டு குவலயாபீடம் குவலாஷ்வன் கூனி கைசிகன் கைடபன் கோடவி சகடாசுரன் சக்ரதேவன் சங்கன் சததன்வன் சத்யகர்ணன் சத்யகர்மன் சத்யபாமா சத்ருக்னன் சத்வதன் சந்தனு சந்திரவதி சந்திரன் சம்பரன் சரஸ்வதி சனத்குமாரர் சன்னதி சாணூரன் சாத்யகி சாந்தீபனி சாம்பன் சால்வன் சிசுபாலன் சித்திரலேகை சித்திராங்கதன் சிருகாலன் சிவன் சுக்ரன் சுசீமுகி சுநாபன் சுனீதன் சூரன் சூரியன் சைசிராயணர் சௌதி டிம்பகன் தக்ஷன் தசரதன் தந்தவக்ரன் தமகோஷன் தரதன் தன்வந்தரி தாரை திதி திதிக்ஷு திரிசங்கு திரிவிக்ரை திருமிலன் திரையாருணன் திலீபன் திவோதாஸன் துந்து துந்துமாரன் துருவன் துர்வாசர் துஷ்யந்தன் தூம்ரவர்ணன் தேவகன் தேவகி தேவாவ்ருதன் தேனுகன் நந்தன் நந்தி நரகாசுரன் நரசிம்மன் நஹுஷன் நாரதர் நாராயணன் நாராயணி நிகும்பன் நிசுந்தன் நித்ராதேவி நீபன் பஞ்சஜனன் பத்மாவதி பத்ரன் பப்ரு பயோதன் பரசுராமர் பரதன் பரத்வாஜர் பலராமன் பலி பாணன் பார்வதி பானு பானுமதி பிரதீபன் பிரத்யும்னன் பிரபாவதி பிரமர்த்தனன் பிரம்மதத்தன் பிரம்மன் பிரலம்பன் பிரவரன் பிரஸேனன் பிரஹலாதன் பிராசேதஸ் பிராப்தி பிருது பிருதை பிருஹதாஷ்வன் பிருஹஸ்பதி பீஷ்மகன் பீஷ்மர் புதன் புரூரவன் பூதனை பூமாதேவி பூரு பூஜனி பௌண்டரகன் மதிராதேவி மது மதுமதி மயன் மனு மஹாமாத்ரன் மாயாதேவி மாயாவதி மார்க்கண்டேயர் மித்ரஸஹர் முசுகுந்தன் முரு முருகன் முஷ்டிகன் யசோதை யது யயாதி யுதிஷ்டிரன் ரஜி ராமன் ருக்மவதி ருக்மி ருக்மிணி ரேவதி ரைவதன் ரோஹிணி லவணன் வசிஷ்டர் வராகம் வருணன் வஜ்ரநாபன் வஸு வஸுதேவன் வாமனன் வாயு விகத்ரு விசக்ரன் விதர்ப்பன் விப்ராஜன் விப்ருது வியாசர் விரஜை விருஷ்ணி விஷ்ணு விஷ்வாசி விஷ்வாமித்ரர் விஷ்வாவஸு விஸ்வகர்மன் வேனன் வைசம்பாயனர் வைவஸ்வத மனு ஜயந்தன் ஜராசந்தன் ஜனமேஜயன் ஜனார்த்தனன் ஜஹ்னு ஜாம்பவான் ஜியாமோகன் ஜ்வரம் ஸகரன் ஸத்யபாமா ஸத்யவிரதன் ஸத்ராஜித் ஸத்வான் ஸஹஸ்ரதன் ஸ்ரீதாமன் ஸ்ரீதேவ ஸ்வேதகர்ணன் ஹம்சன் ஹயக்ரீவன் ஹரி ஹரியஷ்வன் ஹரிஷ்சந்திரன் ஹிரண்யகசிபு ஹிரண்யாக்ஷன்